ความหลากหลายทางชีวภาพ

ไม่ใช่การปรับตัวหรือแก้ตัว แต่มีความเป็นไปได้ในการกำจัดปลาหมอคางดำให้สิ้นซาก(?) คำถามคาใจประชาชนที่หวังให้ภูมิไม่ตก ระบบนิเวศแข็งแกร่งและความเอาจริงเอาจังของรัฐ-เอกชนก็เช่นกัน

เผด็จการกลืนกินชีวิต เมื่อการ 'ปิดล้อมสาธารณะสมบัติ' กลายวิถีของการพัฒนา แย่งชิงที่ดิน ชีวิต และเสรีภาพเหนือดินแดนที่พวกเขาหวงแหนโดยรัฐเสียเอง ความยากจนและหิวโหยเพิ่มขึ้นกลายเป็นความเสียหายต่อระบบนิเวศ และผู้คนถูกทอดทิ้งและต้องทิ้งถิ่นฐานที่อยู่อาศัย

ประชาชนรากหญ้าคือกลุ่มเปราะบางที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุด เนื่องจากภัยพิบัติมักจะเกิดขึ้นในพื้นที่ของพวกเขา ในขณะเดียวกันรัฐกลับไม่มีมาตรการใด ๆ ในการรับมือกับภูมิอากาศที่ย่ำแย่มากขึ้นทุกวัน