สลายการชุมนุม

ฉากชีวิตของจรรยา ยิ้มประเสริฐ จากเด็กเรียนดีแห่งบางปลาม้ากลายเป็นคนไม่รักในหลวง สู่ข้อถกเถียงมาตรา 112 ในวันที่กฎหมายภายใต้ความจงรักภักดีนี้ยังบีบบังคับให้ใครหลายคนต้องไกลบ้าน ไม่ได้กลับบ้าน หรือกลับบ้านเพียงร่างที่ไร้วิญญาน ถึงเวลาสร้างประวัติศาสตร์ฉบับประชาชน เขียนเครื่องหมายคำถามตัวใหญ่กับการถูกทำให้หายไปอำนาจรวมตัวต่อรองของประชาชนต่อสถาบันกษัตริย์ คณะรัฐประหาร ทุนผูกขาด รวมถึงรัฐบาลอภิสิทธิ์และพรรคเพื่อไทย ในความขัดแย้งตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา สังคมไทยกำลังก้าวข้ามความขัดแย้งแบบใดกันแน่ 58 ปีตลอดชีวิต 14 ปีที่ต้องลี้ภัยกับ 1 ความหวังของจรรยา สังคมไทยในวันข้างหน้าจะไม่มีคนรุ่นใหม่คนไหนต้องลี้ภัยอีกแล้ว

การปล่อยให้เวลาผ่านไป มีผลต่อรูปคดีของมานะ หงษ์ทองอย่างมาก ด้วยพยานหลักฐานที่เราไม่แน่ใจว่าจะหาได้มากน้อยแค่ไหน

เรื่องราวก่อนการเสียชีวิตของ มานะ หงษ์ทอง เหยื่อกระสุนยางที่ถูกลูกหลงขณะเดินทางกลับบ้านที่แฟลตดินแดง

“สันติวิธี” ในมุมของตำรวจที่ปฏิบัติภารกิจอยู่ประชิดผู้ชุมนุม

ไม่มีใครบังคับให้คุณเป็นปีศาจร้าย คุณสมัครใจที่จะเป็นสิ่งเหล่านั้นด้วยตัวของคุณเอง

แม้แถลงการณ์ฉบับเดียวไม่อาจเอามาตัดสินทุกอย่างได้ แต่คำถามที่เกิดขึ้นกับองค์วิชาชีพสื่อจำเป็นต้องเริ่มหาคำตอบ De/code คุยกับ 3 คนข่าว คนหนึ่งเป็นคนที่ถูกยิง คนหนึ่งเป็นบรรณาธิการข่าว และอีกหนึ่งคนในฐานะนายกสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย บทสนทนา 3 วง 3 มุม พอทำให้เห็นว่าอย่างไรเสียองค์กรวิชาชีพหรือกลุ่มก้อนของวิชาชีพสื่อยังสำคัญ ส่วนทิศทางและหน้าตาว่ามันควรเป็นแบบไหนจะเปลี่ยนไปยกแผง หรือปรับประคองก็คงเป็นอยู่ที่ว่าเราอยู่มุมไหนของสนามนี้