Economy

คำถามไม่ใช่ว่า แลนด์บริดจ์คุ้มไหม แต่ทำไมรัฐไทยไม่เคยเลิกล้ม แค่เปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนคำอธิบายแต่ความฝันยังคงเดิมแม้ไม่ใช่ 'อนาคต' ของลูกหลานก็ตามที

ที่ร้ายกาจที่สุดก็คือ คนที่อยู่ในสภาวะนี้อาจไม่รู้สึกด้วยซ้ำว่าตัวเองจน เรารายล้อมไปด้วยของดีรอบตัว แต่ความจริงคือหลายคนอยู่ห่างจากหายนะทางการเงินแค่เดือนหรือสองเดือนเท่านั้น ถ้าเกิดเจ็บป่วย ว่างงาน ถ้าเกิดสิ่งไม่คาดคิด ระบบทั้งหมดในชีวิตอาจล่มสลายได้ง่าย ๆ

ทะเลไม่ใช่แค่ทางผ่านของเรือ แต่เป็นฐานเศรษฐกิจ ฐานทรัพยากร ฐานความรู้ และฐานชีวิต ถ้ายังใช้กรอบความคิดเดิมๆกับความฝันที่ใหญ่ขึ้นเราจะหวังให้ผลลัพธ์ใหญ่กว่าเดิมได้อย่างไร

นี่เรากำลังดื่มอะไรกันอยู่... ดื่มความบิดเบี้ยวของโครงสร้างอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์นมในวันที่ปริมาณวัวและผู้เลี้ยงโคนมหายไปจากระบบ นี่จึงไม่ใช่เรื่องของ "ราคา" แต่คือการบอนไซอุตสาหกรรมนมไทยให้ล้มทั้งระบบ

ระบบอาหารโลกกำลังจะล่มสลาย ไม่เกินจริง! ท้าทายให้เราต้องแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง จึงจะก้าวข้ามความไม่มั่นคงทางอาหารที่กำลังสั่นคลอนจากความเสี่ยงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นทั่วโลก

ลาแล้ว 'โรงก๊าซ' โอกาสที่ไทยจะเป็นศูนย์กลางระบบพลังงานของอาเซียน หากเร่งผลิตพลังงานหมุนเวียนและลดการใช้พลังงานฟอสซิลที่ทุนใหญ่ถือครองเต็มหน้าตัก มีเพียงนโยบายและการเมืองเท่านั้นที่จะทำให้ภาพฝันนั้นเกิดขึ้นจริง

เมื่อสงครามทางเศรษฐกิจรุนแรงกว่าสงครามทางทหาร Harvey กำลังชี้ให้เห็นว่าในระบบจักรวรรดินิยมมีตรรกะของทุนและตรรกะของอาณาเขตที่ทำงานพร้อมกัน บางขณะก็ขัดแย้งกัน

อย่าถามว่าใครเริ่มก่อน ใครผิดใครถูก คำถามพวกนี้ไม่ได้ผิด แต่พาเราไปผิดทาง เลนินชวนเราตั้งคำถามว่า ระบบทุนนิยมมีตรรกะภายในอะไรที่ทำให้มันต้องขยายตัวออกสู่โลกอยู่เสมอ และการขยายตัวนั้นนำไปสู่สงครามได้อย่างไร คำตอบที่ได้ไม่ใช่เรื่องของคนดี คนเลว แต่เป็นเรื่องของระบบที่มีพลวัตของตัวเอง

ถ้าเศรษฐกิจในท้องถิ่นเติบโตได้จริง การ ‘กลับบ้าน’ ก็คงจะเป็นเรื่องง่าย นั่งลงแล้วสนทนาถึงความเป็นไปของเมืองสกลนคร เมืองที่มีเครื่องยนต์หลายตัว แต่ยังไม่มี ‘เกียร์’ ที่จะทำให้ทั้งหมดเดินเคลื่อนไปพร้อมกัน

ทุนเทา-ธุรกิจผูกขาดคือศัตรูที่แท้จริงของระบบเศรษฐกิจไทยในวันนี้ ทุนเทากำลังแช่แข็งเอสเอ็มไทยให้ตายไปอย่างเงียบ ๆ เสียเปรียบทั้งต้นทุน-การตลาดภายใต้ระบบเศรษฐกิจสีเทา เรายังมีหวัง(?)

จะสร้างสังคมสูงวัยที่อยู่ดี แก่ดี และตายดี คงไม่ใช่แค่คณิตศาสตร์ประชากรสูงวัย แต่คือคำถามว่ารัฐและสังคมพร้อมจะรับผิดชอบต่อคุณภาพชีวิตของผู้คนในทุกช่วงวัยมากแค่ไหน

ฤดูเปิดหีบอ้อยสระแก้วในวันที่ขาดแคลนแรงงาน สงครามไทย-กัมพูชาที่สะเทือนถึงปากท้องชาวไร่อ้อย และการให้สิทธิ์ผู้ลี้ภัยเมียนมาทำงานครั้งแรก ที่เต็มไปด้วยรสขม