*** อัศจรรย์ไดโนเสาร์ เจ้าปฐพี เป็นสารคดีที่ติดลิขสิทธิ์ต่างประเทศ จึงไม่มีบริการชมย้อนหลัง ท่านสามารถชมสดได้เฉพาะหน้าจอไทยพีบีเอส ช่องหมายเลข 3 และเว็บไซต์ www.thaipbs.or.th/Live ในช่วงเวลา 21.30-22.30 เท่านั้น***
อัศจรรย์ไดโนเสาร์ เจ้าปฐพี ตอน มังกรแห่งสายน้ำ WALKING WITH DINOSAURS # 2 THE RIVER DRAGON
เรื่องราวของสไปโนซอรัสหนุ่ม ในชื่อโซเบ็ก ที่ต้องพาลูก ๆ เดินทางไปยังดินแดนที่มีอาหารอุดมสมบูรณ์ จากซากฟอสซิลที่ค้นถูกพบที่แหล่งขุดค้นเคมเคม ประกอบกับจินตนาการและความรู้ของนักบรรพชีวินผู้เชี่ยวชาญ ทำให้สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวการเดินทางของโซเบ็กและอุปสรรคที่มันและลูก ๆ ต้องเผชิญเมื่อ 100 ล้านปีก่อนได้
สไปโนซอรัส มังกรแห่งสายน้ำ
ในทะเลทรายอันกว้างใหญ่กว่า 9 ล้านตารางกิโลเมตร หนึ่งในพื้นที่ที่ดำรงชีวิตได้ยากที่สุดในโลก สำหรับนักล่าไดโนเสาร์อย่าง ดร.นีซาร์ อิบราฮิม ที่นี่คือประตูสู่โลกที่สาบสูญ ลึกเข้าไปในบริเวณที่รู้จักกันในชื่อ “เคมเคม” ทีมงานกำลังขุดค้นซากของหนึ่งในไดโนเสาร์นักล่าที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา นั่นคือ “สไปโนซอรัส” จากการขุดค้น ทีมงานพบกระดูกหางมากกว่า 40 ชิ้น เมื่อเรียงต่อกันพบว่าเป็นหางยาว 6 เมตรที่มีลักษณะแปลกตา ยิ่งใกล้ปลายหางยิ่งมีหนามยาว กระดูกสันหลังที่แคบและแบน แบบที่ไม่พบในหางของไดโนเสาร์นักล่าชนิดอื่น สำหรับนักขุดค้นแล้ว หางที่บางและแบนราวกับใบพายยักษ์นั้น บ่งบอกได้เพียงอย่างเดียวคือ สไปโนซอรัสเป็นนักว่ายน้ำ
การเดินทางของ โซเบค สไปโนซอรัสพ่อเลี้ยงเดี่ยว
ช่วงปลายยุคครีเทเชียส ทวีปแอฟริกาเพิ่งแยกตัวออกจากทวีปอเมริกาใต้ ผืนดินเต็มไปด้วยโครงข่ายแม่น้ำที่หล่อเลี้ยงป่าและพุ่มไม้ในวงกว้าง ท่ามกลางแสงแดดที่เหมาะกับการงีบยามบ่าย นี่คือถิ่นของ โซเบค สไปโนซอรัสหนุ่ม ลำตัวยาว 11 เมตร มีขากรรไกรทรงพลังพร้อมฟันเรียงราย ที่หากใครไปรบกวนการนอนของมันก็อาจต้องแลกด้วยชีวิต
แต่สิ่งที่ปลุกมันขึ้นมากลับเป็นลูกอีกตัวของมันเอง ที่แท้สไปโนซอรัสตัวนี้เป็น “พ่อ” เช่นเดียวกับนกบางชนิดในปัจจุบันที่เมื่อวางไข่แล้ว หน้าที่ดูแลลูกจะตกเป็นของพ่อ ภารกิจของมันคือต้องดูแลลูก ๆ ให้รอด
โซเบคพาลูก ๆ ออกหาอาหาร ใต้ผืนน้ำคือสภาพแวดล้อมที่มันคุ้นเคย มันใช้หางขนาดใหญ่ตรวจตราแหล่งน้ำที่มันและลูก ๆ เรียกว่าบ้าน สระน้ำเงียบสงบเหมาะกับการให้ลูก ๆ ฝึกฝนทักษะการล่า แม้บางครั้งลูกซนตัวหนึ่งจะเกือบจมน้ำจนพ่อต้องเข้าช่วยก็ตาม
ร่างกายของสไปโนซอรัสยังปรับตัวมาเพื่อชีวิตในน้ำอย่างชัดเจน กระดูกเท้าที่คล้ายของนกน้ำบ่งชี้ว่าเท้าของมันอาจมีพังผืดช่วยให้ว่ายตามเหยื่อได้ ส่วนฟันก็เรียบและเป็นทรงกรวยเหมือนจระเข้ ต่างจากไดโนเสาร์นักล่าทั่วไปที่มีฟันกว้างเหมือนใบมีด เพราะพวกมันกินอาหารแบบเดียวกัน ด้วยฟันมากกว่า 60 ซี่ในขากรรไกร สไปโนซอรัสจึงจัดการปลาตัวใหญ่ได้ และเมื่อเหยื่อว่องไว มันก็เปลี่ยนกลยุทธ์มาโจมตีจากด้านล่างเหมือนฉลาม
แม้ว่าหนองน้ำแสนสงบนี้ จะมีอาหารให้หากิน แต่ก็อาจไม่เพียงพอต่อการเลี้ยงดูลูก ๆ ทั้ง 3 ตัว ของ โซเบค ดังนั้น มันจึงเริ่มต้นพาลูก ๆ ออกเดินทาง ไปสู่แหล่งน้ำอันอุดมสมบูรณ์
การเดินทางที่ต้องแลกด้วยความสูญเสีย
ทีมงานพบร่องรอยของสัตว์ประหลาดอีกตัวจากการถ่ายภาพทางอากาศหลายร้อยรูป สิ่งที่เรียงเป็นแถวไม่ใช่ก้อนหิน แต่เป็นรอยเท้าไดโนเสาร์ขนาดใหญ่กว่า 1 เมตร เจ้าของคือไททันโนซอรัส ไดโนเสาร์คอยาวขนาดมหึมาที่สูงถึง 14 เมตร หนักกว่า 60 ตัน ไททันโนซอรัสตัวนี้สิ้นใจลงในวัยชรา และร่างของมันก็จะตกเป็นอาหารของสัตว์อื่นที่กำลังหิวโหย นั่นรวมไปถึงโซเบคและลูก ๆ ที่เดินทางผ่านมาถึงด้วย ทว่าคาร์คาโรดอนโตซอรัสได้จับจองซากนี้ไว้ก่อนแล้ว โซเบคเป็นไดโนเสาร์ที่มีรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงก็จริง แต่คาร์คาโรดอนโตซอรัสตัวนั้น ก็แข็งแกร่งไม่แพ้กัน เกิดเป็นการเผชิญหน้าที่ต่างฝ่ายต่างชั่งใจว่าคุ้มค่าจะสู้หรือไม่ สุดท้าย โซเบคเลือกที่จะไม่ยอมเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ มันล่าถอย แม้ว่านั่นจะทำให้มันและลูก ๆ ต้องอดในมิ้อนั้นก็ตาม
โซเบคและลูก ๆ ทั้ง 4 ตัว เดินทางต่อไปจนถึงป่าทึบ ที่นี่ดูน่ากลัว แต่ก็น่าจะปลอดภัยจากสัตว์นักล่าขนาดใหญ่ได้บ้าง หากไม่ใช่เพราะเจ้าปากแหลมอลันคา (Alanqa) ที่ซุ่มซ่อนอยู่ในป่าแห่งนี้ และลอบตามครอบครัวของโซเบคอยู่เงียบ ๆ มาตลอดทาง จนท้ายที่สุด โซเบค ก็ออกจากป่าทึบมาได้ พร้อมกับลูกที่เหลือเพียง 3 ตัว
ปลายทางของโซเบค แหล่งอาหารของฝูงสไปโนซอรัส
โซเบคพาลูกมาถึงแหล่งน้ำใหญ่อันอุดมสมบูรณ์ได้สำเร็จ แม้ว่าโซเบคจะหลีกเลี่ยงการปะทะจากศัตรูจนมาถึงแหล่งอาหารจนได้ แต่การต่อสู้ยังไม่สิ้นสุด ที่นี่เต็มไปด้วยสไปโนซอรัสที่มารวมตัวกัน การจะให้ลูกได้กินก็ต้องฝ่าฟันไปอยู่หัวแถว ทีมงานพบกระดูกชิ้นหนึ่งซึ่งเป็น 1 ใน 15 ชิ้นที่ใช้รองรับแผงหลังขนาดใหญ่ของสไปโนซอรัส แผงหลังที่ใหญ่ขนาดนี้ต้องมีหน้าที่สำคัญ นีซาร์เชื่อว่าต่างจากหางนกยูงที่ใช้หาคู่ หน้าที่หลักของแผงหลังสไปโนซอรัสน่าจะเป็นการข่มขวัญ เพราะเมื่อคู่ต่อสู้เห็นแผงหลังที่ทำให้ตัวดูใหญ่โต ก็จะไม่กล้าเข้าใกล้ นับเป็นวิธีที่ได้ผลมากในการข่มขวัญนักล่าหรือคู่แข่ง
โซเบค ต่อสู้จนสามารถลงไปหาอาหารในน้ำให้ลูกได้สำเร็จ มันกลับขึ้นจากน้ำพร้อมปลาตัวใหญ่ แต่ที่บนฝั่ง สไปโนซอรัสอีกตัว รออยู่แล้ว มันจ้องขโมยปลาที่โซเบคหามาได้ แต่คราวนี้ โซเบคยอดคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ไม่ยอมหนีอีกต่อไป มันเข้าสู้กับเพื่อมร่วมเผ่าพันธุ์ตัวนั้น และปกป้องอาหารของลูก ๆ เอาไว้ได้แลกกับบาดแผลฉกรรจ์ มันกลับมาหาลูก ๆ พร้อมชัยชนะและอาหาร และในขณะที่ลูก ๆ กำลังกินปลาอย่างหิวโหยนั้น โซเบค ก็ค่อย ๆ เดินจากไป
การเดินทางของโซเบค ในอีก 100 ล้านปีต่อมา
ทีมงานพบชิ้นส่วนกระดูกต้นขาของสไปโนซอรัสที่ถูกเฉือน ซึ่งมาพร้อมเรื่องราวที่น่าตกใจ จากการตรวจสอบวงการเติบโตในกระดูก ทำให้จำกัดอายุของมันในตอนที่ตายได้ที่ราว 17-19 ปี ซึ่งถือว่าเพิ่งเป็นผู้ใหญ่ ทั้งที่ไดโนเสาร์นักล่าขนาดใหญ่คาดว่าจะมีอายุขัยราว 30 ปี นั่นหมายความว่ามันตายตั้งแต่ยังหนุ่ม อาจก่อนที่จะได้เห็นลูก ๆ เติบโตด้วยซ้ำ
เพื่อเลี้ยงดูลูกในหนึ่งในดินแดนที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์โลก พ่อสไปโนซอรัสตัวนี้ต้องยอมแลกด้วยชีวิต ก่อนที่แม่น้ำจะพัดพาตะกอนมาปกคลุมร่างของมันทีละชั้น และเก็บงำเรื่องราวไว้ใต้ผืนทราย กระทั่งถูกค้นพบอีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไป 100 ล้านปี
ติดตามชม "อัศจรรย์ไดโนเสาร์ เจ้าปฐพี" สารคดีที่ไม่ใช่แค่สารคดี แต่คือการเดินทางข้ามกาลเวลา ที่จะพาคุณไปเห็นไดโนเสาร์มีชีวิต หายใจ และต่อสู้เพื่ออยู่รอด ทุกวันอาทิตย์ เวลา 21.30 น. ทาง Thai PBS ติดตามรายการได้ทาง www.thaipbs.or.th/WalkingWithDinosaurs
*** อัศจรรย์ไดโนเสาร์ เจ้าปฐพี เป็นสารคดีที่ติดลิขสิทธิ์ต่างประเทศ จึงไม่มีบริการชมย้อนหลัง ท่านสามารถชมสดได้เฉพาะหน้าจอไทยพีบีเอส ช่องหมายเลข 3 และเว็บไซต์ www.thaipbs.or.th/Live ในช่วงเวลา 21.30-22.30 เท่านั้น***
อัศจรรย์ไดโนเสาร์ เจ้าปฐพี ตอน มังกรแห่งสายน้ำ WALKING WITH DINOSAURS # 2 THE RIVER DRAGON
เรื่องราวของสไปโนซอรัสหนุ่ม ในชื่อโซเบ็ก ที่ต้องพาลูก ๆ เดินทางไปยังดินแดนที่มีอาหารอุดมสมบูรณ์ จากซากฟอสซิลที่ค้นถูกพบที่แหล่งขุดค้นเคมเคม ประกอบกับจินตนาการและความรู้ของนักบรรพชีวินผู้เชี่ยวชาญ ทำให้สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวการเดินทางของโซเบ็กและอุปสรรคที่มันและลูก ๆ ต้องเผชิญเมื่อ 100 ล้านปีก่อนได้
สไปโนซอรัส มังกรแห่งสายน้ำ
ในทะเลทรายอันกว้างใหญ่กว่า 9 ล้านตารางกิโลเมตร หนึ่งในพื้นที่ที่ดำรงชีวิตได้ยากที่สุดในโลก สำหรับนักล่าไดโนเสาร์อย่าง ดร.นีซาร์ อิบราฮิม ที่นี่คือประตูสู่โลกที่สาบสูญ ลึกเข้าไปในบริเวณที่รู้จักกันในชื่อ “เคมเคม” ทีมงานกำลังขุดค้นซากของหนึ่งในไดโนเสาร์นักล่าที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา นั่นคือ “สไปโนซอรัส” จากการขุดค้น ทีมงานพบกระดูกหางมากกว่า 40 ชิ้น เมื่อเรียงต่อกันพบว่าเป็นหางยาว 6 เมตรที่มีลักษณะแปลกตา ยิ่งใกล้ปลายหางยิ่งมีหนามยาว กระดูกสันหลังที่แคบและแบน แบบที่ไม่พบในหางของไดโนเสาร์นักล่าชนิดอื่น สำหรับนักขุดค้นแล้ว หางที่บางและแบนราวกับใบพายยักษ์นั้น บ่งบอกได้เพียงอย่างเดียวคือ สไปโนซอรัสเป็นนักว่ายน้ำ
การเดินทางของ โซเบค สไปโนซอรัสพ่อเลี้ยงเดี่ยว
ช่วงปลายยุคครีเทเชียส ทวีปแอฟริกาเพิ่งแยกตัวออกจากทวีปอเมริกาใต้ ผืนดินเต็มไปด้วยโครงข่ายแม่น้ำที่หล่อเลี้ยงป่าและพุ่มไม้ในวงกว้าง ท่ามกลางแสงแดดที่เหมาะกับการงีบยามบ่าย นี่คือถิ่นของ โซเบค สไปโนซอรัสหนุ่ม ลำตัวยาว 11 เมตร มีขากรรไกรทรงพลังพร้อมฟันเรียงราย ที่หากใครไปรบกวนการนอนของมันก็อาจต้องแลกด้วยชีวิต
แต่สิ่งที่ปลุกมันขึ้นมากลับเป็นลูกอีกตัวของมันเอง ที่แท้สไปโนซอรัสตัวนี้เป็น “พ่อ” เช่นเดียวกับนกบางชนิดในปัจจุบันที่เมื่อวางไข่แล้ว หน้าที่ดูแลลูกจะตกเป็นของพ่อ ภารกิจของมันคือต้องดูแลลูก ๆ ให้รอด
โซเบคพาลูก ๆ ออกหาอาหาร ใต้ผืนน้ำคือสภาพแวดล้อมที่มันคุ้นเคย มันใช้หางขนาดใหญ่ตรวจตราแหล่งน้ำที่มันและลูก ๆ เรียกว่าบ้าน สระน้ำเงียบสงบเหมาะกับการให้ลูก ๆ ฝึกฝนทักษะการล่า แม้บางครั้งลูกซนตัวหนึ่งจะเกือบจมน้ำจนพ่อต้องเข้าช่วยก็ตาม
ร่างกายของสไปโนซอรัสยังปรับตัวมาเพื่อชีวิตในน้ำอย่างชัดเจน กระดูกเท้าที่คล้ายของนกน้ำบ่งชี้ว่าเท้าของมันอาจมีพังผืดช่วยให้ว่ายตามเหยื่อได้ ส่วนฟันก็เรียบและเป็นทรงกรวยเหมือนจระเข้ ต่างจากไดโนเสาร์นักล่าทั่วไปที่มีฟันกว้างเหมือนใบมีด เพราะพวกมันกินอาหารแบบเดียวกัน ด้วยฟันมากกว่า 60 ซี่ในขากรรไกร สไปโนซอรัสจึงจัดการปลาตัวใหญ่ได้ และเมื่อเหยื่อว่องไว มันก็เปลี่ยนกลยุทธ์มาโจมตีจากด้านล่างเหมือนฉลาม
แม้ว่าหนองน้ำแสนสงบนี้ จะมีอาหารให้หากิน แต่ก็อาจไม่เพียงพอต่อการเลี้ยงดูลูก ๆ ทั้ง 3 ตัว ของ โซเบค ดังนั้น มันจึงเริ่มต้นพาลูก ๆ ออกเดินทาง ไปสู่แหล่งน้ำอันอุดมสมบูรณ์
การเดินทางที่ต้องแลกด้วยความสูญเสีย
ทีมงานพบร่องรอยของสัตว์ประหลาดอีกตัวจากการถ่ายภาพทางอากาศหลายร้อยรูป สิ่งที่เรียงเป็นแถวไม่ใช่ก้อนหิน แต่เป็นรอยเท้าไดโนเสาร์ขนาดใหญ่กว่า 1 เมตร เจ้าของคือไททันโนซอรัส ไดโนเสาร์คอยาวขนาดมหึมาที่สูงถึง 14 เมตร หนักกว่า 60 ตัน ไททันโนซอรัสตัวนี้สิ้นใจลงในวัยชรา และร่างของมันก็จะตกเป็นอาหารของสัตว์อื่นที่กำลังหิวโหย นั่นรวมไปถึงโซเบคและลูก ๆ ที่เดินทางผ่านมาถึงด้วย ทว่าคาร์คาโรดอนโตซอรัสได้จับจองซากนี้ไว้ก่อนแล้ว โซเบคเป็นไดโนเสาร์ที่มีรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงก็จริง แต่คาร์คาโรดอนโตซอรัสตัวนั้น ก็แข็งแกร่งไม่แพ้กัน เกิดเป็นการเผชิญหน้าที่ต่างฝ่ายต่างชั่งใจว่าคุ้มค่าจะสู้หรือไม่ สุดท้าย โซเบคเลือกที่จะไม่ยอมเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ มันล่าถอย แม้ว่านั่นจะทำให้มันและลูก ๆ ต้องอดในมิ้อนั้นก็ตาม
โซเบคและลูก ๆ ทั้ง 4 ตัว เดินทางต่อไปจนถึงป่าทึบ ที่นี่ดูน่ากลัว แต่ก็น่าจะปลอดภัยจากสัตว์นักล่าขนาดใหญ่ได้บ้าง หากไม่ใช่เพราะเจ้าปากแหลมอลันคา (Alanqa) ที่ซุ่มซ่อนอยู่ในป่าแห่งนี้ และลอบตามครอบครัวของโซเบคอยู่เงียบ ๆ มาตลอดทาง จนท้ายที่สุด โซเบค ก็ออกจากป่าทึบมาได้ พร้อมกับลูกที่เหลือเพียง 3 ตัว
ปลายทางของโซเบค แหล่งอาหารของฝูงสไปโนซอรัส
โซเบคพาลูกมาถึงแหล่งน้ำใหญ่อันอุดมสมบูรณ์ได้สำเร็จ แม้ว่าโซเบคจะหลีกเลี่ยงการปะทะจากศัตรูจนมาถึงแหล่งอาหารจนได้ แต่การต่อสู้ยังไม่สิ้นสุด ที่นี่เต็มไปด้วยสไปโนซอรัสที่มารวมตัวกัน การจะให้ลูกได้กินก็ต้องฝ่าฟันไปอยู่หัวแถว ทีมงานพบกระดูกชิ้นหนึ่งซึ่งเป็น 1 ใน 15 ชิ้นที่ใช้รองรับแผงหลังขนาดใหญ่ของสไปโนซอรัส แผงหลังที่ใหญ่ขนาดนี้ต้องมีหน้าที่สำคัญ นีซาร์เชื่อว่าต่างจากหางนกยูงที่ใช้หาคู่ หน้าที่หลักของแผงหลังสไปโนซอรัสน่าจะเป็นการข่มขวัญ เพราะเมื่อคู่ต่อสู้เห็นแผงหลังที่ทำให้ตัวดูใหญ่โต ก็จะไม่กล้าเข้าใกล้ นับเป็นวิธีที่ได้ผลมากในการข่มขวัญนักล่าหรือคู่แข่ง
โซเบค ต่อสู้จนสามารถลงไปหาอาหารในน้ำให้ลูกได้สำเร็จ มันกลับขึ้นจากน้ำพร้อมปลาตัวใหญ่ แต่ที่บนฝั่ง สไปโนซอรัสอีกตัว รออยู่แล้ว มันจ้องขโมยปลาที่โซเบคหามาได้ แต่คราวนี้ โซเบคยอดคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ไม่ยอมหนีอีกต่อไป มันเข้าสู้กับเพื่อมร่วมเผ่าพันธุ์ตัวนั้น และปกป้องอาหารของลูก ๆ เอาไว้ได้แลกกับบาดแผลฉกรรจ์ มันกลับมาหาลูก ๆ พร้อมชัยชนะและอาหาร และในขณะที่ลูก ๆ กำลังกินปลาอย่างหิวโหยนั้น โซเบค ก็ค่อย ๆ เดินจากไป
การเดินทางของโซเบค ในอีก 100 ล้านปีต่อมา
ทีมงานพบชิ้นส่วนกระดูกต้นขาของสไปโนซอรัสที่ถูกเฉือน ซึ่งมาพร้อมเรื่องราวที่น่าตกใจ จากการตรวจสอบวงการเติบโตในกระดูก ทำให้จำกัดอายุของมันในตอนที่ตายได้ที่ราว 17-19 ปี ซึ่งถือว่าเพิ่งเป็นผู้ใหญ่ ทั้งที่ไดโนเสาร์นักล่าขนาดใหญ่คาดว่าจะมีอายุขัยราว 30 ปี นั่นหมายความว่ามันตายตั้งแต่ยังหนุ่ม อาจก่อนที่จะได้เห็นลูก ๆ เติบโตด้วยซ้ำ
เพื่อเลี้ยงดูลูกในหนึ่งในดินแดนที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์โลก พ่อสไปโนซอรัสตัวนี้ต้องยอมแลกด้วยชีวิต ก่อนที่แม่น้ำจะพัดพาตะกอนมาปกคลุมร่างของมันทีละชั้น และเก็บงำเรื่องราวไว้ใต้ผืนทราย กระทั่งถูกค้นพบอีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไป 100 ล้านปี
ติดตามชม "อัศจรรย์ไดโนเสาร์ เจ้าปฐพี" สารคดีที่ไม่ใช่แค่สารคดี แต่คือการเดินทางข้ามกาลเวลา ที่จะพาคุณไปเห็นไดโนเสาร์มีชีวิต หายใจ และต่อสู้เพื่ออยู่รอด ทุกวันอาทิตย์ เวลา 21.30 น. ทาง Thai PBS ติดตามรายการได้ทาง www.thaipbs.or.th/WalkingWithDinosaurs




























































