สงคราม

ครบรอบ 5 ปีของการรัฐประหาร การเฉลิมฉลองบนคราบเลือดของคนเมียนมาของมิน อ่อง หล่าย ฉากหลังของสงครามที่มีชีวิตเด็กและผู้หญิงเป็นตัวประกัน

เมื่อสงครามทางเศรษฐกิจรุนแรงกว่าสงครามทางทหาร Harvey กำลังชี้ให้เห็นว่าในระบบจักรวรรดินิยมมีตรรกะของทุนและตรรกะของอาณาเขตที่ทำงานพร้อมกัน บางขณะก็ขัดแย้งกัน

นี่คือสงครามที่ประชาชนในประเทศที่ทำสงครามไม่ต้องรู้สึกถึงมันในชีวิตประจำวัน ต่างจากสงครามโลกที่ทุกครัวเรือนส่งลูกชายไปรบและรับรู้ต้นทุนของสงครามอย่างตรงไปตรงมา และเมื่อสังคมไม่รู้สึกถึงต้นทุน กลไกประชาธิปไตยในการยับยั้งสงครามก็อ่อนแอลงตามไปด้วย

สิ่งใดงดงามมักถูกตามล่า ความน่าเกลียดคือเกราะกำบัง ทั้งพิลึกพิลั่น บิดเบี้ยวเพราะไฟสงครามและความเป็นอื่น

เรียนรู้อดีตจาก "White Bird" แรงบันดาลใจของการสร้างสังคมที่ความใจดีและการแสวงหาสันติภาพไม่ต้องเป็นการกระทำที่ต้องซ่อนเร้น แต่เป็นคุณค่าที่ได้รับการยกย่องและสนับสนุนจากสังคม

หนังสือเล่มนี้เปรียบเหมือนหลักฐานทางประวัติศาสตร์ แต่ในมุมเดียวกัน เราได้รู้จักผู้ประพันธ์เจ้าชายน้อยมากขึ้น ฉากชีวิตต่าง ๆ ของเขาล้วนกลายมาเป็นวัตถุดิบในวรรณกรรมกระฉ่อนโลก แต่ในอีกมุมหนึ่งเราเห็นแผลลึก ๆ ที่กัดกินเขาในช่วงเวลาสงคราม ช่วงเวลาที่โหดร้าย และผลักให้ชายคนหนึ่งยังประคับประคองความเยาว์ของเขาเอาไว้ และจารึกมันผ่านจดหมายถึงแม่ ตั้งแต่ปี 1900-1944

เมื่อความตายของพี่ชาย ได้พรากส่วนหนึ่งชีวิตจากเธอไป  บาดแผลจากสงครามยูเครน ในวันที่เธอต้องยืนหยัดมีความหวัง แด่ชีวิตที่เหลืออยู่ในเมืองไทย

จากการเข้ารุกรานยูเครนของรัสเซีย หลาย ๆ ประเทศเริ่มออกมาแสดงจุดยืนของตน บ้างก็ต่อต้าน บ้างก็สนับสนุน โดยประเทศที่ต่อต้านเริ่มมีมติในการคว่ำบาตรรัสเซีย ไม่ว่าจะเป็นการคว่ำบาตรจากสหรัฐอเมริกา การคว่ำบาตรจากสหภาพยุโรป เกิดเป็นคำถามในหมู่ผู้คนว่า “แล้วความร่วมมือของนานาชาติในการสำรวจอวกาศจะยังเหมือนเดิมไหม”

เป็นเรื่องยากมากที่เราจะปิดหูปิดตาไม่ให้เด็ก ๆ ได้รับรู้ถึงสิ่งต่าง ๆ ที่กำลังเกิดขึ้นในโลก  เราไม่สามารถปิดบังอะไรเด็ก ๆ ได้เหมือนสมัยก่อนอีกแล้วในโลกสมัยใหม่  และแทนที่จะปิดบัง  เราควรเลิกหลอกตัวเองเสียทีว่าเราปิดบังพวกเขาได้ 

กวีนิพนธ์ ลำดับที่ 22 ของ ด๊ะ โรสนี นูรฟารีดาในคอลัมน์ The Passenger ของเว็บไซต์ Decode.plus

ถึงแม้ศิลปะไม่เคยเป็นขี้ข้าใครและไม่เคยเป็นเจ้านายใคร ทว่า ศิลปะก็เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งในการบอกเล่าเรื่องราวของสังคมในช่วงเวลานั้นอยู่เสมอ

Yes to Life อนุญาตให้เราสร้างความหมายและมีความหวังจากส่วนเสี้ยวในส่วนใหญ่ที่แม้จะถูกลิดรอนไปจนหมดสิ้นเหลือเพียงกายหยาบที่เปลือยเปล่าก็ตามที