ยูเครน

เมื่อความตายของพี่ชาย ได้พรากส่วนหนึ่งชีวิตจากเธอไป  บาดแผลจากสงครามยูเครน ในวันที่เธอต้องยืนหยัดมีความหวัง แด่ชีวิตที่เหลืออยู่ในเมืองไทย

จากการเข้ารุกรานยูเครนของรัสเซีย หลาย ๆ ประเทศเริ่มออกมาแสดงจุดยืนของตน บ้างก็ต่อต้าน บ้างก็สนับสนุน โดยประเทศที่ต่อต้านเริ่มมีมติในการคว่ำบาตรรัสเซีย ไม่ว่าจะเป็นการคว่ำบาตรจากสหรัฐอเมริกา การคว่ำบาตรจากสหภาพยุโรป เกิดเป็นคำถามในหมู่ผู้คนว่า “แล้วความร่วมมือของนานาชาติในการสำรวจอวกาศจะยังเหมือนเดิมไหม”

เป็นเรื่องยากมากที่เราจะปิดหูปิดตาไม่ให้เด็ก ๆ ได้รับรู้ถึงสิ่งต่าง ๆ ที่กำลังเกิดขึ้นในโลก  เราไม่สามารถปิดบังอะไรเด็ก ๆ ได้เหมือนสมัยก่อนอีกแล้วในโลกสมัยใหม่  และแทนที่จะปิดบัง  เราควรเลิกหลอกตัวเองเสียทีว่าเราปิดบังพวกเขาได้ 

ถึงแม้ศิลปะไม่เคยเป็นขี้ข้าใครและไม่เคยเป็นเจ้านายใคร ทว่า ศิลปะก็เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งในการบอกเล่าเรื่องราวของสังคมในช่วงเวลานั้นอยู่เสมอ

น่าเสียดายที่ในโลกของการสื่อสารที่มีเทคโนโลยีก้าวหน้าอย่างมากในปัจจุบัน เรากลับไม่ได้เห็นสื่ออย่างในรัสเซียมีบทบาทในการตอบคำถามเหล่านี้ให้กับผู้คนในสังคมโลก ตรงกันข้าม เรากลับได้เห็นการที่กลุ่มประเทศสหภาพยุโรปสั่งบล็อกสื่อรัสเซียซึ่งในโลกของการสื่อสารปัจจุบันนับเป็นเรื่องที่ผู้เขียนเห็นว่าแปลก

มีหญิงไทยอย่างน้อย 21 คน ตอนนี้ที่ตัดสินใจอาศัยอยู่ในยูเครนต่อไป ท่ามกลางสภาวะของสงคราม ที่พวกเธอมิอาจละทิ้งครอบครัวไปได้

ทั่วโลกกำลังส่งเสียงเรียกร้องให้ผู้นำรัสเซียยุติสงครามและถอนกำลังออกจากยูเครนทันที เพื่อเปิดทางให้สันติภาพทำให้ผู้เขียนอยากจะชวนทุกคนย้อนกลับไปดูว่าในอดีตที่ผ่านมาสังคมไทยก็มีประวัติศาสตร์ที่น่าชื่นชมของการแสดงออกทางมนุษยธรรมร่วมกับคนทั่วโลกคัดค้านสงครามและเรียกร้องสันติภาพ