ความรุนแรงในครอบครัว

บ้านอาจไม่ใช่พื้นที่ปลอดภัยที่สุด อาจเพราะสังคมปิตาธิปไตยที่ฝังรากลึกในครอบครัว เธอถูกกระทำและถูกเพิกเฉยจากคนในครอบครัว

ครบรอบ 5 ปีของการรัฐประหาร การเฉลิมฉลองบนคราบเลือดของคนเมียนมาของมิน อ่อง หล่าย ฉากหลังของสงครามที่มีชีวิตเด็กและผู้หญิงเป็นตัวประกัน

เมื่อฝันและจินตนาการกลายเป็นสิ่งไม่จำเป็นบนโลกยุคใหม่ ความพ่ายแพ้ถูกมอบให้ใครหลายคนที่ไปไม่ถึงความสำเร็จ แต่ไม่ใช่กับเจ้าหนูเซเซ่ ที่นำทางชีวิตด้วยหัวใจและบาดแผลที่เขาไม่เคยลืม

ร่วมตั้งคำถามต่อระเบียบประเพณีปฏิบัติของนักสังคมศาสตร์กระแสหลัก กับ วัจนา เสริมสาธนสวัสดิ์ ในวันที่กรอบการทำงานวิชาการที่มีขึ้นเพื่อศึกษามนุษย์พรากความเป็นมนุษย์ไปจากผู้ศึกษาเป็นอันดับแรก

วันนั้นพ่อทำร้ายร่างกายแม่ด้วยการต้อนให้แม่นั่งอยู่กับที่ โดยในมือถือของมีคมขู่ น้องสาวเราไปเจอเข้า น้องโดนกรรไกรแทงเป็นแผลยาวตอนพยายามกันแม่

เด็กทุกคนอย่าพึ่งท้อถอย ถึงทุกวันนี้เราจะอยู่ท่ามกลางหนามแหลมคม แต่สักวันเราจะหลุดพ้น แล้วพบกับทุ่งท่ามกลางแสงอาทิตย์อันสดใส

จากเหตุเด็กหญิงถูกผู้นำชุมชนข่มขืนที่บ้านกกตูม ถึงประเด็นความสมยอมร่วมของความสุขทางเพศในโลกออนไลน์ จากอำแดงเหมือนถึงเฟมทวิต ความรุนแรงต่อผู้หญิงในเชิงวัฒนธรรมได้ตัดผ่านทุกช่วงอายุ ทุกเพศสภาพ และทุกชนชั้น หากประโยคที่ว่า “ข่มขืนเท่ากับประหาร” ดูสิ้นหวังเกินไปกับความเป็นมนุษย์ เรามาเริ่มต้นกันที่รากเหง้าของความรุนแรงเชิงวัฒนธรรม น่าจะเข้ากับบรรยากาศแบบเบิกเนตรของปี 2021 มากกว่า