วิทยาศาสตร์ & เทคโนโลยีNARIT แจงเหตุเลื่อนภารกิจ "ฉางเอ๋อ 7" เป็นปี 2570 ยัน CE-7 MATCH ฝีมือคนไทยพร้อมลุยดวงจันทร์5 ประเด็นวิทยาศาสตร์ & เทคโนโลยีเปิดเหตุผล ภารกิจฉางเอ๋อ 7 ทำไมต้องเลื่อนไปปี 703 ประเด็นวิทยาศาสตร์ & เทคโนโลยีรู้จัก “อาการเมาอวกาศ” เมื่อร่างกายมนุษย์ต้องเรียนรู้การใช้ชีวิตในสภาวะไร้น้ำหนัก3 ประเด็นวิทยาศาสตร์ & เทคโนโลยีเมื่อเส้นแบ่ง 'ดาวเคราะห์-ดวงจันทร์' พร่ามัว: นักดาราศาสตร์พบระบบดาวที่อาจต้องรื้อเกณฑ์จำแนกใหม่4 ประเด็นวิทยาศาสตร์ & เทคโนโลยีเป้ติดใบพัด "โดรนสะพายหลัง" ช่วยกระโดดสูงขึ้น 3 เท่า จำลองความรู้สึกเหมือนอยู่บนดวงจันทร์4 ประเด็นสรุปเรื่องเด่นน่ารู้จาก Thai PBS Nowดูทุกวัน ทันทุกเหตุการณ์ปัดขึ้นเพื่อเริ่มอ่าน / ดูข่าวถัดไปเลื่อนลงเพื่อเริ่มอ่าน / ดูข่าวถัดไปสรุปประเด็นสำคัญด้วย AIควรตรวจสอบความถูกต้องอีกครั้งจากเนื้อหาฉบับเต็ม
รู้จัก “อาการเมาอวกาศ” เมื่อร่างกายมนุษย์ต้องเรียนรู้การใช้ชีวิตในสภาวะไร้น้ำหนัก15 ก.ค. 10:17สรุปประเด็นสำคัญโดย AIอาการเมาอวกาศ (Space Adaptation Syndrome) คือภาวะที่นักบินอวกาศประมาณครึ่งหนึ่งถึงสองในสามต้องเผชิญเมื่อเข้าสู่สภาวะไร้น้ำหนัก เกิดจากสมองได้รับข้อมูลที่ขัดแย้งกันจากดวงตาและระบบการทรงตัวในหูชั้นใน ซึ่งเคยอาศัยแรงโน้มถ่วงเป็นหลัก ส่งผลให้เกิดอาการคลื่นไส้ เวียนศีรษะ และเสียการทรงตัวร่างกายมนุษย์มีความสามารถในการปรับตัวอย่างน่าทึ่ง โดยสมองจะเริ่มเรียนรู้ที่จะลดความสำคัญของข้อมูลจากระบบที่อาศัยแรงโน้มถ่วง และหันไปพึ่งพาข้อมูลจากสายตาและระบบรับรู้ตำแหน่งของกล้ามเนื้อมากขึ้น ทำให้อาการเมาอวกาศค่อยๆ ลดลง และนักบินอวกาศส่วนใหญ่สามารถกลับมาปฏิบัติงานได้ตามปกติภายใน 48-72 ชั่วโมงนอกจากการปรับตัวในอวกาศแล้ว เมื่อนักบินอวกาศกลับสู่โลก พวกเขาก็ต้องเผชิญกับ “อาการเมาโลก” อีกครั้งเพื่อปรับตัวเข้ากับแรงโน้มถ่วง การศึกษาผลกระทบระยะยาวต่อร่างกายและสมอง รวมถึงการพัฒนายา โปรแกรมออกกำลังกาย หรือแรงโน้มถ่วงเทียม จึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับภารกิจสำรวจดาวอังคารและการตั้งถิ่นฐานนอกโลกในอนาคต
เปิดเหตุผล ภารกิจฉางเอ๋อ 7 ทำไมต้องเลื่อนไปปี 70วันนี้ 14:37สรุปประเด็นสำคัญโดย AIภารกิจฉางเอ๋อ 7 ต้องเลื่อนไปปี พ.ศ. 2570 เนื่องจากไม่สามารถบรรลุเงื่อนไขในการปล่อยจรวดได้ ซึ่งเป็นผลมาจาก "กรอบเวลาการปล่อยจรวด (Launch Window)" ที่จำกัด โดยเป็นช่วงเวลาที่ตำแหน่งของโลกและดวงจันทร์เอื้อให้ยานอวกาศเดินทางได้อย่างมีประสิทธิภาพและใช้เชื้อเพลิงน้อยที่สุด หากพลาดช่วงเวลานี้ต้องรอโอกาสในรอบถัดไปเป้าหมายของภารกิจคือการลงจอดที่หลุมอุกกาบาตแชคเคิลตันใกล้ขั้วใต้ของดวงจันทร์ ซึ่งเป็นพื้นที่มืดมิดและเย็นจัด (-173 องศาเซลเซียส) เพื่อค้นหาน้ำแข็ง การลงจอดต้องแม่นยำสูงและอาศัยช่วงเวลาที่แสงอาทิตย์สามารถส่องถึงบริเวณนั้นได้ชั่วคราว ทำให้มี Launch Window ที่จำกัดมากในแต่ละปีความซับซ้อนของภารกิจยังรวมถึงการที่ขั้วใต้ดวงจันทร์มีข้อมูลพื้นผิวน้อยมาก ยานต้องใช้เวลาเก็บข้อมูลจากวงโคจรนานหลายเดือน และการใช้ยานส่วน "hopper" ที่สามารถกระโดดลงไปสำรวจก้นหลุมอันมืดมิดเพื่อค้นหาน้ำแข็ง ซึ่งเพิ่มความท้าทายและข้อจำกัดด้านเวลาในการปฏิบัติภารกิจอย่างมาก