มีชื่อติด 1 ใน 5 รัฐมนตรีว่าการของพรรคเพื่อไทย โควตาบ้านใหญ่แป้งมัน “หวังศุภกิจโกศล” หลังเลือกตั้ง 2569 มี สส.ในมือ 9 ที่นั่ง ส่งผลให้ “สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล” ถูกเสนอให้นั่งเก้าอี้ รมว.การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ แต่ทางเดินเหมือนถูกสกัด เมื่อ DSI ออกหมายเรียกให้รับทราบข้อกล่าวหาคดีบุกรุกที่ “หาดสวนยา” ต.ศรีวิเชียร อ.น้ำยืน จ.อุบลราชธานี ยกครอบครัว
เมื่อวันที่ 20 มี.ค.ที่ผ่านมา “กำนันป้อ” วีรศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล อดีต รมช.คมนาคมและ อดีต รมช.พาณิชย์ บิดาของ “สุดาวรรณ” เข้าพบพนักงานสอบสวนดีเอสไอ เพื่อรับทราบข้อกล่าวหาในคดีพิเศษที่ 119/2566 กรณี บุกรุกที่ทำเลเลี้ยงสัตว์ หาดสวนยา ความผิดฐาน ร่วมกันบุกรุกเข้าไปยึดถือ ครอบครองและทำประ โยชน์โดยการขุดบ่อเก็บกักน้ำ ตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 9 ประกอบ 108 ทวิ วรรคสอง และมาตรา 54 มาตรา 55 ประกอบมาตรา 72 ตรี แห่ง พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 360 แห่งประมวลกฎหมายอาญาและมาตรา 83 แห่งประมวลกฎหมายอาญา
แม้ครอบครัวหวังศุภกิจโกศล จะถูกเรียกทั้ง 3 คน คือ สุดาวรรณ ,“กำนันป้อ” วีรศักดิ์ และ “ยลดา หวังศุภกิจโกศล” นายก อบจ.นครราชสีมา และนิติบุคคล บริษัท แป้งมันเอี่ยมอีสาน จำกัด รับทราบข้อกล่าวหาเดียวกันด้วย แต่ “สุดาวรรณ และยลลดา” มอบหมายให้ทนายความยื่นหนังสือ เพื่อขอเลื่อนโดยจะมาพบพนักงานสอบสวน หลังปิดสมัยประชุมสภาผู้แทนราษฎรแทน
สำหรับคดีความที่เกิดขึ้น “เกี่ยวกับการเมืองหรือไม่” บ้านใหญ่แป้งมันเอี่ยมอีสาน และพรรคเพื่อไทยน่าจะทราบดีกว่าใครอื่น แม้ข้อหาการบุกรุกหาดสวนยาจะเกิดจากการขยายผลสืบสวนเมื่อปี 2562 แต่มีการตั้งเรื่องคดีพิเศษ เมื่อปี 2566 หลังพบหลักฐาน บริษัท แป้งมันเอี่ยมอีสาน จำกัด ขุดบ่อเก็บกักน้ำ รวม 3 บ่อ โดยอ้างเอกสารสิทธิในที่ดินมือเปล่า หรือที่ดินที่ยังไม่มีหลักฐานแสดงสิทธิในที่ดิน ซึ่งเป็นที่ดินของรัฐ
รัฐบาลอนุทิน 2 ค่ายสีแดง “เพื่อไทย” ส่ง 5 รายชื่อ รัฐมนตรีว่าการ ประกอบด้วย “ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์” รองนายกรัฐมนตรี ควบ รมว.การอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม “สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ” รมว.เกษตรและสหกรณ์ “จุลพันธ์ อมรวิวัฒน์” รมว.แรงงาน “ประเสริฐ จันทรรวงทอง” รมว.ศึกษาธิการ และ“สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล” รมว.การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
ตระกูลจันทรรวงทอง มี สส.ในโควตา 2 เสียง แต่ “ประเสริฐ” มีสถานะเป็นเลขาธิการพรรคฯ ยากที่จะทิ้ง“เก้าอี้” ใหญ่ ตำแหน่ง รมว.ทั้ง ๆ ที่ตำแหน่งเสนาบดีภายในพรรคนั้น “แย่งกันไม่พอ” หาก “สุดาวรรณ” มีคุณสมบัติไม่ผ่าน มีคำถาม คือ ใครจะเข้ามาเสียบแทน
เมืองโคราช เป็นสนามใหญ่ระดับชาติ มี สส. 16 คน ในการเลือกตั้ง 2569 “ค่ายแดง”เพื่อไทยคว้าชัย 10 ที่นั่ง, ประชาชน 3 ที่นั่ง และภูมิใจไทยได้ 3 ที่นั่ง ภายใต้การนำของ “กำนันป้อ” วีรศักดิ์ -ยลดา และ “สุดาวรรณ” ผนึกกำลังกวาด สส.เมืองโคราชได้มา 2 สมัยแล้ว
ขณะที่ “ค่ายน้ำเงิน” ภูมิใจไทยได้ สส. 3 คน ประกอบด้วย พลพีร์ สุวรรณฉวี, บุญจง วงศ์ไตรรัตน์ และตติรัฐ รัตนเศรษฐ โดยเฉพาะพลพีร์ เป็น สส.โคราช 4 สมัย แต่ได้นั่งเก้าอี้ รมช.มหาดไทย ตามรอยบิดา ”ไพโรจน์ สุวรรณฉวี” อดีต รมช.พาณิชย์ ผู้ล่วงลับ และร.ต.หญิง ระนองรักษ์ สุวรรณฉวี อดีต รมว.เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา
ตระกูลสุวรรณฉวี มีทายาททั้ง 3 คน คือ พลพีร์, พีรพร และณัฐวัชร์ มาสานต่อเส้นทางการเมือง แต่ทั้งหมดฝ่าด่านเข้ามาเป็น สส.นครราชสีมา เขต 9 ต่อเนื่อง 4 สมัย ได้เพียงคนเดียวคือ “พลพีร์”
หากคำนวณสูตรคณิตศาสตร์การเมือง “พลพีร์” มี สส.เพียง 3 คนเท่านั้น แต่กลับได้ขยับชั้นในตำแหน่ง รมช.มหาดไทย เนื่องจากมีความใกล้ชิดกลับบ้านใหญ่บุรีรัมย์ ทั้ง “เนวิน-ไชยชนก ชิดชอบ”
ขณะที่ “ตระกูลหวังศุกกิจโกศล” แม้เคยอยู่ในสังกัด “ภูมิใจไทย” มาก่อน และเคยประกาศวางมือทางการเมืองแล้ว เมื่อปี 2565
แต่การเลือกตั้งในปี 2566 กลับส่ง 2 ทายาท “สุดาวรรณ” และ “อาทิตย์ หวังศุภกิจโกศล ค่ายแป้งมันเอี่ยมเฮง สวมเสื้อเพื่อไทย กวาด สส.เข้าสภา ทิ้งบาดแผลให้ “บ้านใหญ่บุรีรัมย์” ไม่น้อย ขณะที่การเลือกตั้งปี 2569 นอกจากได้ สส.เข้ามาถึง 9 คนแล้ว เครือข่ายแป้งมันยังขยายฐานไปอีสานใต้ ในนามพรรคไทรวมพลัง สามารถเจาะพื้นที่เลือกตั้ง จ. อุบลราชธานี ได้ถึง 4 เขต จาก 11 เก้าอี้ เท่ากับ “ค่ายน้ำเงิน”ภูมิใจไทย
ท่ามกลางคดีความรุมเร้า “สุดาวรรณ” ส่งรอยยิ้มแทนคำตอบ และใช้ความเงียบสยบความเคลื่อนไหว แม้ช่วงสายวันนี้ (24 มี.ค.2569) จะเดินทางมาร่วมงานอบรมสัมมนา สส. พรรคเพื่อไทย โดยปฏิเสธที่จะตอบคำถามถึงความกังวลในเรื่องที่ DSI ออกหมายเรียกให้ไปรับทราบข้อกล่าวหาในคดีบุกรุกที่ดินสาธารณะหาดสวนยา
และหาก “สุดาวรรณ” สะดุดปัญหาคุณสมบัติรัฐมนตรี ปมคดีดังกล่าว ก็จะเป็นการเปิดทางให้ค่ายแดงเพื่อไทยส่ง“คนอื่น”เข้าเสียบแทน เสมือนค่ายแป้งมันเสียเปรียบถึงสองเด้ง นอกจากจะเสียเก้าอี้รมว.แล้ว ฝ่ายได้ประโยชน์เด้งที่สอง คงหนีไม่พ้น “พลพีร์” ที่ได้รับการปูนบำเหน็จ เนื่องจากสามารถเจาะฐานบ้านใหญ่ “หวังศุภกิจโกศล” ได้สำเร็จแล้ว
...ยังส่งอานิสงส์ต่อการปูทางสร้างการเมืองท้องถิ่น เพื่อรอโค่นค่ายแป้งมันให้สำเร็จ ในภายภาคอีกด้วย
"ป้ากีกี้" สอบตก สส.ศรีสะเกษ "กู้คืนศักดิ์ศรี" นำทีม "ราชาวานร" สู่ลีกสูงสุด