คนไทยกินทิ้งกินขว้าง
“มาโนช พุฒตาล” เดินทางไปหลังห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งย่านพระราม 9 พบเจอขยะจากอาหารเหลือจำนวนมาก แม้อาหารบางอย่างยังสามารถกินได้ก็ตาม...แต่ต้องถูกทิ้งเป็นขยะ เพราะไม่สามารถมาขายต่อในวันต่อไปได้ เพียงเพราะเชื่อว่าไม่ได้คุณภาพตามที่ตั้งไว้คือ สด ใหม่ ทุกวัน และออกเดินทางต่อไปกับกลุ่มเครือข่ายคนไร้บ้านเพื่อไปเก็บผักจากการคัดแยกของพ่อค้าแม่ค้าที่ตลาดสี่มุมเมือง เพื่อเอาไปทำอาหารให้กับคนไร้บ้าน ซึ่งผักที่ถูกคัดแยกบางอย่างยังอยู่ในสภาพที่ดี เพียงแค่มีรอ...
ป่าไทย ทุ่งใหญ่นเรศวร
“มาโนช พุฒตาล” ออกเดินทางกับรถคู่ใจ เข้าสู่ใจกลางผืนป่ามรดกโลก ทุ่งใหญ่นเรศวร สัมผัสกับชีวิตและผืนป่า เพื่อสะท้อนความสัมพันธ์เชื่อมโยง “จากผืนป่าสู่คนเมือง” ทั้งระบบนิเวศ แหล่งอาหาร แหล่งต้นน้ำของแม่น้ำหลายสายที่หล่อเลี้ยงชีวิตสามัญชนคนไทย มาโนช พุฒตาลออกเดินทางร่วมกับมูลนิธิสืบนาคะเสถียร ไปพบกับกลุ่มคนที่ทำหน้าที่รักษาผืนป่าแทนสามัญชนคนไทยทั้งประเทศ เพื่อบอกเล่าภารกิจอันยิ่งใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ป่าในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร ด...
บันทึก...สามัญชน
นี่คือเรื่องราวการเดินทาง ของสามัญชนคนธรรมดาอย่าง “มาโนช พุฒตาล” ที่ได้ออกเดินทางรับรู้ปัญหาความทุกข์และความชินชาของสามัญชน “มาโนช พุฒตาล” มองเห็นและรับรู้อะไร จากบันทึกในความทรงจำกับการเดินทางไปกับรายการสามัญชนคนไทย หลายเดือนที่ผ่านมา ที่ทำให้เห็นว่าจริงแล้ว สามัญชนคนไทย ไม่ควรจะเคยชิน และ ชินชากับปัญหาที่เป็นอยู่ ถึงเวลาที่สามัญชนคนไทยทุกคนจะลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงและลงมือทำด้วยมันสมองและสองมือของสามัญชนอย่างเราๆ ด้วยตัวเราเอง ติดตามชมรายการสา...
ราชการไทยจัดให้
เพราะชีวิตสามัญชนคนไทยอย่างเราต้องผูกพันเกี่ยวข้องกับระบบราชการตั้งแต่เกิดจนตาย “มาโนช พุฒตาล” ออกเดินทางไปสังขละบุรีในวันที่สะพานมอญ สะพานไม้แห่งศรัทธากลับมาใช้ได้อีกครั้งเพื่อพูดคุยถึงความล่าช้าในการซ่อมแซมสะพานกับชาวมอญในพื้นที่ แล้วลัดเลาะไปตามถนนสายชุมพร-ระนอง ที่กำลังจะขยายช่องจราจรเพื่อตอบสนองความต้องการทางเศรษฐกิจแต่กลับสร้างความเดือดร้อนให้กับชุมชนดั้งเดิม รวมถึงเดินทางไปทำบัตรประจำตัวประชาชน สิ่งที่ยืนยันว่าเราเป็นสามัญชนคนไทยอย่างเต็ม...
โรงเรียนในฝัน
เด็กนักเรียนหลายคนคงมีโรงเรียนในฝันหรือแม้กระทั่งผู้ใหญ่ในวงการการศึกษาเองหรือผู้ปกครองก็ต่างมีโรงเรียนในฝันที่อยากจะให้ลูกๆ ของพวกเขาได้เล่าเรียน โรงเรียนในฝันของเด็กในเมืองอาจคือการได้เรียนในห้องที่ทันสมัย เพียบพร้อมไปด้วยอุปกรณ์การเรียนที่ Hi-tech แต่โรงเรียนในฝันของเด็กที่อยู่ต่างจังหวัด พวกเขาอาจต้องการสนามเด็กเล่นกว้างๆ เพียงเท่านั้น แต่ระบบการศึกษาไทยจะพาให้ผู้เรียนไปสู่โรงเรียนในฝันได้อย่างไร อาจเป็นคำถามที่มีหลายคำตอบ ติดตามชมรายการสา...
ชีวิตที่ปลอดภัย ?
ในฐานะ นักเล่าเรื่อง “มาโนช พุฒตาล” มักนำเรื่องราวที่ได้พบเห็น มาถ่ายทอดเป็นเรื่องเล่างานเขียนและเสียงดนตรี แต่ในฐานะผู้ดำเนินรายการสามัญชนคนไทย “มาโนช พุฒตาล” อาสาออกไปสัมผัสชีวิตของสามัญชน เพื่อหาแรงบันดาลใจ ในการแต่งเพลง เล่าเรื่อง สะท้อนชีวิตแบบสามัญชนในเมืองใหญ่ ท่ามกลางชีวิตที่เร่งรีบทำมาหากิน ดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด แต่ละวันชีวิตสามัญชนต้องเสี่ยงกับอะไร ตั้งแต่ตื่นนอน จนหลับตาเรามีความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินแค่ไหน และสวัสดิภาพความปลอด...
พาแม่ไปหาหมอ
ความเจ็บป่วยเป็นเรื่องที่สามัญชนคนไทยไม่อาจหลีกเลี่ยงได้... ท่ามกลางโรคภัยไข้เจ็บที่ทุกคนต้องเผชิญ ทำให้ยิ่งรู้ว่าเราเป็นคนไทยเหมือนกัน แต่เราไม่เท่าเทียมกัน แม้รัฐจะมีระบบในการดูแลสุขภาพอย่างกองทุนสุขภาพแบบต่างๆ สามารถให้ประชาชนเดินไปใช้บริการในโรงพยาบาลของรัฐได้ แต่ในความเป็นจริงไม่เป็นอย่างนั้น ด้วยเหตุผลด้านระบบการบริการ จำนวนแพทย์ที่ไม่เพียงพอ การกระจุกตัวของแพทย์ ทรัพยากร และความเหลื่อมล้ำของสิทธิที่ได้รับ นี่คือชีวิตที่เจ็บปวดของสามัญ...
ชีวิต "เกษตรกร" กลายพันธุ์
มาโนช พุฒตาล ออกเดินทางไปพบกับเกษตรกรทั้งชาวนา ชาวสวนและปศุสัตว์ เพื่อบอกเล่าเรื่องราวความสั่นคลอนของระบบเกษตรกรรมไทย ที่ต้นตอปัญหาอาจเกิดจากขาดการวางแผนการเกษตร ระบบส่งเสริมที่ไม่ได้คำนึงถึงความเหมาะสมและความต้องการของตลาดที่ไม่สอดคล้องกับการผลิต ทำให้วันนี้เกษตรกรมีคุณภาพชีวิตที่ย่ำแย่ หลายคนเป็นหนี้ หรือไม่มีแม้แต่ที่ทำกินของตัวเอง ที่กำลังส่งผลต่อแหล่งอาหารของสามัญชนคนไทย ติดตามชมรายการสามัญชนคนไทย ทุกวันเสาร์ เวลา 21.10-22.00 น. ทางไทยพีบี...
ชะตากรรมแรงงานไร้นายจ้าง
หากเราเชื่อตรงกันว่า รัฐควรมีหน้าที่ดูแลแรงงานทุกคนอย่างเท่าเทียมในฐานะคนไทย แต่ทำไมแรงงานกว่า 24 ล้านคน จากจำนวนแรงงานทั้งประเทศราว 40 ล้านคน พวกเขาไม่มีสวัสดิการจากการทำงานและไม่มีการดูแลคุ้มครองในฐานะแรงงานอย่างทัดเทียม..... เกิดอะไรขึ้นกับสามัญชนคนไทยที่ล้วนประกอบอาชีพที่มีคุณูปการต่อประเทศ แต่รัฐไม่สนใจดูแล หรือพวกเขาไม่สนใจอยากให้ใครดูแล หรือ เพียงเพราะพวกเขาเป็นแรงงานอิสระไร้นายจ้าง จึงต้องเผชิญกับชะตากรรมเยี่ยงนี้ ...? "คนไทยทนอ...
เรียนแล้วไปไหน
เสร็จสิ้นงานรับปริญญาเป็นสัญญาณบอกว่าการร่ำเรียนมากว่า 10 ปีนั้น ได้สำเร็จแล้ว และเป็นสัญญาสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่จะบอกว่าชีวิตการทำงานได้เริ่มต้นขึ้น แต่ละปีมีบัณฑิตไทยจบการศึกษาหลายแสนคน แต่ก็น่าสงสัยว่ามีบัณฑิตใหม่ตกงานกว่าแสนคนในแต่ละปีเช่นเดียวกัน เมื่อเป็นเช่นนั้นจึงต้องเดินทางไปหาคำตอบถึงระบบการผลิตบุคลากรทั้งสายอุดมศึกษาและสายอาชีพ พร้อมทั้งพูดคุยกับบริษัทยักษ์ใหญ่ว่าความจริงแล้ว ต้องการคนแบบไหนเข้าร่วมงานในองค์กร สะท้อนการผลิตคนกับตล...
โรงเรียนไทยธรรมดา
ภาพของการตื่นเช้าตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางของคุณแม่ชาวกรุง หรือภาพของการหลั่งไหลไปเรียนกวดวิชาในวันหยุดของเด็กมัธยมที่เกิดขึ้นทั่วประเทศ อาจเป็นภาพที่คุ้นตาของสามัญชนคนไทย เพราะการศึกษาไทยมีความแตกต่างกันสูงในแต่ละพื้นที่และยิ่งจะเห็นได้ชัดระหว่างเด็กในเมืองกับเด็กต่างจังหวัด ทั้งในด้านงบประมาณ บุคลากร และอุปกรณ์ทางการศึกษา นี่จึงเป็นเรื่องธรรมดาของโรงเรียนไทยธรรมดา ที่เราทุกคนต่างพบเจอ ติดตามชมรายการสามัญชนคนไทย ทุกวันเสาร์ เวลา 21.10-22.00 น. ทางไ...
คนไทยไร้ที่ดิน
“มาโนช พุฒตาล” เดินทางด้วยรถไฟกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดที่อยุธยา เขาได้มีโอกาสได้เล่นดนตรีพร้อมกลับมองไปรอบๆ ว่าอยุธยาทุกวันนี้เปลี่ยนไปแล้ว... พร้อมทั้งพูดคุยกับชาวนาอยุธยาที่อาจต้องขายที่นาเพราะมูลค่าของที่ดินเปลี่ยนไป ไม่ใช่แค่ที่นาในอยุธยาเท่านั้น พื้นที่ๆ มีมูลค่าอย่างสลัมย่านบางนา กรุงเทพ เพียงแค่หนึ่งตารางเมตรก็มีมูลค่าเป็นหลักล้านในขณะความต้องการที่จะมีผืนดินเป็นของตัวเองนั้นเพิ่มสูงขึ้น แต่มีเพียงคนไม่กี่คนที่กำที่ดินไทยไว้จำนวนมาก และนี่...
เกษียณไร้เงินเก็บ
หากเช้าที่คุณลืมตาตื่นขึ้นมา...เป็นวันเกษียณอายุ 60 ปี และเมื่อมองย้อนกลับไปทบทวนพบว่า จำนวนเงินที่เก็บสะสมไว้มีไม่มากพอใช้ในวัยเกษียณ ขณะที่เกษียณหมายถึง “การหยุดทำงานประจำและไม่มีรายได้หลักอีกต่อไป” แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่าเมื่อเกษียณอายุแล้วคุณจะหยุดใช้ชีวิต หยุดใช้เงิน…. อะไร?..ที่ทำให้คุณและคนไทยส่วนใหญ่ต้องมีชีวิตเกษียณที่ไร้เงินเก็บแบบนี้ และสามัญชนคนไทยจะปล่อยให้คุณภาพชีวิตของคนไทยเป็นเช่นนี้จริงหรือ ติดตามชมรายการสามัญช...
ขยะของเรา
เคยคิดไหมครับ ว่าขยะที่เราทิ้งกันทุกวันเฉลี่ยคนละ 1.15 กิโลกรัมต่อวัน หายไปไหน ? “มาโนช พุฒตาล” ออกเดินทางไปพร้อมขยะที่อยู่ในมือของเขา เพื่อค้นหาว่าหลังจากขยะที่เขาสร้างแล้วทิ้งลงถังมันเดินทางไปที่ไหน “มาโนช พุฒตาล” ตื่นแต่เช้าติดตามรถเก็บขยะ กทม. จากหน้าบ้าน เพื่อไปยังบ่อฝังกลบของกทม. แม้ภาครัฐจะทุ่มเงิน “จำนวนมาก” แต่ดูเหมือนจะไม่สามารถรับมือกับจำนวนขยะที่มากขึ้นๆได้เลย ทำให้มีขยะสะสมหลายพันหลายหมื่นตัน หรือเทียบกับตึกใบหยกสองถึง 102 ตึก ...
ดิน น้ำ อากาศ รอบบ้านเป็นของเรา
“มาโนช พุฒตาล” แบกเป้ หิ้วกีตาร์คู่ใจ ออกเดินทางเพื่อไปพบกับวิถีชีวิตของชาวบ้าน ที่ต้องพึ่งพิงพึ่งพาฐานทรัพยากรธรรมชาติ ทั้งผืนดิน ผืนน้ำ และผืนป่า ในพื้นที่ ซึ่งเปรียบเสมือนตู้กับข้าวของชุมชน ที่คอยเลี้ยงปากท้องของชาวบ้านมาหลายชั่วอายุคน ใน 3 พื้นที่ 3 ภาคของประเทศไทย บางพื้นที่ถูกเซ้งโดยนายทุนผ่านคำสวยๆ ที่เรียกว่า “สัมปทาน” (ภูเขาหลวง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย) ตู้เย็นชุมชน บางแห่งกำลังถูกยึดคืนโดยรัฐเพื่อเปลี่ยนมันเป็นปล่องโรงงาน หรือท่าเรื...
