HumanIndian-คนอินเดียมีหัวใจ

การเดินทางของ 'ริชาบ กุมาร' กับความฝันธรรมดาที่แสนพิเศษ "ผมแค่อยากเป็นมนุษย์ที่มีความสุขบนโลกใบนี้"

เทศกาลโฮลีและประเทศอินเดียยังคงสร้างความประทับใจให้กับพวกเธอ แต่หากประเทศอินเดียยังคงปล่อยให้สิ่งเลวร้ายแบบนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ยิ่งเป็นการตอกย้ำภาพลักษณ์ความน่ากลัวของประเทศอินเดียต่อสายตาชาวโลก แม้หลายคนจะหลงรักวัฒนธรรมอินเดีย แต่สิ่งเหล่านี้จะสร้างความหวาดกลัวให้กับผู้คนภายนอกต่อไปอย่างไม่จบสิ้น

การอยู่ร่วมกันโดยสงบสุขของชาวซิกข์ ฮินดู และมุสลิมในหมู่บ้านมาโนมาจา พวกเขาใช้ชีวิตประจำวันโดยไม่ได้รับรู้ข่าวสารความรุนแรงจากโลกภายนอก จนกระทั่งวันหนึ่งเกิดการฆาตกรรมขึ้นในหมู่บ้าน ตามมาด้วยขบวนรถไฟที่แล่นมาจากปากีสถาน พร้อมศพของชาวซิกข์และฮินดูนับพันศพ หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว หมู่บ้านมาโนมาจาก็เปลี่ยนไปแบบไม่หวนกลับมา

เรื่องราวต่อจากนี้เป็นการเดินทางจากภาคตะวันตกของอินเดีย ล่องลงทางใต้จนถึงจุดสิ้นสุดของแผ่นดินอินเดียที่กันยากุมารี

ชีวิตตลอด 3 วันประสบการณ์ในหมู่บ้านชาวซิกข์ ทำให้ยิ่งเข้าใจว่าอินเดียเป็นดินแดนที่กว้างใหญ่ไพศาล และเต็มไปด้วยความหลากหลาย เป็นความหลากหลายที่มากกว่าสิ่งที่ผมเจอมาทั้งชีวิต มันทำให้เราได้เรียนรู้ว่าการจะยอมรับและเข้าใจความหลากหลาย ที่แตกต่างจากสิ่งที่เราเห็นและเป็นมา

เทศกาล Ganesh Chaturthi จะมีการเฉลิมฉลอง 10 วันติดต่อกัน เพราะเชื่อกันว่า 10 วันดังกล่าว พระพิฆเนศและพระแม่ปารวตีจะเสร็จมายังโลก ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดูจะอัญเชิญพระพิฆเนศเข้าบ้าน และถือว่าพระพิฆเนศจะเป็นแขกที่มาพักอาศัยอยู่กับพวกเขา 10 วัน

เมื่อวัฒนธรรมจากโลกตะวันตกหลั่งไหลเข้ามาในอินเดีย พวกเขาต่างต้องการมีความรักที่ออกแบบได้เอง แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายในการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมความเชื่อที่ถูกปลูกฝังกันมา และคงไม่ใช่แค่ในอินเดีย เมื่อโลกทุกวันนี้คนรุ่นใหม่ล้วนต้องต่างต่อสู้เพื่อสร้างโลกใบนี้ของพวกเขา 

แต่ละคนคงมีภาพจำเมื่อนึกถึงคนอินเดียต่างกันออกไป แต่ไม่มากก็น้อยในเศษเสี้ยวความทรงจำ ผมไม่อาจลงความเห็นและตัดสินได้ว่าคนอินเดียโดยพื้นฐานแล้ว พวกเขาเป็นคนอย่างไรกันแน่