การเลือกตั้งผู้ว่ากทมฯ

อุณหภูมิทางการเมืองกลับมาร้อนแรงอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากความนิยมของรัฐบาลและนายกรัฐมนตรีอยู่ในช่วงถดถอยอันเนื่องมาจากปัญหาสารพัดรุมเร้าทั้งภายในและภายนอกประเทศ พ่วงด้วยความขัดแย้งในพรรคพลังประชารัฐ และการเปิดสมัยประชุมสภาที่น่าจะตามมาด้วยการขอเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล ผลการเลือกตั้งที่สื่อมวลชนขนานนามว่าเป็นปรากฏการณ์ “ชัชชาติแลนสไลด์” จึงส่งผลไม่เพียงต่อการเมืองของกรุงเทพฯ แต่มีนัยต่อการเมืองระดับชาติอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

การออกแบบอารยสถาปัตย์ คือส่วนประกอบของเมืองที่ผู้คนสามารถพึ่งพาตัวเองได้ และนั่นอาจหมายถึงนิยามหนึ่งของ เมืองที่ดี

ผู้สมัครจะมีจุดยืนเพื่อคน 99% ทั้งมิติทาง การเมือง เศรษฐกิจและสังคมเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อเป็นตัวแทนฝ่ายบริหารที่จะนำสู่จุดเริ่มของกระบวนการเปลี่ยนผ่านสู่ประชาธิปไตย

การเลือกตั้ง ผู้ว่า กทม. ครั้งนี้อาจไม่ได้เป็นการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้ แต่อาจเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญ ซึ่งสำหรับผู้ปรารถนาความเสมอภาค เราต้องการคนที่สามารถพลิกฟ้าเมืองเทวดาให้เท่าเทียม และท้าทายกับทุกความเหลื่อมล้ำในมหานครแห่งนี้

เพราะเราจะต้องไม่ให้ท้องถิ่นของเรากลายเป็น “เมืองเสียโอกาส” และสิ่งที่ทำให้ประชาชนเสียโอกาสมากที่สุดอย่างหนึ่งนั่นก็คือ การขาดโอกาสในการมีส่วนร่วมทางการเมือง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ โดยที่เราส่วนใหญ่ไม่ทันได้สังเกตเห็น เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร ไม่ได้เลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพฯ มา 11 ปีแล้ว

สำรวจนโยบายหาเสียงและกลยุทธ์ของอดีตผู้ว่าฯ กทม. 6 คน ที่มาจากการเลือกตั้ง เพื่อเผยเปิดให้เห็นว่าที่ผ่านมามีนโยบายเรื่องใดถูกหยิบมาซื้อใจชาว กทม.