แพะจากบ้านกกกอก (ที่ไม่ใช่ลุงพล)
บ้านกกกอก ที่ตกเป็นข่าวโด่งดังไปทั่วประเทศในคดี ด.ญ.ชมพู่ เสียชีวิต ในป่า มีคดีจับแพะรับบาป อีก 1 คดี ติดคุก 1 ปี 3 เดือน 5 วัน และนี่คือ ราคาที่ต้องจ่าย เพื่อตามหาความยุติธรรม เสียลูก เมีย บ้าน และต้องรักษาโรคจิตเวช คดีนี้ช่วยยืนยันว่าทุกความยุติธรรม มีราคาที่ต้องจ่าย
ไม่ผิดแต่ต้องรับบาป คือแพะ
เรื่องจริงของ "แพะ" คดีอนาจารเด็ก บ้านกกกอก จ.มุกดาหาร
นริน เป็นชาวบ้านกกกอก เขาเป็นชาวบ้านธรรมดาที่มีครอบครัวพร้อมหน้าพ่อแม่ลูก แต่ชีวิตของเขาเริ่มพังทลายเมื่อตกเป็นผู้ต้องสงสัยในกระบวนการยุติธรรม หากทุกคนยังจำกันได้ ในปี 2563 เกิดคดีฆาตกรรมน้องชมพู่ที่ภูเหล็กไฟ บ้านกกกอก คดีนี้ได้รับความสนใจจากทั่วประเทศ ตำรวจเร่งคลี่คลายคดี และมีผู้ต้องสงสัยในหมู่บ้านราว 5-6 คน หนึ่งในนั้นคือนริน เพราะวันที่ชาวบ้านออกตามหาน้องชมพู่ เขาให้ปากคำว่าไปช่วยตามหา แต่ความจริงไม่ได้ไป จึงถูกมองว่ามีพิรุธ ตำรวจเชิญตัวไปให้ปากคำ 3 ครั้ง รวมถึงการตรวจดีเอ็นเอ สุดท้ายนรินทร์พ้นจากการเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีน้องชมพู่ ซึ่งเขาเองก็ดีใจว่าเรื่องจบลงแล้ว
แต่เหตุการณ์กลับไม่เป็นอย่างนั้น
การสืบสวนคดีน้องชมพู่ทำให้ตำรวจย้อนดูคดีเก่าในพื้นที่ และพบคดีเด็กหญิงวัย 3 ขวบถูกกระทำอนาจาร เมื่อ 19 กุมภาพันธ์ 2563 หรือราว 5 เดือนก่อนเกิดเหตุคดีน้องชมพู่ แม่ของเด็กไม่ได้แจ้งความในตอนนั้น จนกระทั่งต้นเดือนมิถุนายน เมื่อตำรวจลงพื้นที่ทำคดีน้องชมพู่ จึงมีการขยายผล และ นริน ตกเป็นผู้ต้องสงสัยอีกครั้ง เขาถูกตำรวจเชิญตัวไปครั้งที่ 4 และให้พักอยู่ด้วยกันถึง 4 วัน เขาเล่าว่าขอกลับบ้านไปหาลูกเมียแต่ไม่ได้รับอนุญาต ถูกสอบถามเรื่องคดีเด็กและปฏิเสธมาตลอด จนวันที่ 4 ก็ถูกจับกุม กลายเป็นผู้ต้องหาคดีอนาจารเด็กหญิงวัย 3 ขวบ ซึ่งเป็นเรื่องที่เขาไม่รู้เรื่องมาก่อน
คดีที่เต็มไปด้วยพิรุธ
เมื่อเด็กชี้ตัวนริน คำปฏิเสธจึงไม่เป็นผล ภรรยาของนริน ขอความช่วยเหลือจากทนายรัชพล ศิริสาคร ซึ่งระบุว่าคดีที่เด็กชี้ตัวเป็น "คดีที่สู้ยากมาก" เพราะส่วนใหญ่ศาลมักลงโทษ
อย่างไรก็ตาม ทนายตั้งข้อสังเกตถึงพิรุธหลายอย่าง เช่น
- การรับแจ้งความ สอบปากคำเด็ก การชี้ภาพ จนถึงอัยการและนักจิตวิทยา ทำเสร็จสิ้นภายในวันเดียว
- เจ้าหน้าที่ส่งภาพมา 10 ภาพ แล้วตัดเหลือ 5 ภาพ โดยมีภาพนรินทร์รวมอยู่ด้วย ทั้งที่เขายังไม่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีมาก่อน
- เด็กรู้จักคุ้นเคยกับนริน เพียงคนเดียวในภาพทั้งหมด ซึ่งเป็นลักษณะของการ "ชี้นำพยาน"
เพราะเด็กผู้เสียหายชี้ตัว นรินจึงถูกจับกุม หลังศาลอุทธรณ์พิพากษาจำคุก นรินทร์ถูกส่งตัวเข้าเรือนจำจังหวัดมุกดาหารเพราะไม่มีเงินประกันตัว เขาถูกคุมขังรวม 1 ปี 3 เดือน 5 วัน เพื่อรอคำพิพากษาศาลฎีกา เขาเล่าถึงความรู้สึกในเรือนจำว่า เห็นฝนตกก็น้ำตาไหล คิดถึงลูกที่ยังเล็กและชีวิตเก่าที่บ้าน ในที่สุด ธันวาคม 2565 ศาลฎีกาพิพากษายกฟ้อง ด้วยเหตุผลว่า เหตุเกิดในบ้านที่เปิดกว้าง อาจเป็นบุคคลอื่นก็ได้ รวมถึงถ้อยคำของเด็กมีลักษณะเป็นสำนวนผู้ใหญ่ และการชี้ตัวเป็นการชี้นำพยาน
ความยุติธรรมที่ใช้เวลานานเกินไป ไม่อาจฟื้นคืนชีวิตเดิมที่เสียหาย
นรินได้รับการยืนยันว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ แต่ชีวิตของเขาที่ถูกบั่นทอนลงไปในระหว่างกระบวนการยุติธรรมนั้น ไม่อาจเรียกคืนกลับมาได้ เพียงไม่นานหลังจากเป็นอิสระ เขาก็ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า มักนั่งเหม่อ ร้องไห้ และเคยบ่นว่าอยากตาย ภรรยาขอหย่า ลูก ๆ แยกย้ายไปทำงาน บ้านที่เคยอยู่กันพร้อมหน้ากลายเป็นบ้านร้าง และแม้จะได้คืนความบริสุทธิ์แล้วแต่เรื่องราวก็ถูกพูดถึงไปทั่วหมู่บ้าน สร้างความอับอายแก่ทั้งเขาและครอบครัว กว่า 4 ปี ที่เขาไม่ได้กลับบ้านกกกอก และไม่ได้เห็นหน้าลูก เขาหนีจากบ้านเกิดไปรับจ้างเลี้ยงควายอยู่ลึกในป่าแนวเทือกเขาภูพาน จ.สกลนคร ได้ค่าจ้างวันละ 300 บาท เพื่อหนีสายตาและคำนินทาของผู้คน และเก็บเงินใช้หนี้ที่เกิดจากการสู้คดีมูลค่ามากกว่า 1 แสนบาท
อีกด้านของความสูญเสีย: ครอบครัวผู้เสียหาย
ความสูญเสียไม่ได้เกิดกับฝั่งจำเลยเพียงฝ่ายเดียว ครอบครัวผู้เสียหายก็แบกรับราคาของความยุติธรรมเช่นกัน เพราะจนถึงวันนี้ ยังไม่สามารถนำตัวคนร้ายที่ทำกับเด็กมาลงโทษได้ ครอบครัวก็แตกสลาย บ้านถูกปล่อยร้างเช่นเดียวกัน
คดีแพะจากบ้านกกกอกสะท้อนว่า ไม่ว่าจะเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมในฐานะโจทก์ จำเลย หรือเหยื่อ ทุกฝ่ายล้วนมีความสูญเสีย ทั้งเงินทอง เวลา อิสรภาพ ชื่อเสียง และสำหรับบางคน ราคาที่ต้องจ่ายอาจหมายถึงชีวิตทั้งชีวิต
ติดตามในรายการ คุยกับแพะ ตอน แพะจากบ้านกกกอก(ที่ไม่ใช่ลุงพล) วันพุธที่ 7 ตุลาคม 2569 เวลา 22.00 น. ทางไทยพีบีเอส หรือรับชมย้อนหลังได้ทาง www.thaipbs.or.th/KuiKabPhae

























































