ก่อนวันขึ้นปีใหม่ ค.ศ. 2026 ไม่กี่วัน !

ผู้เขียนกำลังคิดถึงสิ่งที่ผู้เขียนอยากจะ “แบ่งปัน” และ “มอบ” เป็นของขวัญปีใหม่แด่ท่านผู้อ่าน !

แล้วผู้เขียนก็เดินไปที่ชั้นเก็บแผ่นภาพยนตร์ หยิบแผ่นดีวีดีภาพยนตร์เรื่องหนึ่งออกมา แล้วก็เปิดดู...จำไม่ได้ว่า... กี่ครั้งแล้ว...แต่ที่แน่ๆ ...ไม่น้อยกว่าสิบครั้ง

เพียงไม่กี่วินาทีกับฉากเปิดเรื่อง ผู้เขียนก็รู้ตัวขึ้นมาทันทีว่า พบแล้ว พบเรื่องที่ผู้เขียนอยากจะ “แบ่งปัน” และ “มอบ” เป็นของขวัญปีใหม่แด่ท่านผู้อ่าน

ฉากแรกของภาพยนตร์ เป็นฉากชายอาวุโสผู้ทรงความรู้ในชุดอาหรับ นั่งอยู่บนเนินสันทรายท่ามกลางทะเลทรายเวิ้งว้างอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่ง ผู้คงจะเป็นลูกศิษย์ ภายใต้ท้องฟ้าปราศจากเมฆยามค่ำคืน มีแต่ความมืดและจุดแสงดาว

ใกล้ๆ กับตัวข้างผู้ทรงความรู้ มีหม้อต้มน้ำ ควันไอน้ำสีขาวลอยขึ้นมาจากหม้อน้ำ ชายผู้ทรงความรู้ผายมือขึ้นสู่ท้องฟ้า ควันไอน้ำสีขาวจับตัวกันเป็นตัวอักษร ข้อความว่า “Happiness must be earned” ซึ่งผู้เขียนขอถอดความเป็น “ความสุขต้องถูกสร้างขึ้นมา”

แล้วฉากเปิดภาพยนตร์เรื่องนี้ เกี่ยวข้องกับเรื่องที่ผู้เขียนตั้งใจ “แบ่งปัน” และ “มอบ” เป็นของขวัญปีใหม่ปีนี้อย่างไร ?

จับเรื่องแรกก่อน เรื่องที่ผู้เขียนตั้งใจจะ “แบ่งปัน” กับท่านผู้อ่าน !

มนต์เสน่ห์...หนังเงียบ !

ทำไมจึงเป็นหนังเงียบ ?

เพราะว่า ผู้เขียนชอบ “ดูหนัง” (ภาพยนตร์) และเชื่อว่า ท่านผู้อ่านหลายท่านก็ชอบ “ดูหนัง”

แต่ที่ผู้เขียนจับเรื่อง “หนังเงียบ” มาเป็นจุดเริ่มต้นเรื่องที่จะ “แบ่งปัน” กับท่านผู้อ่าน ในวาระต้อนรับปีใหม่ปีนี้ ก็เพราะว่า ภาพยนตร์ที่จุดประกายเรื่องที่ผู้เขียนนำมา “แบ่งปัน” และ “มอบ” เป็นของขวัญปีใหม่แก่ท่านผู้อ่านวันนี้ เป็น “ภาพยนตร์เงียบ”

อย่างเร็วๆ ก่อนจะมี ภาพยนตร์เสียง ก็มี ภาพยนตร์เงียบ

ประวัติศาสตร์ภาพยนตร์เงียบของโลก เริ่มต้นจากประมาณปี ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกาและยุโรป ถึงประมาณปี ค.ศ. 1927 กับภาพยนตร์เสียง The Jazz Singer (ค.ศ. 1927)

ในช่วงเวลาประมาณสี่สิบปีเศษของยุคภาพยนตร์เงียบ มีภาพยนตร์เงียบถูกสร้างขึ้นมาทั่วโลกมากมาย แต่น่าเสียดายว่า ส่วนใหญ่ (อาจสูงถึง 75% - 90%) สูญหายหรือสูญเสียไป เพราะสภาพของวัตถุดิบที่ใช้ผลิตฟิล์ม

แต่ถึงปัจจุบัน ก็ยังมีภาพยนตร์เงียบที่หลงเหลือ-ถูกค้นพบใหม่-บูรณะซ่อมแซมขึ้นมาใหม่ เป็นจำนวนไม่น้อย และหลายเรื่อง ก็เป็นภาพยนตร์คลาสสิก อยู่ในใจของผู้คนทั่วโลกถึงทุกวันนี้

สำหรับผู้เขียน ก็ “มี” และ “ได้ชม” ภาพยนตร์เงียบหลายเรื่อง แต่สำหรับวันนี้ ผู้เขียนขอนำมา “แบ่งปัน” “เล่าสู่กันฟัง” “รำลึกถึง” อย่างสั้นๆ เพียง 3 เรื่อง

หนึ่ง คือ ภาพยนตร์คลาสสิกชีวิต...ตลก...กินใจ...ของ “ชาลี แชปลิน” คนจรจัดคนจนตัวจริง แต่ไม่เคยจนน้ำใจ

มีภาพยนตร์ ชาลี แชปลิน จำนวนมาก ทั้งภาพยนตร์สั้น ภาพยนตร์ขนาดยาว ทุกเรื่อง ก็ให้เสียงหัวเราะแก่ผู้ชม และความประทับใจ แต่เรื่องหนึ่ง ที่ผู้เขียนเชื่อว่า “คอหนัง” ส่วนใหญ่ต้องจดจำได้ดี คือ City Lights

City Lights เป็นภาพยนตร์เงียบขนาดยาว (87 นาที) ออกฉายปี ค.ศ. 1931 ซึ่งจริงแล้ว ก็เป็นช่วงเวลาที่ภาพยนตร์เสียงเรื่องแรก The Jazz Singer ออกฉายไปแล้วประมาณ 4 ปี แต่ชาลี แชปลิน ก็ยังเดินหน้าสร้างภาพยนตร์เงียบต่อ กับเรื่อง City Lights…

และ City Lights ก็เป็นภาพยนตร์เงียบเรื่องสุดท้ายของ ชาลี แชปลิน แล้วก็เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยังติดอยู่ในใจของ “คอหนัง” ทั่วโลก รวมทั้งผู้เขียนด้วย...

เพราะใครล่ะ จะลืมเรื่องของ หนุ่มจรจัดกับ “ผู้หญิงขายดอกไม้ตาบอด” ได้ !

จาก City Lights ก็มาถึงเรื่องที่สอง คือ “Metropolis” ภาพยนตร์เยอรมันออกฉายปี ค.ศ. 1927

ผู้เขียนชอบดูภาพยนตร์ทุกประเภท ทั้งรัก-ตลก-ชีวิต-เพลง-มหากาพย์ (Epic) – คาวบอยตะวันตก และภาพยนตร์จีนประเภทยุทธภพ แต่ที่ชอบมากเป็นพิเศษ คือ ภาพยนตร์วิทยาศาสตร์

ภาพยนตร์เงียบเรื่องที่สองที่ผู้เขียนขอนำมาแบ่งปัน...เล่าสู่กัน...คุยกัน...กับท่านผู้อ่านวันนี้ จึงเป็นภาพยนตร์วิทยาศาสตร์คลาสสิกเรื่อง “Metropolis” กำกับและร่วมเขียนบทโดย ฟริตซ์ แลง (Fritz Lang) ก่อนที่ ฟริตซ์ แลง จะย้ายถิ่นฐานและสร้างภาพยนตร์ไปอยู่ในสหรัฐอเมริกา

Metropolis เป็นภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ขนาดยาว (153 นาที) เรื่องแรกๆ ของโลก แก่นของเรื่องคือ โลกดิสโทเปีย (dystopia) แห่งอนาคต การกดขี่ ต่อสู้ระหว่างชนชั้น และมีตัวละครเด่นเป็นหุ่นยนต์ที่ถูกสร้างขึ้นมา ให้มีรูปถ่าย หน้าตาเหมือนตัวละครคนสำคัญ คือ มาเรีย (Maria) ผู้นำการต่อสู้ระหว่างชนชั้น

Metropolis ได้รับการยอมรับเป็นภาพยนตร์สำคัญของโลก และตั้งแต่เริ่มเปิดตัวออกฉายในปี ค.ศ. 1927 จนกระทั่งถึงปัจจุบัน ก็มีความพยายาม หลายครั้ง หลายบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์จอเงินและภาพยนตร์ชุดโทรทัศน์ ที่จะนำ Metropolis มาสร้างใหม่ แต่ก็ยังไม่มี Metropolis ฉบับใหม่ ออกฉายให้ชมกันเลย ไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์เต็มตัวหรือภาพยนตร์ชุดโทรทัศน์

สำหรับผู้เขียน Metropolis ก็เป็นภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่ง ที่ผู้เขียนมีอยู่และนำมาเปิดฉายดู “ซ้ำ” หลายครั้ง และทุกครั้ง ก็ยอมรับว่า “เยี่ยมยอด” จริงๆ !

ออกจากภาพยนตร์เงียบวิทยาศาสตร์สุดคลาสสิก ก็มาถึงภาพยนตร์เงียบเรื่องที่สาม ที่จุดประกาย “การแบ่งปัน” และ “มอบ” เป็นของขวัญปีใหม่แก่ท่านผู้อ่าน

ภาพยนตร์ที่ในฉากแรก ก็ปรากฏข้อความในท้องฟ้ายามค่ำคืน “Happiness must be earned”

ภาพยนตร์เรื่องนี้ คือ “The Thief of Bagdad” (จอมโจรแบกแดด) ฉบับปี ค.ศ. 1927 ผลิตและแสดงนำโดย ดักลาส แฟร์แบงค์ส (Douglas Fairbanks) ผู้ได้ชื่อเป็นซูเปอร์สตาร์พระเอกหนังเงียบแอ็กชันผาดโผนผจญภัย

The Thief of Bagdad เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีผจญภัย ในชุด “1001 อาหรับราตรี” หรือ “1001 Arabian Nights” ที่เป็นชุดเรื่องเล่าหรือนิทานแฟนตาซีแห่งเอเชียตะวันออกโด่งดังรู้จักกันทั่วโลก

อย่างที่รู้จักกัน “1001 อาหรับราตรี” เป็นเรื่องเล่านิทานที่นาง “เชเฮราซาด” (Scheherazade) ชายาแห่งกษัตริย์ ชาห์ริยาร์ (Shahryyar) เล่าถวายทุกคืน เป็นเวลา 1001 คืน ก่อนที่จะถูก “ประหาร” ดังเช่นชายาคนก่อนๆ ตามความตั้งพระทัยของกษัตริย์ ที่ถูกมเหสีคบชู้ และจึงตั้งพระทัยจะแต่งงานใหม่กับผู้หญิงคนใหม่ทุกวัน แล้วก็จะประหารทุกคนในวันถัดไป

แต่นางเชเฮราซาด อาสารับเป็นชายาอีกคนหนึ่ง เพื่อช่วยชีวิตผู้หญิงคนอื่นๆ โดยวิธีการเล่าเรื่องราวนิทานสนุกสนาน โดยทิ้ง “ไคลแม็กซ์” ไว้ก่อนถึงวันใหม่ทุกครั้ง ทำให้พระเจ้าชาห์ริยาร์อยากฟังต่อในวันต่อไป จึงยังไม่สั่งประหารเชเฮราซาดดังเช่นชายาองค์ก่อนๆ จนกระทั่งเวลาผ่านไป 1001 คืน กษัตริย์จึงเปลี่ยนพระทัยไม่ประหารเชเฮราซาด

เรื่องเล่านิทานใน 1001 อาหรับราตรี ที่รู้จักกันดีทั่วโลก มีเช่น

*อาละดินกับตะเกียงวิเศษ

*อาลีบาบากับโจร 40 คน

*ซินแบดกับการเดินทาง 7 ครั้ง

*ลิลิตนิทราชาคริต พระราชนิพนธ์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จากเรื่อง Sleeper Awakened เรื่องราวของ “อาบูหะซัน” ที่ถูกวางยาให้ “หลับๆ ตื่นๆ” ระหว่างการถูกอุปโลกน์ให้เป็นกาหลิบ และชีวิตจริงที่เป็นคนสามัญ

สำหรับภาพยนตร์เรื่อง The Thief of Bagdad ฉบับหนังเงียบของ ดักลาส แฟร์แบงค์ส มิได้มาจากเรื่องใน 1001 อาหรับราตรี โดยตรง ...

แต่ในภาพยนตร์ The Thief Of Bagdad รู้จักกันดีที่สุด ออกฉายปี ค.ศ. 1940 ที่มียักษ์ใหญ่เหาะเหินเดินอากาศได้เป็นตัวชูโรงสำคัญ มีพื้นฐานส่วนหนึ่ง มาจากเรื่อง “คนจับปลากับยักษ์ใหญ่” (The Fisherman and a Ginnee)

ยากแต่ดี...พรปีใหม่ !

จากเรื่องราว “มนต์เสน่ห์...หนังเงียบ !” ที่ผู้เขียนนำมา “แบ่งปัน” กับท่านผู้อ่านแล้ว ก็มาถึงเวลาของส่วนที่สองที่ผู้เขียนตั้งใจ “มอบ” เป็นของขวัญปีใหม่ ค.ศ. 2026

อย่างตรงๆ ของขวัญปีใหม่ที่ผู้เขียนตั้งใจ “มอบ” แก่ท่านผู้อ่าน ก็มาจากข้อความในท้องฟ้ายามราตรีฉากเปิดเรื่อง The Thief of Bagdad ฉบับหนังเงียบของดักลาส แฟร์แบงค์ส

“Happiness must be earned.”

“ความสุขต้องถูกสร้างขึ้นมา”

ข้อความเดียวกันนี้ นอกเหนือไปจากที่ปรากฏในฉากแรกของภาพยนตร์แล้ว ก็ยังปรากฏ “ซ้ำ” ในฉากปิดเรื่อง (ภาพยนตร์) อีกด้วย !

แล้วข้อความนี้ ไปเกี่ยวข้องกับของขวัญปีใหม่ที่ผู้เขียนตั้งใจ “มอบ” แก่ท่านผู้อ่านอย่างไร ?

คำตอบอยู่ใน “แก่น” ของภาพยนตร์ The Thief of Bagdad!

ในภาพยนตร์ ดักลาส แฟร์แบงค์ส รับบทเป็น อาห์เม็ด (Ahmed) จอม “ขโมย” ที่ลอบเข้าไปในวังกาหลิบ เพื่อขโมยของมีค่า แต่ได้พบ...ตกหลุมรัก...เจ้าหญิงพระธิดาแห่งองค์กาหลิบ และเจ้าหญิงก็ตอบสนอง “ใจรัก” ของอาห์เม็ด...

แต่อาห์เม็ดก็ต้องพบกับสามคู่แข่ง เป็นเจ้าชายแห่งอินเดีย , เจ้าชายแห่งเปอร์เซีย และเจ้าชายแห่งมองโกล

อาห์เม็ดรู้สึกสิ้นหวัง เพราะรู้ว่า ตนเองต่ำต้อย จึงเข้าไปในมัสยิด และสารภาพกับ “ผู้ศักดิ์สิทธิ์” ว่า เขารักเจ้าหญิง แต่ตัวเขาเป็นเพียงหัวขโมยต่ำต้อย

“ผู้ศักดิ์สิทธิ์” ให้คำแนะนำว่า “เมื่อรักเจ้าหญิง ก็จงเป็นเจ้าชายสิ !”

เรื่องราวก็เกิดขึ้นมากมาย สนุกสนาน มหัศจรรย์ เมื่ออาห์เม็ดต้องแข่งขันกับเจ้าชายจากต่างแดนทั้ง 3 คน

ในที่สุด อาห์เม็ด ด้วยความกล้าหาญ มุ่งมั่นในความรักต่อเจ้าหญิง ก็ต่อสู้...เอาชนะอุปสรรค...เผชิญกับการผจญภัยมหัศจรรย์ จนกระทั่งในที่สุด อาห์เม็ด ก็เอาชนะอุปสรรคและ “คู่แข่ง” ทั้งหมดได้ และจนกระทั่งองค์พระกาหลิบ ยอมรับว่า อาห์เม็ดเป็นเจ้าชาย และประทานอนุญาตให้แต่งงานกับเจ้าหญิง

ความสำเร็จความสุขจึงเกิดขึ้น เพราะความมุ่งมั่น กล้าหาญ ทำให้คนธรรมดาที่เป็น “ขโมย” มาก่อน ได้เป็น “เจ้าชาย” คู่ควรกับ “เจ้าหญิง”

The Thief of Bagdad เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีของดักลาส แฟร์แบงค์ส เปิดทางแก่ “ของวิเศษ” ในโลกภาพยนตร์แฟนตาซีต่อๆ มา ไม่ว่าจะเป็น พรมวิเศษ ม้าบิน เสื้อคลุมล่องหน ผลึกวิเศษเห็นภาพบุคคลหรือสถานที่ไกลแสนไกลออกไป

แล้วเรื่องราวของ The Thief of Bagdad มาเกี่ยวกับของขวัญปีใหม่ ที่ผู้เขียนตั้งใจ “มอบ” แก่ท่านผู้อ่านอย่างไร ?

อย่างตรงๆ ของขวัญปีใหม่ที่ผู้เขียนขอ “มอบ” แก่ท่านผู้อ่าน สำหรับวาระขึ้นปีใหม่ ค.ศ. 2026 คือ พรปีใหม่ “ยากแต่ดี !”

หมายถึงอะไร ?

หมายถึง สิ่งที่ผู้เขียนเชื่อว่า มนุษย์ทุกคนต้องการ คือ “ความสุข”

แต่มิใช่ความสุขโดยทั่วไป ที่หลายคนอาจนึกถึงทรัพย์สินเงินทอง ตำแหน่งหน้าที่การงาน ซึ่งก็ “ไม่ผิด” แต่ที่เป็นประเด็น คือ วิธีการที่จะได้สิ่งที่ต้องการเหล่านั้น

เพราะพรปีใหม่ที่ผู้เขียนขอ “มอบ” แก่ท่านผู้อ่าน หัวใจสำคัญที่สุด คือ “วิธีการ” ที่จะได้สิ่งเหล่านั้นมา ต้องเป็น “วิธีการ” ที่ “ถูกต้อง” ไม่ว่าจะเป็นความถูกต้องในเรื่องของกฎหมาย จริยธรรม และคุณธรรม แล้วก็...ที่สำคัญ...เหมือนกับในภาพยนตร์ The Thief of Bagdad ที่อาห์เม็ดต้อง “สร้าง” คือ “ทำให้เกิดขึ้น” ซึ่งก็ไม่ใช่ “เรื่องง่าย”...

จริงๆ แล้ว เป็นเรื่อง “ยากมาก” เหมือนกับ “อุปสรรค” ที่ยากและอันตราย ที่อาห์เม็ดต้องต่อสู้ เพื่อพิสูจน์ตนเองว่า มีคุณค่าเพียงพอกับการยกฐานะตนเองเป็น “เจ้าชาย” ที่พระเจ้ากาหลิบยอมรับ และจึงควรคู่กับ “เจ้าหญิง”

เช่นเดียวกับชีวิตจริง ผู้เขียนเชื่อว่า มนุษย์ทุกคนที่เกิดมา มีสิทธิ์ที่จะได้เป็น “เจ้าชาย” แต่ “วิธีสู่การเป็นเจ้าชาย” นั่นแหละ คือ “ยากแต่ดี!” ...

เพราะทุกคน สำหรับผู้เขียน เกิดมากับ “ตัวเปล่า” เป็นพื้นฐานเท่ากัน แม้แต่คนที่ “ปากคาบช้อนทองคำ” มาตั้งแต่เกิด และทุกคน ต้องดิ้นรนต่อสู้บนเส้นทางชีวิต เพื่อบรรลุเป้าหมาย “ความสุขที่แท้จริง”

แล้วการจะได้มาซึ่งความสุขที่แท้จริงนั้น ทำไมจึง “ยากแต่ดี” ?

ผู้เขียนเชื่อและเห็นด้วยกับคำกล่าวของมหาตมะ คานธีว่า “โลกมีทรัพยากรเพียงพอสำหรับความต้องการที่จำเป็นของมนุษย์ทุกคน แต่ไม่เพียงพอสำหรับความโลภของทุกคน”

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปรัชญาและหลักปฏิบัติของ “เศรษฐกิจพอเพียง” แห่งองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 ที่องค์การสหประชาชาติและหลายประเทศทั่วโลก ยอมรับและยกย่องว่าเป็นปรัชญาและหลักปฏิบัติที่ “วิเศษ” “ปฏิบัติได้จริง” และ “ช่วยแก้ปัญหาใหญ่ที่สุดของโลก คือ ความทุกข์ยากของคนส่วนใหญ่ทั่วโลกได้จริง”

ปรัชญาและหลักปฏิบัติเศรษฐกิจพอเพียงที่ยึดหลักทางสายกลางแห่งการดำเนินชีวิต เน้นการสร้างภูมิคุ้นกันที่ดี โดยอาศัยความรู้และคุณธรรมเป็นพื้นฐาน เพื่อการดำรงชีวิตอย่างมั่นคงและยั่งยืน ด้วยหลักปฏิบัติสำคัญ คือ ประหยัด, สุจริตและไม่โลภ...

โดยมีการตีความปรัชญาและหลักปฏิบัติของเศรษฐกิจพอเพียงว่า มีความ “จำเป็น” และ “สำคัญ” อย่างเร่งด่วน สำหรับโลกยุคโลกาภิวัตน์ เนื่องจากทุกประเทศทั่วโลก มีทรัพยากร “เพียงพอ” สำหรับการดำรงชีวิตของประชาชนทุกคนอย่างพอเพียง แต่ “ไม่พอ” สำหรับ “คนโกง” ไม่กี่คน !

เป็นการตีความที่ทำให้ปรัชญาและหลักปฏิบัติของ “เศรษฐกิจพอเพียง” เป็นยิ่งกว่า “ลมใต้ปีก” สำหรับคำกล่าวของมหาตมะ คานธีเสียอีก

ดังนั้น แม้แต่การที่จะได้มีชีวิตที่ “พอดี” “เพียงพอ” นั่นคือ ดูแลตนเองได้ ไม่เป็นภาระแก่ผู้ใด และช่วยเหลือคนอื่นได้ ก็จึงไม่ใช่เรื่องง่าย

เพราะ

*บางที ความขยันหมั่นเพียรอย่างเดียว “ก็ไม่พอ !”

*การมีชีวิตอย่างพยายามมิให้เกิดความผิดพลาดเลย ก็เป็นสิ่งที่ “เป็นไปไม่ได้ !”

*การเผลอตกเป็นเหยื่อ “เจ้าตัวร้าย” ใกล้ตัวที่สุด คือ ตนเอง (ในรูปของความโลภ ความโกรธ ความหลง) ก็เกิดขึ้นได้เสมอ !

วิถีสู่การมีชีวิตที่เป็นสุขอย่างแท้จริง จึงมิใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ยากเกินไป และสำคัญที่สุด ความสุขที่แท้จริงแห่งชีวิต เกิดขึ้นเองไม่ได้ !

ใครที่ปรารถนาความสุขที่แท้จริงของชีวิตต้องพยายามสร้าง “ความสุขที่พึงปรารถนา” ขึ้นมาให้ได้ ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ต้องไม่ยอมแพ้ เพราะการสร้างความสุขที่แท้จริงแห่งชีวิต ถึงแม้จะเป็นเรื่องยาก แต่เป็นเรื่องที่ “ยากแต่ดี !”

แล้วก็ทุกท่านที่พยายามสร้างความสุขแห่งชีวิตที่แท้จริงขึ้นมา ซึ่ง “เรา” ตั้งเป้าหมายอย่างให้เป็นรูปธรรม คือ “ความสุขที่แท้จริงในบั้นปลายแห่งชีวิต” ก็ยังมี “ของแถม” สำคัญ อย่างที่ท่านเองอาจไม่รู้ตัว อยู่กับท่านด้วย คือ ทุกย่างก้าวแห่งชีวิตที่ท่านตั้งใจเดินเพื่อชีวิตที่เป็นสุขอย่างแท้จริงในบั้นปลาย จริงๆ แล้ว ก็จะเป็นย่างก้าวที่ “เป็นสุข” อาจจะยิ่งกว่า เมื่อท่านได้เดินทางถึงเป้าหมายปลายทางเสียอีก...

เพราะท่านจะได้ตระหนักกับคำกล่าวว่า “การเดินทาง (ที่ดี) สำคัญกว่าการถึงเป้าหมาย !”

สวัสดีปีใหม่ครับ ท่านผู้อ่านทุกท่าน !

อัปเดตข้อมูลแวดวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี รู้ทันโลกไอที และโซเชียลฯ ในรูปแบบ Audio จาก AI เสียงผู้ประกาศของไทยพีบีเอส ได้ที่ Thai PBS

“รอบรู้ ดูกระแส ก้าวทันโลก” ไปกับ Thai PBS Sci & Tech

สรุปประเด็นให้โดย Generative AI

ยากแต่ดี...พรปีใหม่ 2026