ณ อาร์ตคลับ สื่อสารศิลปะผ่านภัยธรรมชาติ-ภาวะโลกร้อน
เสียงที่นุ่มนวล เนิบช้า จากเตหน่า หรือพิณของชาว ปกาเกอะญอ ถ่ายทอดอารมณ์ของบทเพลงที่เล่าถึงความผูกพันระหว่างคนบนดอยกับผืนป่าได้เป็นอย่างดี นี่เป็นหนึ่งในการแสดงของ พฤ โอโดเชา ศิลปินชาว ปกาเกอะญอ เรื่องราวในบทเพลงที่ชื่อ "ออกเกาะ" หรือแปลเป็นไทยว่า "กินผืนแผ่นดิน" ไม่เพียงเล่าถึงสภาพธรรมชาติที่ชาวปกาเกอะญอพบเห็น แต่ยังเชื่อมโยงไปถึงการ "กิน" หรือใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างทะนุถนอมในฐานะที่เป็นรากเหง้าของชีวิต บทเพลงนี้จึงเป็นตัวแทนจากคนในอดีตที่ต้องการร้องขอให้คนในปัจจุบันและอนาคต หยุดเหยียบย่ำสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ด้วยความเจริญทางวัตถุ
พฤ กล่าวว่า มนุษย์เกิดมาต้องกินทีนี้จะกินอย่างไรให้ไม่เสียหายให้ยั่งยืน ให้ธรรมชาติอยู่กับเรา ถ้ากินไม่เป็นธรรมชาติก็หมดไป แล้วสุดท้ายไม่เหลือแล้วใครตายก่อนโลกตายก่อนหรือมนุษย์ตายก่อน
การใช้ทรัพยากรอย่างรู้คุณค่ายังสื่อผ่านศิลปะการรีไซเคิลขยะมาเป็นเฟอร์นิเจอร์ชิ้นงาม ผลงานของ ผศ.ดร.สิงห์ อินทรชูโต สถาปนิกผู้พิทักษ์สิ่งแวดล้อมที่มองว่าหลักการออกแบบ คือ ไม่ออกแบบแต่เน้นไปที่การทำความรู้จักกับวัสดุให้มากที่สุด ทั้งรูปร่างหน้าตา และคุณสมบัติ เพื่อขยายจินตนาการและทำให้เศษวัสดุไร้ค่ากลับมามีประโยชน์อีกครั้งเป็นการใช้ศิลปะเพื่อการอนุรักษ์บนฐานของความเป็นจริง
ผศ.ดร.สิงห์ กล่าวว่า ในแต่ละวันทุกคนทิ้งของอย่างน้อย 1 กิโลกรัมเราไม่ทราบว่าที่ทิ้งไปทุกวันมีอะไรใช้ได้ หรือใช้ไม่ได้เพราะไม่เคยคัดแยก ถ้ามีศิลปะในใจพอเราคัดแยกจะเห็นเลยว่าเศษแบบนี้มันมาก ถ้าคัดไว้ประมาณ 1-2 เดือนจะเห็นเลยว่าของที่เก็บเอาไว้สามารถจะสร้างผลงานที่สวยงามได้ และเป็นธุรกิจขนาดย่อมได้หารายได้เสริมได้
พบกับเรื่องราวของหลากหลายผู้คนที่ใช้ศิลปะในการอนุรักษ์ธรรมชาติในรายการ ณ อาร์ตคลับ วันพุธที่ 8 มิถุนายนนี้ เวลา 5 ทุ่มตรง ทาง ThaiPBS