เสียงรถไฟวิ่งผ่านไปพร้อมเสียงเข็มจักรเดินตะเข็บผ่านเสื้อผ้าที่ลูกค้าขาประจำว่าจ้างป้าสายหยุดเย็บชุนซ่อมแซมให้กลับมาดูใหม่อีกครั้ง
ป้า สายหยุด วงศ์ตระกูล ในวัย 70 ปี อาชีพรับจ้างเย็บเสื้อผ้าอยู่ในห้องไม้หลังเล็กๆ ภายในชุมชนบุญร่มไทร ริมทางรถไฟ เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร มีรูปถ่ายรับปริญญา 2 ใบของลูกสาวคนโตและคนเล็ก ติดอยู่บนผนังไม้ผุพังด้านหลัง สะท้อนถึงความภาคภูมิใจของความเป็นแม่ที่แสนจะธรรมดาคนนี้
ป้าจบแค่ ป.4 พอพ่อเสีย ก็ต้องออกจากบ้านที่ปราจีนบุรีไปทำงานร้านอาหารที่ชลบุรี ตอนนั้นแม่ไม่มีเงินส่งเรียนเพราะมีลูกหลายคน จึงตัดสินใจออกมาทำงานเพื่อส่งเสียน้องๆ และแม่ ก็เสียใจนะเพราะป้าอยากเรียนต่อ แต่เพื่อปากท้องต้องเสียสละ
หลังเดินทางไปรับจ้างที่ชลบุรีได้ 4 เดือน จึงตัดสินใจเดินทางเข้ากรุงเทพฯ และได้มาทำงานที่ร้านเสื้อผ้า โดยเถ้าแก่ให้ที่พัก และกินอยู่ฟรีแลกกับทำงานบ้านไปด้วย เงินเดือนเริ่มต้น 150 บาท ในขณะที่ตอนนั้น ก๋วยเตี๋ยวชามละ 2 บาท
เราอาศัยครูพักลักจำ ในการเย็บผ้าหวังจะเอามาประกอบอาชีพในอนาคต เพราะตอนนั้นเถ้าแก่ให้เราพับผ้า และกวาดบ้านถูบ้านอย่างเดียว แต่เราก็ไปแอบดูตอนที่เค้าทำนะ
พออายุได้ 24 ปี ป้าสายหยุดได้เริ่มสร้างครอบครัว และออกจากงานเพราะค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น จนกระทั่งมีลูก
ป้าสายหยุดเล่าต่อว่า หลังจากมีลูกได้สักพักตอนนั้นยังลำบากอยู่นะ และได้แยกทางกับสามีคนแรก ก็เสียใจ แต่ชีวิตต้องเดินต่อไป
เราก็กลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เลี้ยงลูก 3 คน ในตอนนั้นป้าก็เริ่มขายของบ้างเพราะค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น เคยเอาลูกไปฝากแม่เลี้ยงที่ปราจีนบุรี 3-4 เดือนก็ไปพากลับมาอยู่ด้วยเพราะ คิดถึง
ป้าสายหยุดกล่าวต่อว่า ทุกวันนี้ยังเสียใจที่ไม่ได้ส่งลูกชายให้เรียนสูงๆ ต้องให้ออกจากโรงเรียนตั้งแต่ ป.6 เพราะตอนนั้นขัดสนมากเงินหมุนไม่ทัน จนต้องไปขอยืมเงินพระ 1,000 บาท
ตอนนั้นไม่มีเงินจริงๆ จนต้องไปขอยืมเงินพระให้ลูกๆ ไว้ใช้จ่ายในการเล่าเรียน แต่พอ 10 วัน ป้าก็ไปคืนนะเพราะรับปากท่านไว้
ป้าสายหยุดกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มว่า พอทุกอย่างเริ่มคลี่คลายลูกๆ ทุกคนต่างรับผิดชอบตัวเองได้ มีใบปริญญามาประดับฝาบ้านให้คนเป็นแม่ได้เห็น ตนก็ดีใจและภูมิใจเป็นอย่างมาก เพราะตนถือว่าเป็นการทำหน้าที่แม่ แม้จะไม่สมบูรณ์เหมือนหลายๆ ครอบครัว แต่มันสมบูรณ์แบบแล้วสำหรับคนจบแค่ ป.4
ปัจจุบันป้าสายหยุดยังคงรับจ้างเย็บผ้าอยู่ที่ชุมชนร่มไทรโดยยึดอาชีพนี้มากว่า 50 ปี ขายผลไม้บ้างเป็นครั้งคราว และมีลูกสาวคนเล็กยังคอยดูแลอย่างใกล้ชิด ส่วนลูกอีก 2 คนต่างมีครอบครัว และแยกออกไปอยู่ที่อื่น แต่ยังคงแวะเวียนมาเยี่ยมเยือน แม่ที่แสนจะธรรมดาคนนี้ ไม่เคยห่างหายไป
ข่าวที่เกี่ยวข้อง :
วันแม่ 2566 : เมนู "รสมือแม่" อร่อยไม่เคยลืม ทั้งพิเศษ และอบอุ่นหัวใจ
วันแม่ 2566 : "พวงมาลัย-ดอกไม้" ของขวัญยอดฮิตวันแม่
วันแม่ 2566 : "3 เมนูดอกมะลิ" มื้ออร่อย อิ่มท้อง ชื่นใจ ทำให้แม่กิน
วันแม่ 2566 : ที่มาที่ไป "ดอกมะลิ" สื่อรักวันแม่
วันแม่ 2566 : รวมคำอวยพรวันแม่ ประโยคซึ้ง น่ารักเก็บไว้บอก "รักแม่"
12 สิงหาคม "วันแม่แห่งชาติ 2566" มีความเป็นมาอย่างไร