ทำไม 'ฝรั่งเศส' ประท้วงมากที่สุดในยุโรป
ย้อนประวัติศาสตร์การประท้วงของฝรั่งเศสตั้งแต่ปฏิวัติฝรั่งเศสจนถึงม็อบนักเรียน 2026 และสาเหตุที่ฝรั่งเศสประท้วงนโยบายและกฎหมายของรัฐบาลมากที่สุดยุโรป
- รากฐานทางประวัติศาสตร์และสิทธิการประท้วง
วัฒนธรรมการชุมนุมของฝรั่งเศสฝังรากลึกมาตั้งแต่การปฏิวัติฝรั่งเศส จนกลายเป็น DNA ทางการเมืองที่มองว่าการลงถนนคือหน้าที่ของพลเมืองในการตรวจสอบอำนาจรัฐ ต่อมาในศตวรรษที่ 19 สิทธิการนัดหยุดงานได้รับการรับรองทางกฎหมายและคุ้มครองผ่านรัฐธรรมนูญ ซึ่งพลังของแรงงานและการประท้วงใหญ่ในอดีต เช่น ข้อตกลงมาตีญงปี 1936 และเหตุการณ์พฤษภาคม 1968 ล้วนพิสูจน์ให้เห็นว่าพลังมวลชนสามารถกดดันให้รัฐบาลยอมปฏิรูปนโยบาย ปรับขึ้นค่าแรง และสร้างความเปลี่ยนแปลงทางสังคมได้จริง
- วิวัฒนาการของการเคลื่อนไหวและการตอบโต้ของรัฐ
ภายหลังเหตุการณ์ปี 1968 รัฐบาลได้เพิ่มงบประมาณและยุทธวิธีปราบปรามฝูงชนอย่างเข้มงวด ทั้งการใช้ชุดเกราะ แก๊สน้ำตา และกระสุนยาง ส่งผลให้รูปแบบการเคลื่อนไหวของภาคประชาชนปรับเปลี่ยนตาม เช่น การประท้วงของกลุ่ม "เสื้อกั๊กเหลือง" (Gilets Jaunes) ในปี 2018 ที่รวมตัวผ่านโซเชียลมีเดียแบบไร้แกนนำเพื่อต่อต้านภาษีน้ำมัน ซึ่งการที่ตำรวจเน้นใช้กำลังเข้าควบคุมโดยขาดการเจรจา ยิ่งทำให้ความตึงเครียดบานปลายและสร้างความไม่พอใจต่ออำนาจรัฐมากยิ่งขึ้น
- วงจรความขัดแย้งในปัจจุบันและภาพสะท้อนระดับยุโรป
แม้กระทั่งการประท้วงของกลุ่มนักเรียนมัธยมในประเด็นปัญหาการศึกษาและค่าครองชีพ ก็ถูกยกระดับสู่ความรุนแรงหลังเจ้าหน้าที่ใช้แก๊สน้ำตาสลายการชุมนุมหน้าโรงเรียน จนดึงดูดผู้ปกครองและสหภาพแรงงานเข้าร่วม ในภาพรวมระดับยุโรป แม้หลายชาติจะมีสถิตินัดหยุดงานสูง แต่ฝรั่งเศสถือเป็นอันดับ 1 ในการหยุดงานเพื่อประท้วงนโยบายและกฎหมายของรัฐบาล โดยมีปัจจัยสำคัญ คือ ยุทธวิธีควบคุมฝูงชนที่แข็งกร้าวของภาครัฐ ซึ่งแทนที่จะช่วยคลี่คลายสถานการณ์ กลับกลายเป็นการโหมไฟให้การประท้วงลุกลามเป็นวงจรไม่รู้จบ


























































