ศานนท์ หวังสร้างบุญ

จะขจัดความเหลื่อมล้ำให้ราบคาบในสมัยเดียวนั้น หรือเพียงแต่ชั่วอึดใจ หรือข้ามคืน เพราะมันดูจะโรแมนติกไปเสียหน่อย วันนี้จึงคุยกันถึง “ความจริงตรงหน้า” ว่าอะไร กทม.ทำได้บ้าง เพื่อ Level up คุณภาพชีวิตคนพิการ

ถ้าคนไร้บ้านสะท้อนความล้มเหลวของสวัสดิการภาครัฐ กรุงเทพฯ ก็คงเป็นเมืองที่มีปัญหาไม่ใช่น้อย De/code คุยกับ ศานนท์ หวังสร้างบุญ รองผู้ว่ากทม. เกี่ยวกับสภาวะคนไร้บ้านหลากมิติในเมืองหลวง พร้อมร่วมตั้งคำถามให้ทุกคนได้ลองตอบกันในใจว่า ‘เมืองน่าอยู่’ ในแบบของคุณหมายถึงเมืองแบบไหนกันแน่

บทสนทนากับรองผู้ว่าฯศานนท์ หวังสร้างบุญ ต่อความท้าทายตลอดระยะเวลาหกเดือนของการเข้ามาบริหารกทม.ของชุดอาจารย์ชัชชาติ “ความคาดหวังระดับอาจารย์ชัชชาติ คือเราต้องมีผลงานตั้งแต่วันแรก”

ในขณะที่ผมกำลังเขียนบทความชิ้นนี้ เป็นเวลาเดียวกันกับที่ตำรวจออกมาฉีดน้ำ ยิงกระสุนยาง ฉีดแก๊สน้ำตาใส่ประชาชนอีกครั้ง กับการเรียกร้องเปลี่ยนรัฐบาล จัดสรรงบประมาณให้สอดคล้องกับสถานการณ์ และการเรียกร้องวัคซีน mRNA เป็นวัคซีนหลักของประเทศแทนวัคซีนไร้ประสิทธิภาพที่ใช้อยู่ ผมกำลังพิมพ์มันด้วยสติ ยับยั้งความโกรธ คับแค้นใจ และรู้สึกว่าพวกเราต้องไม่ลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเหล่านี้อีกแล้ว

“วัคซีนที่ดีที่สุดตอนนี้ ก็คือวัคซีนที่คุณได้รับการเสนอให้ฉีดนั่นแหละ” จวบจนวันนี้ เรายังวนเวียนอยู่กับคำถามเกี่ยวกับการฉีดวัคซีน ประสิทธิภาพของวัคซีน การนำเข้าจากภาคเอกชน การกลายพันธุ์ของไวรัส และมาตรการในการหลุดออกจากวงโคจรนี้

ท่ามกลางการแก้ไขปัญหาระดับมหัพภาค ที่ทุกสิ่งที่ดูจะเป็นความช่วยเหลือจากภาครัฐ บางคนบอกว่าอย่าไปหวังมาก แต่ก็ดูเหมือนว่าเราเลือกอะไรไม่ได้มาก กระนั้นแล้วในฐานะประชาชน คำถามใหญ่เวลานี้