ตุลาการ

คำว่าจริยธรรม กลายเป็นคำที่ถูกพูดถึงกันอย่างกว้างขวางในสังคมไทยในระยะหลัง ตั้งแต่มีการตัดสิทธินายกฯ รัฐมนตรีให้หลุดจากตำแหน่งด้วยข้อหาผิดมาตรฐานจริยธรรมร้ายแรง จนมาถึงกรณีที่เกี่ยวพันกับอดีต 44 ส.ส. พรรคก้าวไกล ที่ร่วมกันลงชื่อเสนอแก้ไขประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ว่าจะถูกตัดสินว่าฝ่าฝืนมาตรฐานจริยธรรมร้ายแรง จนนำไปสู่การตัดสิทธิทางการเมืองของพวกเขาตลอดชีวิตหรือไม่ บทความนี้อยากจะชวนย้อนกลับไปดูที่มาที่ไปของ “จริยธรรม” ในบริบทการเมืองไทย และตั้งคำถามบางประการให้ช่วยกันขบคิด

เราแทบไม่ได้ตัดทอนอะไรออกจากบทสนทนาที่ตรงไปตรงมาระหว่างเรา และ อาจารย์สมชาย ปรีชาศิลปกุล ผู้เขียนหนังสือ เมื่อตุลาการเป็นใหญ่ในแผ่นดิน นี่เป็นหนังสือที่ท้าทายความเชื่ออันตกค้างในสังคมไทยมาตั้งแต่รุ่นเดอะ ความเชื่อที่ว่าตุลาการคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์บนหิ้งที่ขาวใสจนไม่อาจวิพากษ์วิจารณ์ถึง