รัฐธรรมนูญ2560

ปริศนาบัตรไม่ลับและความตั้งใจให้ "ผิดเพี้ยน" ประเด็นไม่ได้หยุดอยู่แค่ความบกพร่องที่สุจริตหรือไม่ แต่กลายเป็นปัญหาเรื่องมาตรฐานการรับผิดชอบ (accountability) ของกกต.

อ่านคำต่อคำของความหวังท่ามกลางความขัดแย้งทางการเมืองในปาฐกถาพิเศษ “วันที่เสียงจากฐานรากงอกงาม รัฐธรรมนูญโดยประชาชน เพื่อฟันฝ่าความขัดแย้งทางการเมือง”

คำว่าจริยธรรม กลายเป็นคำที่ถูกพูดถึงกันอย่างกว้างขวางในสังคมไทยในระยะหลัง ตั้งแต่มีการตัดสิทธินายกฯ รัฐมนตรีให้หลุดจากตำแหน่งด้วยข้อหาผิดมาตรฐานจริยธรรมร้ายแรง จนมาถึงกรณีที่เกี่ยวพันกับอดีต 44 ส.ส. พรรคก้าวไกล ที่ร่วมกันลงชื่อเสนอแก้ไขประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ว่าจะถูกตัดสินว่าฝ่าฝืนมาตรฐานจริยธรรมร้ายแรง จนนำไปสู่การตัดสิทธิทางการเมืองของพวกเขาตลอดชีวิตหรือไม่ บทความนี้อยากจะชวนย้อนกลับไปดูที่มาที่ไปของ “จริยธรรม” ในบริบทการเมืองไทย และตั้งคำถามบางประการให้ช่วยกันขบคิด

ระบบรัฐสภาอ่อนแอ ประชาชนเสื่อมศรัทธา อำนาจตุลาการล้นเกินไร้ซึ่งการปรับตัว ขาดการยึดโยงกับประชาชน สิ่งเหล่านี้ คือผลลัพธ์ของการปฏิรูปการเมืองที่อ้างหลักการปกครองโดยประชาธิปไตย หนึ่งในมุมมองของนักวิชาการที่มองข้ามช็อตสุดท้ายหากผู้คนในระบบก้มหน้ายินยอมต่อปัญหาที่มีอยู่ เมื่อถึงช่วงเวลาที่ระบบอำนาจทางกฎหมายพังทลาย ผู้ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคือประชาชน

แทบทุกเขตในประเทศไทยจะมี ผู้หญิง เข้าไปแย่งชิงพื้นที่ทางการเมืองในสภาด้วย และมีส.ส. หญิงหลายท่านถูกเลือกให้ทำหน้าที่เป็นปากเสียงของประชาชน โดยเฉพาะฝ่ายรัฐบาลใหม่ ที่ ส.ส.หญิงหลายท่านล้วนผ่านการลงถนนและการต่อสู้ทางความคิดมาแล้วอย่างดุเดือด จนเป็นเหตุให้สังเกตว่าพื้นที่ของสตรี ในสภาและแนวคิดด้านสตรีนิยมจะขยับเขยื้อนไปในทิศทางใด

คุยกับ รศ.ดร.ยุกติ มุกดาวิจิตร อาจารย์คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นักวิชาการผลักดันแก้ไขม.112 อาจารย์ที่เคยใช้ตำแหน่งวิชาการประกันตัวลูกศิษย์รุ้ง ปนัสยา และหนึ่งในผู้ต้องหาคดีเดียวกัน จากการทวิต “ข่าวลือถ้าไม่จริง ก็แปลงเป็นคำสาปแช่งแล้วกันครับ” เมื่อวันที่12 พ.ค.64

รัฐธรรมนูญ 2560 คืออุปสรรคสำคัญต่อการมุ่งตัดวงจรการรัฐประหาร เพื่อเปลี่ยนผ่านไปสู่ระบอบประชาธิปไตยเต็มใบ