"บ้านปางกึ้ด" หมู่บ้านที่ตั้งอยู่ท่ามกลางป่าไม้ และต้นไม้ใหญ่ ในอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ชาวบ้านที่นี่ช่วยกันดูแลรักษาต้นไม้ใหญ่ โดยเฉพาะต้นยางนา บางต้นสูงใหญ่หลาย 10 เมตร ที่ยังหลงเหลืออยู่จำนวนมาก
ที่นี่เป็นชาวเขาเผ่าลาหู่ (มูเซอ) ซึ่งในช่วงเดือนมกราคม - กุมภาพันธ์ จะมีประเพณี "กินวอ" ซึ่งในวันดังกล่าวชาวบ้านต้องหยุดทำงานเพื่อที่จะเฉลิมฉลองปีใหม่นานประมาณ 12 วัน มีการเซ่นไหว้, ทำข้าวปุ๊ก มีการรวมตัวกันเต้นที่ชื่อว่า "จะคึ" ในช่วงเวลากลางคืน และในวันนี้ต้องมีการเล่นสะบ้าและลูกข่าง ซึ่งเป็นกีฬาพื้นบ้านประจำถิ่น ซึ่งลูกสะบ้าจะต้องเดินทางไปหาในป่า รวมถึงไม้ที่เอามาทำลูกข่างที่ต้องใช้ไม้เก็ด เพราะเป็นไม้เนื้อแข็งทนทาน ผู้ใหญ่บ้านเล่าว่า การเล่นลูกข่างนั้นเป็นกีฬาของลูกผู้ชาย เป็นศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายชาวลาหู่ ในขณะที่การเล่นสะบ้าก็เป็นกีฬาของผู้หญิง
หมู่บ้านใกล้กันก็คือ "บ้านปางเอียก" ที่เป็นหมู่บ้านเล็กถึงเล็กมาก มีบ้านเพียงไม่กี่หลังคาเรือน ซึ่งยังพึ่งพาธรรมชาติ ทั้งสองหมู่บ้านนี้มีความเหมือนกันในหลายอย่าง อาชีพหลัก ๆ คือ การปลูกกาแฟและการปลูกชา โดยเฉพาะใบชานั้นถือว่าเป็นต้นไม้ที่ใช้ได้คุ้มค่าจริงๆ แม้นอกฤดูกาลใบชาที่ตัดแล้วจะถูกตากไว้จนแห้งกรอบ จากนั้นชาวบ้านก็เอาไปปั่นแล้วนำไปขายกิโลกรัมละ 16 บาท ซึ่งจะมีคนรับซื้อนิยมนำไปทำเป็นชาไทย
เราได้เห็นความโชคดีของชาวบ้านในพื้นที่ที่มีทั้งต้นชา - ต้นกาแฟ ที่สามารถเปลี่ยนมาเป็นเงินเลี้ยงชีพได้ แต่นอกเหนือสิ่งอื่นใดที่เราได้เห็นก็คือ ความขยันขันแข็งที่พวกเขามีและการช่วยกันดูแลธรรมชาติรอบตัว
ติดตามในรายการซีรีส์วิถีคน ตอน วิถีคนบ้านปางกึ้ด ต.อินทขิล อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ วันเสาร์ที่ 8 สิงหาคม 2569 เวลา 16.30 - 17.00 น. ทางไทยพีบีเอส
แท็กที่เกี่ยวข้อง
"บ้านปางกึ้ด" หมู่บ้านที่ตั้งอยู่ท่ามกลางป่าไม้ และต้นไม้ใหญ่ ในอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ชาวบ้านที่นี่ช่วยกันดูแลรักษาต้นไม้ใหญ่ โดยเฉพาะต้นยางนา บางต้นสูงใหญ่หลาย 10 เมตร ที่ยังหลงเหลืออยู่จำนวนมาก
ที่นี่เป็นชาวเขาเผ่าลาหู่ (มูเซอ) ซึ่งในช่วงเดือนมกราคม - กุมภาพันธ์ จะมีประเพณี "กินวอ" ซึ่งในวันดังกล่าวชาวบ้านต้องหยุดทำงานเพื่อที่จะเฉลิมฉลองปีใหม่นานประมาณ 12 วัน มีการเซ่นไหว้, ทำข้าวปุ๊ก มีการรวมตัวกันเต้นที่ชื่อว่า "จะคึ" ในช่วงเวลากลางคืน และในวันนี้ต้องมีการเล่นสะบ้าและลูกข่าง ซึ่งเป็นกีฬาพื้นบ้านประจำถิ่น ซึ่งลูกสะบ้าจะต้องเดินทางไปหาในป่า รวมถึงไม้ที่เอามาทำลูกข่างที่ต้องใช้ไม้เก็ด เพราะเป็นไม้เนื้อแข็งทนทาน ผู้ใหญ่บ้านเล่าว่า การเล่นลูกข่างนั้นเป็นกีฬาของลูกผู้ชาย เป็นศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายชาวลาหู่ ในขณะที่การเล่นสะบ้าก็เป็นกีฬาของผู้หญิง
หมู่บ้านใกล้กันก็คือ "บ้านปางเอียก" ที่เป็นหมู่บ้านเล็กถึงเล็กมาก มีบ้านเพียงไม่กี่หลังคาเรือน ซึ่งยังพึ่งพาธรรมชาติ ทั้งสองหมู่บ้านนี้มีความเหมือนกันในหลายอย่าง อาชีพหลัก ๆ คือ การปลูกกาแฟและการปลูกชา โดยเฉพาะใบชานั้นถือว่าเป็นต้นไม้ที่ใช้ได้คุ้มค่าจริงๆ แม้นอกฤดูกาลใบชาที่ตัดแล้วจะถูกตากไว้จนแห้งกรอบ จากนั้นชาวบ้านก็เอาไปปั่นแล้วนำไปขายกิโลกรัมละ 16 บาท ซึ่งจะมีคนรับซื้อนิยมนำไปทำเป็นชาไทย
เราได้เห็นความโชคดีของชาวบ้านในพื้นที่ที่มีทั้งต้นชา - ต้นกาแฟ ที่สามารถเปลี่ยนมาเป็นเงินเลี้ยงชีพได้ แต่นอกเหนือสิ่งอื่นใดที่เราได้เห็นก็คือ ความขยันขันแข็งที่พวกเขามีและการช่วยกันดูแลธรรมชาติรอบตัว
ติดตามในรายการซีรีส์วิถีคน ตอน วิถีคนบ้านปางกึ้ด ต.อินทขิล อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ วันเสาร์ที่ 8 สิงหาคม 2569 เวลา 16.30 - 17.00 น. ทางไทยพีบีเอส
