รศ.ดร.ประจักษ์ ก้องกีรติ

หรือเจ้าพ่อ ผู้มีอิทธิพล และบ้านใหญ่ไม่ได้หายสาบสูญไปดังที่หลายฝ่ายคาดหวัง แต่กลับถูกหล่อเลี้ยงให้ดำรงอยู่ต่อไปในยามที่พรรคการเมืองถูกทำให้อ่อนแอในเชิงสถาบันทางการเมือง'ประจักษ์ ก้องกีรติ' ชวนมองปรากฎการณ์และการเมืองไทยที่หลายปัญหายังดำรงอยู่มายาวนาน

'ประจักษ์ ก้องกีรติ' อ่านงานประวัติศาสตร์และมองบทบาทของวิทยุกับการปฏิวัติในฐานะเครื่องมือปฏิบัติการสงครามจิตวิทยา 'มันไม่เคยเป็นเครื่องมือที่ผูกขาดโดยฝ่ายใด'

2475 การปฏิวัติในความทรงจำของ "ประจักษ์ ก้องกีรติ" จากหนังสือ 2475 บุกวังวันปฏิวัติเสมือนการฟื้นคืนชีวิตเอกสารประวัติศาสตร์อันทรงคุณค่าสู่สายตาคนรุ่นหลัง โดยมีนักประวัติศาสตร์ผู้คร่ำหวอดอย่างคุณนริศมาช่วยบรรณาธิการต้นฉบับ

(ตอนที่ 2) 'ประจักษ์ ก้องกีรติ' วิเคราะห์สมภูมิการแข่งขันของสองพรรคการเมือง ภูมิใจไทย VS ประชาชนกับโฉมหน้ารัฐบาลใหม่

(ตอนที่ 1) 'ประจักษ์ ก้องกีรติ' วิเคราะห์สมภูมิการแข่งขันของสองพรรคการเมือง ภูมิใจไทย VS ประชาชนกับโฉมหน้ารัฐบาลใหม่

ไม่เพียงแค่การไปหย่อนบัตรในคูหา แต่เราทุกคนในฐานะเจ้าของประเทศต้องช่วยกันลงแรงให้การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งที่เสียงของประชาชนมีความหมาย

ย้อนรอยประวัติศาสตร์การเมืองบ้านใหญ่ที่ล้วนเริ่มเข้าสู่เวทีการเมืองในช่วงนี้ การโค่นล้มระบอบเผด็จการทหารกลายเป็นหน้าต่างแห่งโอกาสให้นักการเมืองบ้านใหญ่และสั่งสมอำนาจในยุคประชาธิปไตยครึ่งใบ

การปะทะกันระหว่างโลกสองใบนี้ที่นับวันช่องว่างจะถ่างกว้างขึ้นเรื่อย ๆ และยากที่จะหาจุดบรรจบ โดยช่องว่างดังกล่าวไม่ใช่เพียงช่องว่างของอำนาจและทรัพย์สินที่ไม่เท่าเทียมกัน แต่ยังหมายรวมถึงช่องว่างของการรับรู้และความเข้าใจ 

'ประจักษ์ ก้องกีรติ ชวนสนทนาระหว่างมื้ออาหารที่โอซาก้า หลังเลือกตั้งสภาสูงเพิ่งผ่านไป ไม่อาจด่วนสรุปได้ว่าการเมืองญี่ปุ่นกำลังหันขวาไปในทิศทางเดียวกับกระแสการเมืองประชานิยมฝ่ายขวาที่เฟื่องฟูในการเมืองสหรัฐฯ​ และยุโรป

‘ประจักษ์ ก้องกีรติ’ มองข้ามช็อตการเมืองไทยฝุ่นตลบ แม้จะมีการเปลี่ยนตัวนายกรัฐมนตรีก็เป็นเพียงการยืดเวลาของความขัดแย้งที่ไม่มีทางออกนี้ให้ทอดยาวออกไป

สิ่งมีชีวิตทางการเมืองที่เรียกว่าองค์กรอิสระก็ถือกำเนิดขึ้นมาภายใต้สภาพแวดล้อมนี้ แน่นอนว่าหลายประเทศที่มีประชาธิปไตยตั้งมั่นมายาวนานล้วนมีการจัดตั้งองค์กรอิสระมานานแล้ว แต่สำหรับประเทศประชาธิปไตยเกิดใหม่ หรือประเทศที่เพิ่งเปลี่ยนผ่านไปสู่ประชาธิปไตย องค์กรอิสระถือเป็นเรื่องใหม่มิใช่น้อย

คำว่าจริยธรรม กลายเป็นคำที่ถูกพูดถึงกันอย่างกว้างขวางในสังคมไทยในระยะหลัง ตั้งแต่มีการตัดสิทธินายกฯ รัฐมนตรีให้หลุดจากตำแหน่งด้วยข้อหาผิดมาตรฐานจริยธรรมร้ายแรง จนมาถึงกรณีที่เกี่ยวพันกับอดีต 44 ส.ส. พรรคก้าวไกล ที่ร่วมกันลงชื่อเสนอแก้ไขประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ว่าจะถูกตัดสินว่าฝ่าฝืนมาตรฐานจริยธรรมร้ายแรง จนนำไปสู่การตัดสิทธิทางการเมืองของพวกเขาตลอดชีวิตหรือไม่ บทความนี้อยากจะชวนย้อนกลับไปดูที่มาที่ไปของ “จริยธรรม” ในบริบทการเมืองไทย และตั้งคำถามบางประการให้ช่วยกันขบคิด