ศศิพร คุ้มเมือง

มันคือ hate crime ที่ลุกลามและกัดกินจิตใจของผีเสื้อชมพู่จนกลายเป็นความหวาดระแวงสะสม เพียงเพราะเป็นกะเทย หรือเพียงเพราะทำงานขายบริการทางเพศ

ประเทศที่ต้องเลือกระหว่างมีงานหรือมีลูก ความย้อนแย้งของรัฐที่ทิ้งบาดแผลไว้กับสังคมไทยในวันที่การทำแท้งถูกกฎหมาย แต่สิทธิยังพร่าเลือน

หากความทรงจำวันสุดท้าย มันมีมวลน้ำหนักอย่างน่าประหลาด ทั้งความคิดถึง มิตรภาพ ความรู้สึกผิด และการค้นพบตัวตนเพื่อพบว่าเราจะพบกันอีก...

ความฝัน ความหวังของ Sex Worker ดังขึ้นอีกครั้ง! พวกเขาเลือก และมีเหตุผลเหมือนที่มนุษย์ทุกคนมีเหตุผลของตัวเองว่าจะเลือกทำอะไร 

วันสงกรานต์ที่ไม่ได้กลับบ้าน วันแรงงานที่ไม่ได้หยุด เพราะ "หยุดไม่ได้" ฉากชีวิตแรงงานสองเจเนอเรชั่นที่แตกต่างแต่มาบรรจบกันที่ต้องแบกรับความไม่มั่นคงในชีวิตการทำงานเกิน 12 ชั่วโมงและเงินโอทีที่เพิ่งมาถึงของอาชีพ รปภ.

ในเมื่อเรื่องเพศเกี่ยวข้องกับเราทุกคนแม้แต่เสื้อผ้าที่เราสวมใส่ ความสัมพันธ์ที่เรามี และวิถีชีวิตที่เราใช้ ไม่ว่ามันจะยุ่งเหยิงขนาดไหน เราก็จำเป็นต้อง "พูด" และ "หวัง" ว่าสักวันเพศสะพรั่งจะเบ่งบานในทุกฤดูกาล

เราต่างเปราะบาง แหลกสลายในโลกทุนนิยมที่เรียกร้อง ต้องการบางขณะก็พรากบางสิ่งไปจากเรา เมื่อการเผชิญหน้ากับความสัมพันธ์ที่แตกร้าว และความโดดเดี่ยวจากภายในกลายเป็นความเงียบงัน "ว่างเปล่า" อาจเพราะเมืองทำให้รู้สึกไม่ belong?

ไม่ว่าจะ ไฟป่า ไฟลาม และไฟขัดแย้งหากปราศจากวิสัยทัศน์การแก้ปัญหาเชิงระบบก็จะยิ่งทำให้ปัญหาถูกลดทอนกลายเป็นเรื่องทางเทคนิคของการป้องกันไฟป่า "ทำแนวกันไฟวนไป" Zero Burn ก็อาจไม่ช่วยอะไร?

ถ้าเศรษฐกิจในท้องถิ่นเติบโตได้จริง การ ‘กลับบ้าน’ ก็คงจะเป็นเรื่องง่าย นั่งลงแล้วสนทนาถึงความเป็นไปของเมืองสกลนคร เมืองที่มีเครื่องยนต์หลายตัว แต่ยังไม่มี ‘เกียร์’ ที่จะทำให้ทั้งหมดเดินเคลื่อนไปพร้อมกัน

ผลลัพธ์จากการไม่อดทนต่อการถูกกดขี่ การเอารัดเอาเปรียบ และความไม่เท่าเทียมของเหล่าแรงงานหญิงโรงงานทอผ้าในเมืองชิคาโก สหรัฐอเมริกา เมื่อปลายศตวรรษที่ 19 คือการลุกขึ้นประท้วงต่อสภาพการทำงานที่โหดร้าย วันละกว่า 16-17 ชั่วโมง แต่ได้รับค่าแรงเพียงน้อยนิด และยังเสี่ยงถูกไล่ออกทันทีเมื่อตั้งครรภ์ การต่อสู้ของแรงงานหญิงเหล่านี้ได้จุดประกายให้ Clara Zetkin นักการเมืองสตรีชาวเยอรมัน ระดมพลังกรรมกรหญิงทั่วโลกให้ลุกขึ้นเรียกร้องสิทธิแรงงาน การลดเวลาทำงานเหลือวันละ 8 ชั่วโมง และเรียกร้องสิทธิการเลือกตั้งของผู้หญิง กระแสการเคลื่อนไหวดังกล่าวนำไปสู่การประชุมสมัชชาสตรีสังคมนิยมครั้งที่ 2 ที่กรุงโคเปนเฮเกน ในปี 1910 ซึ่งมีตัวแทนสตรีจาก 17 ประเทศเข้าร่วม และได้ประกาศให้วันที่ 8 มีนาคม เป็น International Women’s Day หรือ ‘วันสตรีสากล’ เพื่อยกย่องการต่อสู้ของผู้หญิงและผลักดันความเท่าเทียมในสังคม  กว่าศตวรรษผ่านไป การเรียกร้องสิทธิของแรงงานหญิงเดินหน้าไปไกลขึ้น มีสวัสดิการ ‘พื้นฐาน’ รองรับ แต่แน่นอนว่าการต่อสู้เพื่อความเท่าเทียมก็ยังไม่สิ้นสุด แม้ว่าแรงงานหญิงในระบบจะได้รับสิทธิหรือสวัสดิการบางประการก็ยังมีเรื่องให้ต้องขับเคลื่อนกันอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกันก็ยังมีแรงงานอีกจำนวนมากที่ยังอยู่นอกระบบ และต้องแบกรับความเสี่ยงด้วยตัวเอง หนึ่งในนั้นคือแรงงานบริการทางเพศ หรือ sex worker ซึ่งการขับเคลื่อนในประเด็นนี้เป็นเรื่องสำคัญในการยกระดับสิทธิสตรี สิทธิผู้มีความหลากหลายทางเพศ เพื่อไปสู่ความเท่าเทียม […]

ไม่ใช่เรื่องของ เอาลุงตู่หรือไม่เอาลุงตู่ ประชาธิปไตยหรือเผด็จการ ขวาหรือซ้าย แต่เป็นเรื่องของพลังเงิน บ้านใหญ่และ เครือข่ายราชการ

Rule By Law ที่พรากเอาสิทธิชุมชนไปซึ่งหน้า คทช.จะเป็นทางออกหรือแค่หลอกชาวบ้าน? "ตอนแรกพี่น้องชาวบ้านก็เห็นด้วย รู้สึกดีใจด้วยซ้ำไปที่หน่วยงานรัฐจะเข้ามาแก้ไขปัญหาเรื่องที่ดินให้ สุดท้ายมันมีเงื่อนไขที่ไม่โปร่งใส"