Human & Society

ในยามน้ำหลากแทนที่รัฐบาลจะช่วยเหลือประชนชนที่ติดเกาะ กลับเป็นรัฐบาลเองที่ไม่ขยับเขยื้อนเหมือน 'ติดเกาะ' เสียเอง

การเลี้ยงดูเชิงอำนาจซึ่งเป็นที่มาของบุคลิกภาพเหยื่อเมื่อถูกซ้ำเติมด้วยวัฒนธรรมเสียบประจาน เขาจะกลัวการถูกแบล็คเมล์ กลัวที่จะขอความช่วยเหลือ ติดกับปัญหาโดยไม่สามารถหลุดพ้นจากวงจรชั่วร้ายได้

โลกของคนเป็นและคนตาย โลกที่ไม่ได้ถามว่าเราเป็นใคร แต่มักถาม “คุณมีเงินเท่าไหร่” สิ่งที่น่ากลัวไม่น้อยกว่าผีและความจน คือการมีทางเลือกน้อยนิดของมนุษย์ที่ยังมีลมหายใจ

เพราะประสบการณ์อาจ ‘หลอก’ เราได้โดยไม่รู้ตัว ยิ่งประสบการณ์ถูก ก็ยิ่งอันตราย เพราะไม่ได้แปลว่ามันจะถูกต้องตลอดกาลชั่วนิรันดร์

หากมุสลิมคือส่วนหนึ่งของทุกสังคม แต่มุสลิมเรากลับไม่ได้รู้จักตัวเองในโลกอิสลามมากนัก โลกของอารยธรรมอิสลามจึงประกอบด้วยความแตกต่างความหลากหลาย ซึ่งไม่อาจถูกกำหนดด้วยชนชาติ หรือดินแดนใด

ความเสื่อมถอยแห่งยุคสมัยที่ยังมีเรื่องเหยียดผิว เหยียดเชื้อชาติ แล้วก็เป็นเรื่องน่าแปลกใจว่ายังมีนักการเมืองระดับชาติที่ไม่เข้าใจความสำคัญของปัญหาการเหยียดผิวและความเป็นคุณค่าสากลของประเด็นนี้

เมื่อสังคมสูงวัยกำลังเป็นโจทย์ที่ท้องถิ่นแต่ละที่เผชิญร่วมกัน บางพื้นที่ ไม่มีเสียงเด็กร้องมานานแล้ว ท้ายที่สุด อาจกลายเป็นระเบิดเวลาที่ส่งผลต่อสังคมไทยอย่างเลี่ยงไม่ได้

พลังของเรื่องเล่าอย่างซื่อตรงและเรียบง่ายด้วยภาษาและประกายตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจ จะทำให้อาหารงานเลี้ยงมื้อนั้นมีรสมีชาติอย่างที่มันเป็น และย่อมประทับใจคนกินต่อไปอีกนานแสนนาน

เมื่อเด็กเป็นฆาตกร 'ทางออก' มีอยู่สองสามเรื่องที่ยังไม่ได้พูดคุยกันมากพอ แม้ไม่รู้มูลเหตุจูงใจและอาจไม่มีวันได้รู้ เพราะผู้ก่อเหตุเสียชีวิตไปแล้ว แต่โปรดใช้โอกาสนี้หันมองการดูแล รวมทั้งสังคมบิดเบี้ยวกับและนิเวศน์กะพร่องกะแพร่งที่เรามีให้กับเด็ก ๆ ของเราสักนิด 

แม้จะเป็น ‘ลักชูฯ เงียบ’ หรือ Quiet Luxury ก็ตามที เราก็จะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลัง ‘เชื่อมต่อ’ กับบางสิ่งที่ใหญ่กว่าตัวเรา เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคนที่ ‘รู้จัก’ การใช้ชีวิต-ซึ่งเอาเข้าจริงแล้ว ก็เหมือนที่ศาสนาทำให้เราเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคนที่ ‘เชื่อ’ แบบเดียวกัน

กว้างเพียงกะลา แคบเพียงกะลา น่าขบขัน... กวีนิพนธ์ ลำดับที่ 28 ของ ด๊ะ โรสนี นูรฟารีดาในคอลัมน์ The Passenger

คำถามไม่ได้อยู่แค่ที่กรุงเทพมีปัญหาอะไรบ้าง แต่อยู่ที่ปัญหาใหญ่โตมโหฬารเหล่านี้ไม่ถูกรัฐบาลและผู้ว่ามองเห็น และทำเหมือนไม่เป็นปัญหาต่างหาก