ความฝัน

หยิบ Final del juego หรือ "จบเกม" ขึ้นมาอ่านอีกครั้งในประเทศที่ผู้คนยังคงยึดติดกับแพตเทิร์นชีวิตและนิยายตามสูตรสำเร็จ ผมพบว่าวรรณกรรมเรื่องสั้นของกอร์ตาซาร์ไม่ได้ล้าสมัยเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามมันยิ่งทำหน้าที่เตือนเราถึงสิ่งที่เรากำลังสูญเสียไปในโลกสมัยใหม่ ทั้งความงามของความผิดปกติ ความลื่นไหลของตัวตน และอิสรภาพในการจินตนาการ

บทกวี 'ไม่มีหลักฐานเชิงประจักษ์จึงเรียกว่ารักไม่ได้' ที่ชวนให้เว้นวรรคให้สี่ห้องหัวใจได้สำนึกผิดบ้าง จะบากหน้าไปกล่าวสุนทรพจน์สันติภาพต่อหน้าประชาคมโลกได้อย่างไร ในเมื่อกระเพาะอาหารของประชาชนยังทำสงครามกับน้ำย่อยไม่รู้จบ

ในที่สุดแล้ว…มันก็คงคล้ายกับการรักษาแผลด้วยตัวเราเอง ที่จะเอาไปรบกวนฝากให้ใครช่วยนอนหลับและฝันแทนเราก็คงไม่น่าจะได้ หรือจะพยายามวางแผน-ลวงหรอกเพื่อขโมยความฝันจากใครคนอื่นมาเป็นของเรา…ก็คงไม่ได้เช่นกัน แผลของเรา ๆ ก็แค่ค่อย ๆ รักษาไปเอง ฝันของเราก็แค่หลับนอนและฝันด้วยตัวเอง ตื่นมาก็ค่อย ๆ ทำความเข้าใจกับบาดแผลนั้น ค่อย ๆ ทำความเข้าใจ-รักษาและลงมือทำสิ่ง ๆ นั้นที่อยากให้มันเกิดขึ้นได้…ด้วยตัวของเรา

ทั้งไตรภาค มีตัวเอกของเรื่องอยู่แค่สองคน คือมุสิกและ ‘ผม’ (ที่เป็นตัวละครหลักของเรื่อง) หนังสือปูพื้นการเติบโตของตัวละครมาตั้งแต่เล่มแรกที่ทั้งสองเป็นคนวัยกลางคน กำลังทำธุรกิจสิ่งพิมพ์ และเติบโตตามช่วงวัย ไล่ล่าความฝันอย่างที่คนหนุ่มสาวในประเทศญี่ปุ่นเคยไล่ล่า เล่าถึงการหลุดพ้นจากยุคเกษตรกรรมที่กำลังถูกส่งต่อไปยังยุคอุตสาหกรรม เพื่อชีวิตที่ดีขึ้น

ชายผู้ออกเดินทางตามเสียงของตัวเอง ของ สะอาด กลับซ้อนภาพของใครบางคน บ้างก็สนิท บ้างก็ห่างเหิน แต่ล้วนเป็นคนที่พบเจอในชีวิตประจำวัน และหลายครั้งคราบน้ำหมึกในช่องสี่เหลี่ยมบนกระดาษของเขา ก็มีภาพของคนอ่านบนแอ่งน้ำสะท้อนอยู่

ใครบางคนหายไปในฤดูฝน แล้วไม่ได้ตามกันมาในฤดูหนาว เหมือนมีเสียงครวญหาจากอดีต แว่วผ่านตามกระแสสายลมหนาวมา ปีนี้เหมือนว่าฝนจะมากกว่าปีที่แล้ว เพราะย่างเข้าพฤศจิกายน ฝนก็ยังคงตกโปรยปรายลงมาไม่หยุดหย่อน ซ้ำยังคงมีพายุคลุกฟ้าคลุกเมฆฝนอยู่ตลอดเวลา 

กวีนิพนธ์ ลำดับที่ 28 ของ ด๊ะ โรสนี นูรฟารีดาในคอลัมน์ The Passenger ของเว็บไซต์ Decode.plus

กวีนิพนธ์ ลำดับที่ 25 ของ ด๊ะ โรสนี นูรฟารีดาในคอลัมน์ The Passenger ของเว็บไซต์ Decode.plus

กวีนิพนธ์ ลำดับที่ 23 ของ ด๊ะ โรสนี นูรฟารีดาในคอลัมน์ The Passenger ของเว็บไซต์ Decode.plus

เพียงแค่อ่านข้อเขียนเพียงบางช่วงคุณจะเห็นภาพสังคมในอุดมคติ สังคมที่สิทธิขั้นพื้นฐานของการเกิดมาเป็นมนุษย์ที่สมควรจะได้ เป็นโลกที่เราจะมีโอกาสได้เห็นชีวิตชายชราคนนั้นได้รับสวัสดิการจากสังคมและรัฐอย่างเป็นธรรมทั้งในฐานะพลเมืองของรัฐ หรือในฐานะคนธรรมดา