ความหลากหลายในตลาดนัดไทย-ลาว
เพียงชั่วโมงเดียวเท่านั้น แม่ค้าจากฝั่งลาวต้องเปิดกระสอบบรรจุหนูท้องขาวและกระรอกใบที่ 3 ที่ขนข้ามมาขายให้กับลูกค้าฝั่งไทย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเจ้าของร้านอาหารป่าในจังหวัดนครพนม บ่าง เก้ง หมูป่า หรือแม้แต่ปูแดงที่มีเฉพาะฝั่งลาว มีให้จับจ่ายไปประกอบอาหารพื้นบ้าน เป็นวิถีการค้าพรมแดนบนถนนสายเล็กๆ เลียบน้ำโขงในอำเภอท่าอุเทนแห่งนี้
เท่าที่ผืนป่าในฝั่งลาวยังคงอุดมสมบูรณ์ผลิตผลจากป่าของยังเป็นของหาง่ายในตลาดนัดไทย-ลาว ท่าอุเทนค่ะ อย่างเช่น ยอดสารจากแขวงคำม่วนที่เห็นอยู่นี้ หลายปีมานี้บรรยากาศของการซื้อขายแลกเปลี่ยนโดยอาศัยสายน้ำโขงเป็นจุดเชื่อมโยงถึงกันแทบไม่เปลี่ยนไป ที่นี่จึงยังทำให้เห็นวัฒนธรรมความเป็นอยู่ที่ใกล้เคียงกันของคน 2 ฝั่ง
การปักหลักค้าขายในตลาดนัดไทย-ลาว ของโนลา จันดีสุริยะ ทำให้แม่ค้าของป่าจากแขวงคำม่วนผู้นี้ เห็นว่าวิถีการกินอยู่ของคนสองฝั่งแทบไม่แตกต่าง ทั้งยอดสาร พันธุ์ไม้ที่ขึ้นบนภู และมอญไข่ ไม้ผลเขตร้อนทางตอนใต้ของจีนที่ต่อมาปลูกแพร่หลายในลาว ล้วนถูกปากเพื่อนบ้านไทย
ไม่น้อยกว่า 15 ปี ที่ทางการไทยเปิดจุดผ่อนปรนสัปดาห์ละ 2 วัน ให้ชาวไทย-ลาว ได้ซื้อขายแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน สินค้าส่วนใหญ่เป็นพืชผักพื้นบ้าน และของป่า ซึ่งตลาดนัดไทย-ลาว อยู่ห่างจากสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 3 ประมาณ 15 กิโลเมตร การข้ามโขงของชาวลาวมาฝั่งไทย จึงยังใช้เรือข้ามฝากเป็นหลัก/วิถีพื้นบ้านที่แทบไม่ถูกปรุงแต่งด้วยนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจท่องเที่ยว จึงยังคงสร้างเสน่ห์ให้กับเมืองพรมแดนนครพนมแห่งนี้