ข้าวปลาและหนี้สิน

เป็นครั้งที่เท่าไร ไม่ได้นับที่ฉันยืนมองฝาไม้มอซอ รุงรังไปด้วยสัมภาระ เป็นอีกครั้งที่ฉัน Remind ถึง ฟ้าบ่กั้น ของลาวคำหอม วรรณกรรมแห่งฤดูกาลของความยากไร้ และการพลัดพรากมาเยือนอีกครั้ง