โลก… ‘น่ากลัวกว่าผี’

ทุกเมืองบนโลกเต็มไปด้วยผู้คนหลากชนชั้น ไม่ว่าจะในเมืองหลวง เมืองใหญ่หรือชนบท

สถานะทางการเงินแยกผู้คนให้แตกต่างกันมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่โลกของวิญญาณไม่มีเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ 

ผีทุกตนที่ปรากฏต่อหน้าประกิตตัวเอกของเรื่อง อย่างน้อยก็มีเหตุผลว่าทำไมยังวนเวียนอยู่ในสถานที่สุดท้ายที่หมดลม แต่การกดขี่ภายใต้สถานะทางการเงินของข้าราชการชั้นผู้น้อยในโลกของคนเป็น วนเวียนรอบตัวประกิตไม่พัก แบบไร้อำนาจต่อรอง

ผีปรากฏในซีนหลอกหลอน ความกลัวปรากฏตัวในยามวิกาล ซึ่งถูกใช้เป็นเครื่องมือของการกดขี่ โดยผู้มีอันจะกินในเมืองใหญ่อยู่เบื้องหลังภาพอันสยดสยองที่ว่า คนใช้ผีเป็นเครื่องมือหลอกหลอนภายในห้องเช่าโปรดีราคาจับต้องได้ ผีโดนคนกักขังวิญญาณจากสัญญาหลอกว่าจะให้ ให้สิทธิทำฟันปลอมแบบที่ไม่ต้องรอนานเหมือนตอนมีชีวิต รอโรงพยาบาลรัฐเรียกคิวจนตุยก็บ่ได้ทำ ผีที่เป็นแรงงานต่างถิ่นซึ่งจบชีวิตแบบไม่เป็นธรรม แถมถูกทรมานให้รับใช้คนด้วยการหลอกคน

เล่มนี้คนกลัวผีต้องระวัง! เพราะการปรากฏตัวของผีแต่ละตนไม่ใช่เพียงซีนหลอน แต่เป็นร่องรอยหลักฐานของชีวิตที่เคยถูกทุนนิยม ความเหลื่อมล้ำ และความอยุติธรรมที่บดขยี้ชีวิตให้สูญหายอย่างเงียบงันกลางเมืองใหญ่

โลกความจริงปะทะกับโลกนิยายจนทำคนอ่านเหมือนกึ่งฝันกึ่งตื่น ภายใต้ปลายปากกาสีพรำ นักเขียนซีไรต์จากนวนิยายเรื่องกี่บาด สู่โลกคู่ขนานระหว่างคนเป็นกับคนตายใน Ghost me free wifi หลอกได้แต่จ่ายด้วย เรื่องราวชีวิตประกิต ข้าราชการชั้นผู้น้อยชาวลำปางที่หนีผีเจ้ามาเจอผีจรในเมืองกรุง

ไม่ว่าที่ไหนก็มีวิญญาณเดินปะปนกับผู้คน แต่ดูเหมือนว่าในเมืองที่ผู้คนต้องดิ้นรนแข่งขัน แข่งหาเงิน แข่งกันเอาตัวรอด วิญญาณหลังลมหายใจสุดท้ายก็ยิ่งดุร้ายและอ่อนไหวในคราวเดียวกัน

ประกิต ปู๊เมียในตระกูลม้าขี่รับใช้ผีเจ้านางนครลำปาง ในวัฒนธรรมล้านนาม้าขี่หรือผู้ทำหน้าที่เป็นร่างทรงของผีเจ้านาย เป็นพื้นทับซ้อนระหว่างเพศ ความเชื่อ และอำนาจ ปู๊เมียเป็นคำที่ใช้เรียกคนทรงที่มีเพศภาวะนอกกรอบชายหญิง

จริงอยู่ว่าในวัฒนธรรมล้านนาเปิดพื้นที่ให้คนที่มีความหลากหลายทางเพศมีบทบาทในพิธีกรรมแห่งศรัทธา มีคนกราบไหว้ขอพรเพราะเชื่อในผีเจ้าว่าศักดิ์สิทธิ์ แต่นอกพิธีกรรมคนกลุ่มนี้กลับไม่ถูกยอมรับ จนศักดิ์ศรี จนพื้นที่ความเป็นตัวตน ประกิตคือคนที่เจ้าจันทาเลือกแล้วให้เป็นม้าขี่ตั้งแต่ลืมตาดูโลก ด้วยพลังความสามารถพิเศษคือเห็นผี คุยกับผีและเตะผีได้ แม่กับยายจึงจับประกิตใส่กระโปรงแต่งเป็นหญิงตามที่เจ้านางชอบตั้งแต่เด็ก นั่นไม่ใช่ตัวตนแบบที่ประกิตเลือกเอง

เพราะปมเลี่ยงพิธีรับขันเป็นม้าขี่ปู๊เมีย ประกิตจึงต้องหนีการตีตรา หนีเหตุการณ์ใส่ร้ายป้ายสี การล้อเลียนเพศวิถี และการเลือกปฏิบัติในชุมชนบ้านเกิด มาตายเอาดาบหน้าที่กรุงเทพฯ

หนีเสือปะจระเข้ แท้ ๆ 

ตายของจริง เพราะที่กรุงเทพเต็มไปด้วยความทุกข์โศกจากโรคทรัพย์จาง

ค่าเช่า ค่าครองชีพ หนี้สิน ความไม่มั่นคงของการงาน สิทธิในการเข้าถึงบริการของรัฐ ทำให้คนจำนวนมากใช้ชีวิตอยู่บนเส้นบาง ๆ ระหว่างพออยู่ได้กับชีวิตติดความจน และสิ่งที่น่ากลัวไม่น้อยกว่าความจน คือการมีทางเลือกน้อยนิดของมนุษย์ที่ยังมีลมหายใจ

จุดเริ่มต้นการผจญกับผีจรในเมืองหลวงคือห้องเช่าในโฆษณาชวนเชื่อว่า ‘ห้าใบเทามีทอน แถมมีโปรอยู่ฟรีหนึ่งปี ถ้านอนครบเจ็ดคืน’ โดยผู้เช่าต้องจ่ายค่ามัดจำและเงินประกันก่อนเข้าอยู่ 25,000 บาท 

ประกิตตบปากรับคำรีบจ่ายเงินทันที เพราะในย่านราชเทวีใกล้ที่ทำงานของข้าราชการตัวน้อย ๆ ห้องเช่าดี ๆ โปรโมชันอยู่ฟรีราคาแบบนี้หาไม่ได้อีกแล้ว ทำสัญญาโดยไม่ทันเห็นว่าป้าอุ่นใจเจ้าของห้องเช่าเป็นคนน่ากลัวกลั๊วกลัว ระบุเงื่อนไขเป็นอักษรตัวจิ๋วว่า เรื่องอยู่อาศัยหนึ่งปีโดยไม่เสียค่าเช่าใช้เพื่อการโฆษณาเท่านั้น สรุปป้าอุ่นกินรวบ

และทั้งที่รู้ว่าห้องนี้มีผี ผีนักศึกษาตัวขาดครึ่งที่ผู้คนในคอนโดกลัวนักกลัวหนา สำหรับประกิตข้าราชการเงินเดือนต่ำเตี้ยสวนทางกับค่าครองชีพที่พุ่งพรวด ๆ เลือกกลัวความจนและลุกขึ้นมาสู้กับผี  

ภายในห้องเช่าชั้น 38 กลางกรุงเทพฯ ประกิตได้เจอกับผีองุ่น นักศึกษาสาวตัวขาดครึ่ง เจอผียายชะม้อยหญิงสูงวัยที่เสียชีวิตหลังเกษียณก่อนได้คิวทำฟันปลอมที่โรงพยาบาลรัฐ ผีลอซูแรงงานข้ามชาติผู้หนีภัยสงครามในประเทศเกิดมาจบชีวิตจากอุบัติเหตุไฟไหม้โรงงานเหล็กไม่ได้มาตรฐานของทุนจีนอย่างไม่เป็นธรรม รวมทั้งผีแฟนเก่าของแฟนใหม่ที่ถูกฆาตกรรมอย่างมีเงื่อนงำในห้องพักหรูของคอนโดแห่งหนึ่ง ซึ่งป้าอุ่นใช้เธอสร้างทำโมเดลธุรกิจไม่แตกต่างจากห้องที่ประกิตเช่าอยู่ 

ผีทุกตัวที่เล่ามานี้ล้วนถูกป้าอุ่นใจตรึงวิญญาณเอาไว้ใช้ประโยชน์ บ้างถูกใช้เพื่อหลอกหลอนริบเงินประกัน บ้างถูกใช้เป็นเครื่องมือขับไล่ผู้เช่าจิตแข็งที่อยู่เกินเจ็ดวันแบบประกิต

ความสยองของผีไม่ทำให้ประกิตสยบยอม ท้ายที่สุดคนปากกัดตีนถีบกับผีจรที่ถูกกดขี่ย่อมเข้าใจกันดีกว่าใคร สัญญาของประกิตกับบรรดาผีที่เขาใช้ความสามารถพิเศษช่วยปลดปล่อย จบลงด้วยคำว่า หลอกได้แต่จ่ายด้วย จะอยู่ด้วยกันก็ต้องช่วยทำมาหากินหาเงินมาจ่ายค่าเช่าที่ป้าอุ่นตั้งราคาขูดเลือดขูดเนื้อ 

หักมุมตรงความสยองพีกสุดของเรื่องคือโลกที่ผู้คนยังหายใจใยน่ากลัวกว่าผี บอกก่อนว่าเล่มนี้ไม่ใช่หนังสือแนวสยองขวัญหมกช่องแอร์ แต่ความน่ากลัวของผู้คนที่ประกิตต้องเผชิญต่างหากดำมืดถึงขีดสุด ป้าอุ่นใจคือที่สุดของที่สุดของที่สุดในเล่มนี้ 

ประกิตคือ ตัวแทนของมนุษย์งานในเมืองใหญ่ และเป็นภาพแทนของผู้ไม่มีอำนาจเงินในมือ 

3.43 ล้านคนในประเทศไทย คือคนจนที่วัดตามเส้นความยากจน และยังมีคนจำนวนมากที่ไม่ถูกนับว่าจนตามเกณฑ์แต่ก็เปราะบางมาก ทั้งรายได้พอผ่านเส้นความยากจนเพียงเล็กน้อย มีหนี้เยอะ ไม่มีเงินออม กลุ่มนี้ถ้าเจ็บป่วย / ตกงานเพียงครั้งเดียวก็อาจตกลงไปอยู่ใต้เส้นความยากจนได้

ป้าอุ่นหากินกับคนเปราะบางทางการเงินมานักต่อนัก ริบเงินประกันของผู้เช่าได้เดือนละหลายแสน ผู้คนปากกัดตีนถีบทำงานหาเงินเพื่อชีวิตที่ดีกว่าในกรุงเทพฯ ถูกคนแบบป้าอุ่นหลอกขโมยฝันเท่าไรก็ไม่รู้ หนึ่งในสตอรีชวนขนลุกซู่ ยกให้เรื่องราวแทงใจที่โผล่มาเพียงชั่วครู่ของอดีตข้าราชการฝ่ายบุคคลของสำนักเขตในกทม. อย่างลุงชำนาญ ภาพการพบในโลกวิญญาณที่ป้ายรถเมล์เที่ยวสุดท้าย คือการปลดเปลื้องภาระที่แบกมาทั้งชีวิต 

“ยินดีด้วยครับคุณประกิตในที่สุดคุณก็ตายแล้ว”

เสียงที่ประกิตคุ้นเคยทักทายเค้าอย่างเป็นมิตร ใบหน้าใจดีของลุงชำนาญ ฝ่ายบุคคลที่มีบทตอนต้นเล่ม ยิ้มให้เขาด้วยความปรารถนาดีเหมือนทุกครั้ง ประกิตทั้งแปลกใจและอุ่นใจที่เห็นลุงชำนาญนั่งอย่างสงบเรียบร้อยที่ป้ายรถเมล์

“ยังไงครับลุง ทำไมถึงได้…”

“ก็ ชีวิตมันไม่แน่นอนหรอกครับคุณประกิต ถึงผมจะตรวจถ้วนถี่ตรวจสุขภาพทุกปี กินยาแล้วออกกำลังกายตามที่หมอแนะนำเคร่งครัด ตอนที่ผมอาสาจัดห้องประชุมต้อนรับแขกวีไอพีต่อหลังเลิกงาน อยู่ดีดีเส้นเลือดในสมองผมแตกตอนที่ทุกคนกลับบ้านไปหมดแล้ว ไม่มีใครส่งผมไปโรงพยาบาลได้ทัน”

อย่างที่บอกตอนต้น โลกของวิญญาณไม่มีเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ และเมื่อความทุกข์ของโลกคนเป็นคือเรื่องหาเงินหาทอง ทำงานงก ๆ แบบไม่มีโอกาสได้พัก ยิ่งในยุคนี้ที่คนแก่ก่อนรวยด้วยแล้ว  ‘ความตายจึงเป็นการเกษียณรูปแบบหนึ่ง’ ของมนุษย์หลายคนบนโลกสังคมสูงวัยที่ไม่มีรัฐสวัสดิการ 

“ดีแล้วครับ สุดท้ายพนักงานชั้นผู้น้อยอย่างเราได้ลาพักยาว ๆ กันสักที อย่างน้อยก็ไม่ต้องเขียนใบลาตาย กรอกเหตุผลขอใบรับรองจากใครให้ยุ่งยากนะครับ พวกเราเหนื่อยกันมามาก ผมรู้ว่าคุณประกิตก็คงเหนื่อยไม่ต่างจากผม เดี๋ยวรถเมล์ก็มาแล้วครับ อีกไม่นานเราก็จะได้ออกไปจากเมืองนี้กันแล้ว”

เพิ่มความกลัวเต็มขั้นเมื่อรู้ว่าลุงชำนาญแกเตรียมขึ้นรถเมล์เที่ยวสุดท้ายเพื่อปลดพันธนาการทั้งหลายบนโลกออกไปแล้วเดินทางต่อ แต่ในโลกคนเป็นที่มีป้ายรถเมล์เหมือนกันกลับไม่มีรถเมล์สายใหม่เพื่อออกเดินทางสู่โลกใหม่หลังความจน

นี่อาจเป็นเหตุผลที่โลกความจนน่ากลัวกว่าผี ถ้าคน ๆ หนึ่งไม่มีเงิน ไม่มีอำนาจและไม่มีทางเลือกมากพอ เขาจะต้องยอมแลกอะไรบ้างเพื่อให้ตัวเองมีที่ยืนในเมืองนี้ ประกิตเป็นคนที่อยู่ตรงรอยต่อของสองโลกมาตั้งแต่เกิด 

โลกของคนเป็นและคนตาย

โลกของความเชื่อกับความจริง 

โลกของกรอบเพศชาย-หญิง 

และโลกของบ้านเกิดในต่างจังหวัดกับเมืองหลวงอย่างกรุงเทพ โลกที่สังคมกำหนดคุณค่าของประกิต เขาจึงไม่ได้หนีเพียงผี แต่หนีจากสายตาของคนเป็นที่พยายามบอกว่าเขาควรเป็นใคร และแม้กรุงเทพฯ ไม่ได้ถามว่าประกิตเป็นใคร แต่กรุงเทพฯ ดันถามประกิตว่า “คุณมีเงินเท่าไหร่”

มันคือความเป็นปัจจุบันที่เราต่างเผชิญ Ghost me free wifi หลอกได้แต่จ่ายด้วย ความน่ากลัวไม่ได้อยู่ที่บรรดาผี ผีอาจหลอกเราได้เพียงบางคืน ส่วนความจน ความไม่มั่นคงและการถูกลดทอนคุณค่าความเป็นมนุษย์ กลับหลอกหลอนคนเป็นไปทั้งชีวิต

เมื่อความจริงของคนเป็นช่างโหดร้ายสยองขวัญ ท้ายที่สุดเราต่างต้องสู้และยืนหยัดเพื่อที่ทางของตัวเอง สู้กับกรอบที่สังคมกำหนด ชีวิตที่ทุนนิยมบีบบังคับ โครงสร้างรัฐและสวัสดิการของรัฐที่เปราะบาง เช่นเดียวกับที่ประกิตกำลังยืนหยัดเพื่อที่ทางของตัวเองเช่นกัน

หนังสือ : Ghost Me Free WiFi หลอกได้ แต่จ่ายด้วย
ผู้เขียน : สีพรำ
สำนักพิมพ์ : Shine Publishing

PlayRead : คอลัมน์รีวิวหนังสือประจำ Decode.plus เมื่อกองบรรณาธิการขอ add หนังสือ (ที่อยากอ่าน) ไว้ในเพลย์ลิสต์ พบกับหนังสือหลากหลายสไตล์ หลากหลายวิธีการเล่าเรื่องที่เชื่อมร้อยกับชีวิตและสังคม แวะมาหาอ่านกันได้ทุกเย็นวันพฤหัสบดี