Human & Society

กว้างเพียงกะลา แคบเพียงกะลา น่าขบขัน... กวีนิพนธ์ ลำดับที่ 28 ของ ด๊ะ โรสนี นูรฟารีดาในคอลัมน์ The Passenger

คำถามไม่ได้อยู่แค่ที่กรุงเทพมีปัญหาอะไรบ้าง แต่อยู่ที่ปัญหาใหญ่โตมโหฬารเหล่านี้ไม่ถูกรัฐบาลและผู้ว่ามองเห็น และทำเหมือนไม่เป็นปัญหาต่างหาก

มันคือ hate crime ที่ลุกลามและกัดกินจิตใจของผีเสื้อชมพู่จนกลายเป็นความหวาดระแวงสะสม เพียงเพราะเป็นกะเทย หรือเพียงเพราะทำงานขายบริการทางเพศ

สำหรับคนพิการ อุปสรรคในการใช้ชีวิตไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะระบบขนส่งที่ไร้ประสิทธิภาพหรือโครงสร้างพื้นฐานที่ทรุดโทรม หากเกิดจากการที่ระบบเหล่านั้นไม่เคยถูกออกแบบโดยมีพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของผู้ใช้เมืองตั้งแต่แรก

ทุกการแพร่ระบาดเราจะเห็นบริบทของความป่วยไข้งานทางด้านมานุษยวิทยาจึงเกี่ยวข้องกันมากกับการควบคุมโรค เราจะทำงานแบบไม่เข้าใจบริบทของพื้นที่และผู้คนไม่ได้

เพราะเมืองที่ดี ไม่ใช่แค่เมืองที่ทันสมัยหรือเป็นระเบียบ แต่ต้องเป็นเมืองที่ทุกคนมีบ้าน มีเสียง มีพื้นที่ มีบริการ มีโอกาส และมีศักดิ์ศรีอย่างเท่าเทียม

ประเทศที่ต้องเลือกระหว่างมีงานหรือมีลูก ความย้อนแย้งของรัฐที่ทิ้งบาดแผลไว้กับสังคมไทยในวันที่การทำแท้งถูกกฎหมาย แต่สิทธิยังพร่าเลือน

ในวันที่หลายคนอาจรู้สึกว่า ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ซีรีส์เรื่องนี้อย่างน้อยก็ทำหน้าที่ตั้งคำถามและไม่หยุดเชื่อว่าความจริงและความยุติธรรมเป็นสิ่งที่ควรถูกเรียกร้องอยู่เสมอ

คนทุกคนในมหานครแห่งนี้เสียภาษีให้เมืองไม่ทางตรงก็ทางอ้อม มีคนจำนวนมากที่ทุ่มเททำให้กทม. เป็นเมืองเรืองรอง มีชีวิตชีวา ติดอันดับเมืองน่าอยู่ เป็นเมืองสุดสวย แต่กลับกลายเป็นผู้รองรับสารพัดปัญหาของเมืองเอาไว้เต็ม ๆ โดยไม่เคยถูกมองเห็น

ที่ร้ายกาจที่สุดก็คือ คนที่อยู่ในสภาวะนี้อาจไม่รู้สึกด้วยซ้ำว่าตัวเองจน เรารายล้อมไปด้วยของดีรอบตัว แต่ความจริงคือหลายคนอยู่ห่างจากหายนะทางการเงินแค่เดือนหรือสองเดือนเท่านั้น ถ้าเกิดเจ็บป่วย ว่างงาน ถ้าเกิดสิ่งไม่คาดคิด ระบบทั้งหมดในชีวิตอาจล่มสลายได้ง่าย ๆ

“รัสเซียไม่มีบิ๊กบราเธอร์แล้ว แต่เรายังคงมีอยู่” ประโยคนี้ไม่เกินจริง ยังมีประวัติศาสตร์พม่าที่ยังไม่ถูกเขียน และทิ้งร่องรอยไว้ตามร้านน้ำชา ซูเปอร์มาเก็ต และโรงเรียนในบ้าน "จิบพม่า" ในพ.ศ.นี้จึงไม่ใช่การพากลับไปสู่อดีต หากแต่กำลังบันทึกปัจจุบันหลังรัฐประหารที่ถดถอยและซึมลึกอยู่ในความทรงจำของใครหลายคน โดยเฉพาะเอ็มม่า ลาร์คิน

ชีวิตเปราะบาง แต่อย่างน้อยที่สุดเราสามารถเชื่อมั่นได้ว่าการอ่านที่เข้มแข็งจะปกป้องเขาได้  หรือบางทีการอ่านจะเคียงข้างเขาไปได้ตลอด