กรวีร์ซัดคนแซะ "ข้าวแกง 40 บาท" ถามสะใจไหม คนแพ้คือประชาชน

"กรวีร์" ออกโรงป้อง "ข้าวแกง 2 อย่าง 40 บาท" ของพาณิชย์ ระบุเป็นเพียงทางเลือกช่วยลดค่าครองชีพ พร้อมวิจารณ์การนำโครงการไปล้อเลียนและโจมตีทางการเมือง จนต้องกลับไปทบทวน ย้ำหากโครงการยุติลง ผู้ที่เสียประโยชน์คือประชาชน

เมื่อวันที่ 14 ก.ค.2569 นายกรวีร์ ปริศนานันทกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง พรรคภูมิใจไทย ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว แสดงความเห็น กรณีที่มีกลุ่มบุคคลพยายามขัดขวางและโจมตีโครงการ "ข้าวแกง 2 อย่าง 40 บาท" ของกระทรวงพาณิชย์

โดยระบุว่าในขณะที่หน่วยงานภาครัฐกำลังพยายามแสวงหาแนวทางช่วยเหลือและบรรเทาความเดือดร้อนของประชาชน กลับมีบุคคลบางกลุ่มมุ่งเน้นแต่จะหาทางล้มล้างความตั้งใจดังกล่าว และรีบหยิบยกประเด็นนี้ขึ้นมาแซะ เสียดสี รวมถึงบิดเบือนให้กลายเป็นประเด็นความขัดแย้งทางการเมืองในทันที โดยไม่คำนึงถึงผลประโยชน์ส่วนรวมของประเทศชาติ

นายกรวีร์ ได้อธิบายเพิ่มเติม ยอมรับความจริงที่ว่าในบางพื้นที่ของประเทศไทย รวมถึง จ.อ่างทอง ยังคงมีร้านค้าที่จำหน่ายข้าวแกงในราคา 30 บาทอยู่จริง ทว่าในทางกลับกัน ภายในพื้นที่ตัวเมืองใหญ่หรือเขตเศรษฐกิจสำคัญ ๆ ราคาค่าอาหารกลางวันประเภทข้าวแกงได้ปรับตัวสูงขึ้นไปอยู่ที่ 50-60 บาท ซึ่งกลายเป็นเรื่องปกติในวิถีชีวิตประจำวันไปแล้ว

ดังนั้น สิ่งที่กระทรวงพาณิชย์ระดมความคิดและตั้งใจจะดำเนินการ จึงไม่ใช่การเข้าไปใช้อำนาจบังคับให้ผู้ประกอบการทุกร้านต้องขายอาหารในราคา 40 บาทเท่ากันหมด หากแต่เป็นการพยายามสร้าง ทางเลือกใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งช่องทาง เพื่อเป้าหมายในการช่วยลดภาระค่าครองชีพอันหนักหน่วงของประชาชน

แต่เป็นเรื่องที่น่าเสียดายอย่างยิ่งที่โครงการนี้กลับถูกนำไปล้อเลียนและโจมตีจนต้องส่งผลให้รัฐบาลจำเป็นต้องนำนโยบายดังกล่าวกลับไปทบทวนใหม่อีกครั้งในปัจจุบัน

จากสถานการณ์ที่โครงการต้องหยุดชะงักลง สส.พรรคภูมิใจไทย ได้ตั้งคำถามสำคัญไปยังกลุ่มผู้ที่จ้องโจมตีว่า หากท้ายที่สุดแล้วโครงการนี้จำเป็นต้องถูกยกเลิกไป ใครจะเป็นผู้ได้รับประโยชน์ที่แท้จริง ซึ่งกลุ่มคนที่ได้ความสะใจทางการเมืองอาจจะรู้สึกว่าตนเองเป็นผู้ชนะ ทว่าความสะใจเหล่านั้นไม่ได้ช่วยให้ประชาชนอิ่มท้องขึ้นมาได้

ในทางตรงกันข้าม ผู้ที่ต้องเสียผลประโยชน์และเสียโอกาสในการเข้าถึงอาหารราคาประหยัดก็คือ "ประชาชน" ที่กำลังรอคอยความช่วยเหลืออยู่

ทั้งนี้ ตนยืนยันว่ากลไกทางการเมืองสามารถตรวจสอบ ทักท้วง และวิพากษ์วิจารณ์ได้ตามระบอบประชาธิปไตย แต่การตรวจสอบที่สร้างสรรค์ควรเป็นไปเพื่อทำให้นโยบายนั้นๆ ดีขึ้นและประชาชนได้รับประโยชน์สูงสุด ไม่ใช่การมุ่งโจมตีเพียงเพราะต้องการเอาชนะกันทางการเมือง เพราะสุดท้ายแล้วผู้ที่พ่ายแพ้ในเกมการเมืองนี้ก็คือประชาชน