เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง "ร่วมรากเดียวกัน"

นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ เมื่อมหรสพต่างสำเนียง มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ คือ "โขน" นาฏศิลป์ชั้นสูง และ "โนรา" ศิลปะพื้นบ้านภาคใต้ ได้มาแสดงบนเวทีเดียวกัน

​ลุมพินี สถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้า เป็นจุดหมายของการท่องเที่ยวและผู้แสวงบุญจากทั่วโลก หากร่องรอยแห่งพระศาสดาไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้น บนเส้นทางสู่ลุมพินีที่ตั้งอยู่ระหว่างกรุงกบิลพัสดุ์ และนครเทวทหะ

"เคบายา" ใช่เพียงสวยงามด้วยสีสัน และลวดลายฉลุงดงาม หากเป็นวัฒนธรรมร่วมรากของชาวเพอรานากัน นำมาสู่ความพยายามของทั้ง 5 ชาติ ในการผลักดันการจดทะเบียนผ้าเคบายาเป็นมรดกร่วมทางวัฒนธรรม

เดิมมิโกะ คือ หญิงสาวทำหน้าที่ในพิธีกรรมบวงสรวงเทพเจ้า ร่ายรำ สวดมนต์ ประกอบพิธี กว่าจะมาทำหน้าที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องผ่านเกณฑ์หลายอย่าง หากปัจจุบันหน้าที่ของมิโกะเปลี่ยนไป

ประเพณีงานบุญสลากภัต งานบุญที่ชาวยองจะช่วยกันตระเตรียมข้าวของทำเป็นสลาก เพื่อถวายแด่ภิกษุสามเณรอย่างไม่จำเพาะเจาะจง ด้วยเชื่อว่าเป็นสังฆทานที่อานิสงส์มาก

พาไปชม "ภารตนาฏยัม" นาฏศิลป์ถิ่นอินเดียใต้ ที่เคยได้รับความนิยมอย่างสูงในอดีต และ "การแสดงกถกฬิ" รัฐเกรละ ที่กล่าวกันว่านี่อาจเป็นต้นเค้าของนาฏศิลป์ตะวันออก เช่น โขนของไทย และนาฏศิลป์อินโดนีเซีย

ระบำหน้ากาก "เรยอก" ศิลปะการแสดงประจำชาติอินโดนีเซีย ที่มากไปกว่าการแสดง หากเป็นจิตวิญญาณของชาวเมืองโปโนโรโก จังหวัดชวาตะวันออก สะท้อนผ่านความมุ่งมั่นในการฝึกซ้อมของคนรุ่นใหม่

ราวเดือน 3 ของทุกปี ถือเป็นโอกาสที่ชุมชนชาวไทขาวจะมารวมตัวกันเพื่อจัดงานสำคัญ "แถนกินปาง" เชิญผีแถน เทวดาผู้เป็นใหญ่ตามคติของชาติพันธุ์ไท ลงมารับเครื่องเซ่นไหว้ หวังให้บันดาลความสุขแก่ชีวิตและความอุดมสมบูรณ์แก่ชุมชน

บุญปีใหม่เดือน 5 เทศกาลบุญประเพณีที่ใหญ่ที่สุดในลาว เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ชาวหลวงพระบางจะได้ร่วมบูชา "ปู่เยอ ย่าเยอ" อารักษ์นครหลวงพระบาง เชื่อกันว่าเป็นบรรพชนที่มีบุญคุณต่อชาวลาว ทำหน้าที่ปกปักรักษาแผ่นดินและผู้คนให้อยู่เย็นเป็นสุข

​เมื่อคณะสแบกธมวัดโบ เมืองเสียมเรียบ ประเทศกัมพูชา เดินทางข้ามแดนเพื่อร่วมแสดงกับคณะหนังใหญ่ของไทย ไม่เพียงแลกเปลี่ยนศิลปะการแสดง หากนี่คือ "จังหวะ" ที่คนทั้งสองชาติใช้สื่อสารและเล่นไปพร้อมกัน