สิ่งที่เกิดขึ้นค่อนข้างจะขัดแย้งกับการลงนามในอนุสัญญาไซเตสของลาว อนุสัญญาฉบับนี้มีเป้าหมายเพื่อการอนุรักษ์สัตว์ป่า แต่การวางจำหน่ายทำได้อย่างเปิดเผย
แม้จะเป็นสัตว์ป่าหรือสัตว์สงวน แต่หาซื้อได้ไม่ยากในตลาดหลักสอง ซึ่งเป็นตลาดยามเช้าที่ใหญ่ที่สุดของเมืองท่าแขก แขวงคำม่วน ประเทศลาว ไม่ต่างจากตลาดหลักสิบสอง ตลาดชุมชนที่อยู่ห่างจากเมืองออกมาราว 10 กิโลเมตร ที่นี่มีสัตว์ป่าวางขายอยู่หลายชนิด แต่ที่พบเห็นได้บ่อย คือ ขนุดอีเห็น และเลียงผา เช่นเดียวกับตัวฮอล สัตว์ตระกูลเดียวกับเม่น
สัตว์ถูกล่าจากป่าวางขายในตลาดอย่างโจ่งแจ้ง แม้จะมีกฎหมายห้าม แต่ไม่สามารถบังคับใช้ได้จริง เพราะนี่คือวิถีชีวิตของคนที่นี่ สัตว์ป่าเป็นที่นิยมของชาวเมืองท่าแขกหลายคนเพราะต่างเชื่อว่ากินแล้วจะทำให้มีกำลังวังชา เสริมสมรรถภาพทางเพศ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะพบเห็นการนำสัตว์ป่ามาปรุงเป็นอาหารบริโภคกันในครัวเรือน
ไม่ใช่เฉพาะในครัวเรือนเท่านั้นเพราะร้านอาหารป่าที่มีบริการเมนูเปิบพิสดาร ก็ได้รับความนิยม และไม่ใช่เฉพาะเนื้อเท่านั้น แต่สัตว์ป่าทั้งตัว หรืออวัยวะบางส่วนที่นำมาดองเหล้า คือสินค้าที่ขายดี แม้จะมีราคาแพง แต่ยังมีลูกค้าเข้าไปเลือกซื้อ
เมื่อปี 2547 ลาวลงนามในอนุสัญญาไซเตส ซึ่งมีเป้าหมายเพื่ออนุรักษ์สัตว์ป่าและพืชที่ใกล้สูญพันธ์ แม้เวลาผ่านมาเกือบ 15 ปี แต่การอนุรักษ์สัตว์ป่ายังไม่คืบหน้านัก เห็นได้จากสัตว์ป่าที่ใกล้สูญพันธ์ยังคงถูกล่าเพื่อจำหน่ายทั้งภายในและนอกประเทศ