งานวิจัยของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก (University of California, San Diego) ตีพิมพ์ในวารสาร Limnology and Oceanography เผยว่า ขณะนี้ “ออกซิเจน” กำลังหายไปจากมหาสมุทร ทะเลสาบ แม่น้ำ และน่านน้ำชายฝั่งในอัตราที่น่าตกใจ ซึ่งเป็นภัยคุกคามต่อสิ่งมีชีวิตในน้ำ และทำให้กระบวนการทางธรรมชาติที่ช่วยควบคุมสภาพภูมิอากาศของโลกอ่อนแอลง โดยนักวิทยาศาสตร์ได้เตือนว่า การลดลงของออกซิเจนในวงกว้างนี้มีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับภัยคุกคามสำคัญอื่น ๆ ของโลก รวมถึงภาวะโลกร้อน มลภาวะ การสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ และการเป็นกรดของมหาสมุทร

นักวิทยาศาสตร์ที่นำโดยสถาบันสมุทรศาสตร์สคริปส์ (Scripps Institution of Oceanography: SIO) มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก เตือนว่า ออกซิเจนกำลังหายไปอย่างรวดเร็วจากมหาสมุทรและระบบน้ำจืด ซึ่งอาจผลักดันให้โลกเข้าสู่ “สภาวะที่ไม่ปลอดภัย” การเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่เกิดขึ้นอาจคงอยู่เป็นเวลาหลายศตวรรษ และอาจไม่สามารถย้อนกลับได้ภายในช่วงชีวิตของมนุษย์

การทบทวนครั้งใหม่นี้ ตรวจสอบปรากฏการณ์การลดลงของออกซิเจนในแหล่งน้ำ ซึ่งหมายถึงระดับออกซิเจนละลาย หรือค่า DO (Dissolved Oxygen) ที่ลดลงในมหาสมุทร (การลดลงของออกซิเจนในมหาสมุทร) น้ำชายฝั่ง แม่น้ำ ทะเลสาบ และลำธาร นักวิจัยได้ประเมินว่าปัญหานี้มีปฏิสัมพันธ์กับกระบวนการสำคัญ 9 ประการของระบบโลก

กรอบแนวคิดนี้ซึ่งเริ่มใช้ในปี 2009 ระบุถึงกระบวนการทางสิ่งแวดล้อมที่จำเป็นต่อการรักษาสภาพแวดล้อมที่มั่นคงและยืดหยุ่นของโลก นอกจากนี้ยังติดตามว่ากิจกรรมของมนุษย์กำลังผลักดันระบบเหล่านั้นให้เกินขอบเขตความปลอดภัยอย่างไร

โดยขอบเขตของโลก 9 ประการ ได้แก่

- การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ : การติดตามปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศและความไม่สมดุลของพลังงาน

- ความสมบูรณ์ของชีวภาค : การวัดความหลากหลายทางพันธุกรรมและหน้าที่การทำงานของระบบนิเวศ

- สิ่งต่าง ๆ ที่เป็นนวัตกรรมใหม่ : การตรวจสอบสารเคมี พลาสติก และมลพิษสังเคราะห์ชนิดใหม่ ๆ

- การเปลี่ยนแปลงของแหล่งน้ำจืด : การประเมินการใช้น้ำสีฟ้าและน้ำสีเขียวทั่วโลก

- การเปลี่ยนแปลงระบบที่ดิน : การประเมินการเปลี่ยนแปลงการใช้ป่าไม้และพื้นที่ธรรมชาติ

- การไหลเวียนทางชีวธรณีเคมี : การวัดการหยุดชะงักของวัฏจักรไนโตรเจนและฟอสฟอรัส

- ภาวะความเป็นกรดของมหาสมุทร : การติดตามสมดุลทางเคมีของน้ำทะเล

- การลดลงของโอโซนในชั้นบรรยากาศสตราโตสเฟียร์ : การตรวจสอบชั้นโอโซนที่ทำหน้าที่ปกป้องโลก

- ปริมาณละอองลอยในบรรยากาศ : การวัดอนุภาคขนาดเล็กในอากาศ

ทั้งนี้ นักวิจัยครั้งนี้เห็นควรว่า ระดับออกซิเจนละลายน้ำควรถูกรวมไว้ในขอบเขตเหล่านี้ด้วย

Erica Ferrer ผู้เขียนวิจัยหลัก นักวิจัยหลังปริญญาเอก ศูนย์วิเคราะห์และสังเคราะห์เชิงนิเวศวิทยาแห่งชาติ (NCEAS) มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา กล่าวว่า การศึกษาครั้งนี้ออกแบบมาเพื่อยกระดับความสำคัญของการขาดออกซิเจนในน้ำในฐานะภัยคุกคามระดับโลก และแสดงให้เห็นว่าปัญหานี้ไม่ได้เกิดขึ้นอย่างโดดเดี่ยว

ภาวะโลกร้อนและมลพิษ กำลังทำให้ปริมาณออกซิเจนในน้ำลดลง

ภาวะโลกร้อนที่เกิดจากฝีมือมนุษย์ มลภาวะจากสารต่าง ๆ ที่มากเกินไป การเปลี่ยนแปลงการไหลเวียนและการระบายอากาศของน้ำในระดับลึก เป็นปัจจัยหลักที่ทำให้ปริมาณออกซิเจนในน้ำลดลง เมื่อระดับออกซิเจนลดลง จะรบกวนกระบวนการทางชีวภาพและเคมีที่ช่วยควบคุมสภาพภูมิอากาศของโลกได้ การลดลงของออกซิเจนยังคุกคามสิ่งมีชีวิตในห่วงโซ่อาหารทางน้ำ ตั้งแต่สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กไปจนถึงปลาและฉลาม

นอกจากนี้ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลก็อาจได้รับผลกระทบเช่นกัน แม้ว่าจะหายใจเอาอากาศที่ผิวน้ำก็ตาม การขาดออกซิเจนอาจลดจำนวนหรือทำให้เหยื่อของพวกมันต้องอพยพ ทำลายแหล่งที่อยู่อาศัย และเปลี่ยนแปลงห่วงโซ่อาหารที่พวกมันพึ่งพาอยู่

📌อ่านบทความเต็มทางเว็บไซต์ : www.thaipbs.or.th/now/content/4242