"ภูมิหลังวัยเด็ก" บ่มเพาะความรุนแรง
ภูมิหลังและบาดแผลในอดีต ไม่ใช่ข้ออ้างของการก่ออาชญากรรม และไม่ควรถูกใช้เป็นคำแก้ตัว เพื่อลดทอนความผิด แต่มันชวนให้สังคม หันกลับมามองที่ต้นเหตุของความรุนแรง ที่นายป๋องก่อกับผู้อื่น
ญาติให้ข้อมูลว่า ชีวิตวัยเด็กของนายป๋อง เขาถูก "พ่อ" ใช้ความรุนแรง ถูกพ่อด่าทอ ทำโทษ ทุบตี สอนวิธีลักขโมย และพ่อเป็นคนพาป๋องไปก่อเหตุ
รศ.สุณีย์ กัลยะจิตร อาจารย์หลักสูตรอาชญาวิทยาฯ คณะสังคมศาสตร์ฯ ม.มหิดล วิเคราะห์ในมุมวิชาการ นายป๋อง เข้าข่ายเป็นอาชญากรโดยกำเนิด 90% การเลี้ยงดูในวัยเด็ก มีส่วนบ่มเพาะความรุนแรง ประกอบกับปัจจัยอื่น เช่น สภาพแวดล้อม และการเข้าออกเรือนจำ
ขณะที่ คนในสังคมบางส่วน มองว่า นายป๋องมีพฤติกรรมอันตราย ไม่เหมาะจะอยู่ร่วมกับผู้อื่น รศ.สุณีย์ อธิบายประเด็นเรื่องโทษประหารชีวิตว่า ถ้าคิดบนหลักการ "ชีวิตผู้คนในสังคมต้องปลอดภัย" และพิจารณาจากบริบทของประเทศไทย โทษประหารชีวิตอาจยังจำเป็น แต่ต้องเคารพสิทธิของผู้ต้องโทษ เช่น ไม่ประจาน และไม่ว่าโทษจำคุก หรือโทษสูงสุด สิ่งสำคัญคือ ต้องสร้างหรือค้นหาเครื่องมือที่เหมาะสมในการคัดกรองผู้กระทำความผิด เพื่อเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม



























































