กรุงเทพมหานคร

ถ้าคนไร้บ้านสะท้อนความล้มเหลวของสวัสดิการภาครัฐ กรุงเทพฯ ก็คงเป็นเมืองที่มีปัญหาไม่ใช่น้อย De/code คุยกับ ศานนท์ หวังสร้างบุญ รองผู้ว่ากทม. เกี่ยวกับสภาวะคนไร้บ้านหลากมิติในเมืองหลวง พร้อมร่วมตั้งคำถามให้ทุกคนได้ลองตอบกันในใจว่า ‘เมืองน่าอยู่’ ในแบบของคุณหมายถึงเมืองแบบไหนกันแน่

บทสนทนากับรองผู้ว่าฯศานนท์ หวังสร้างบุญ ต่อความท้าทายตลอดระยะเวลาหกเดือนของการเข้ามาบริหารกทม.ของชุดอาจารย์ชัชชาติ “ความคาดหวังระดับอาจารย์ชัชชาติ คือเราต้องมีผลงานตั้งแต่วันแรก”

ความรู้และวิสัยทัศน์เกี่ยวกับเมืองกระแสหลักนั้นถูกชี้นำโดยประสบการณ์ของเมืองในประเทศตะวันตก จึงมีลักษณะครอบงำหรือเป็นการสร้างอาณานิคมทางความรู้  หลายเมืองในโลกก็ถูกเรียกว่า เมืองที่กำลังพัฒนา (developing cities) หรือ เมืองในประเทศโลกที่สาม (third world cities) ที่ต้องยอมรับความรู้และเดินตามเมืองที่ ‘พัฒนาแล้ว’ ‘เมืองต้นแบบ’

ค่าเฉลี่ยความพยายามเข้าถึงความสะอาดของ “คนไร้บ้าน” เป็นสถิติที่ไม่ใช่เพียงแค่การบอกให้เห็นถึงความพยายามของพวกเขาบนเงื่อนไขที่กรุงเทพฯ หาห้องน้ำสาธารณะ รวมถึงพื้นที่ซักล้างได้ยากเท่านั้น แต่มันยังบอกว่า พวกเขาเหมือนเราทุกๆ คนที่ต้องการเข้าถึง “ความสะอาด” และมีชีวิตอยู่บนพื้นฐานของสุขอนามัยที่ดี

เขาเคยเป็นคนไร้บ้าน / เป็นคนจนเมือง แรงงานหาเช้ากินค่ำ / พ่อของเขาเป็นแรงงานข้ามชาติ / เรื่องราวความทับซ้อนของประชากรแฝงในกทม.

แน่นอนว่ามิติการพัฒนาเมืองเหล่านี้ล้วนสำคัญและจำเป็น แต่มิติหนึ่งที่ดูจะขาดหายไปเลยในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งและนโยบายของผู้สมัครทุกคนคือ มิติความเป็นประชาธิปไตยของเมือง หรือการทำให้กรุงเทพฯ เป็นเมืองประชาธิปไตย (democratic city)

‘City Journey’ เดินปลุกกรุง Project ล่าสุดของ Decode.plus ชวนคนรุ่นใหม่/รุ่นใหญ่มาวอล์ค( Walk)วล็อก(Vlog) ปัญหาในกรุงเทพ และความต้องการของคน(อยู่)กรุงจริงๆไม่อิงนิยามจากทะเบียนบ้าน