เข้าสู่ระบบ
โรสนี นูรฟารีดา
ไม่กล้าสัญญาว่ากับดักนี้จะหลุดออก
และเครื่องพันธนาการสนิมเขรอะทั้งหลายจะกลายเป็นหีบห่อสมบัติ
สองแขนไม่อุ่นพอจะโอบกอด
บางค่ำคืนรวดร้าวจึงหนาวเหน็บ
โลกใบเก่าคว่ำหงายเหมือนไม้กระดานหก
วันดีคืนดีก็เทน้ำตาบ่าไหลลงมานองบ้าน
วันดีคืนร้ายอาจกลายเป็นเธอที่ต้องงัวเงียตื่นกลางดึก
สลัดผ้าห่มนุ่มอุ่นลุกมาเช็ดถูปัดกวาด
จำใจปล่อยให้ซีรีส์บางเรื่องในฝันค้างเติ่ง
เล่นไปไม่ถึงตอนจบ
ไม่มีลายแทงในคำพยากรณ์
ไพ่ใบสุดท้ายของสำรับนี้
คือไพ่ใบแรกของสำรับใหม่
วนเวียนในดินแดนแห่งความหวัง
ที่ซึ่งดวงอาทิตย์ถูกแช่แข็ง
ต้นไม้น้อยใหญ่จึงไม่เคยได้ผลิใบเต็มต้น
โลกใบนั้นที่เธอตามหาไม่เคยมาถึง
ดั้นด้นออกเดินทาง
สอดส่ายสายตาแสวงหา
หลีกเร้นความกลวงเปล่า
เพื่อจะพบว่าเปลือกบางชิ้นหลุดลอกออกได้
หากมีแรงเสียดทานมากพอ
ปอกตัวเองออกมาจากเปลือก
ฝากความหวังให้หล่อเลี้ยงความฝัน
ต่อเมื่อแน่ใจว่าสุดทาง
เชื้อเพลิงถังสุดท้ายจึงถูกหยิบมาใช้งาน
และเติบโตผลิบานด้วยความหวัง
ชีวิตไม่อาจขับเคลื่อนงอกงามด้วยความชัง
เช่นนั้น
ดวงตาอาทรจึงโอบเอื้อเกื้อกูลเธออยู่เสมอ
บางความรักแสดงตัวในนามความปรารถนาดี
บางความปรารถนาดีซ่อนตัวอยู่ในท่าทีนิ่งเฉย
บางความเฉยเมยอาจคือห่วงใย
บางความใส่ใจอาจกลายร่างเป็นน้ำเสียงดุดัน
บางความเงียบงันอาจคล้ายคำขอโทษ
บางความรักไม่เคยพูดว่ารัก
บางเช้าสายน้ำก็ไหลช้าและคำสัญญาไม่มีความหมาย
หมากบางเกมถูกคว่ำกระดานลงต่อหน้าต่อตา
กฎหมายอาจกลายเป็นกดค่าในบางกรณี
หน้าที่อาจกลายเป็นเพียงหน้ากาก
และเสียงของคนส่วนมากอาจจะมีบางใครแกล้งไม่ได้ยิน
อาจมืดมิดในดึกหนึ่งจนถึงเช้า
อาจหนาวยิ่งกว่าหนาวในเช้าหนึ่ง
อาจไขว้เขวต่อนิยามความดีงาม
และอาจตั้งคำถามต่อความสุข
กี่กับดักกดกักคุณค่าเธอไม่ได้
กี่สนิมก่อตัวกัดกร่อนเกาะติด
ทุกรักรายล้อมพร้อมปัดป้องเป่าภัย
กวีผู้ผ่านสนามข่าวมาอย่างเข้มข้น รักการเดินทางเพื่อสะสมเรื่องเล่า มีทุ่งลาเวนเดอร์ส่วนตัว ชาร์จพลังชีวิตด้วยการกอดและไอศกรีม
อดีตนักศึกษามีเดียอาร์ต งานหลักคือนักทดลอง งานรองคือคนทำงานศิลปะ หลงรักโมเมนต์ระหว่างทาง ยามว่างชอบสบตากับท้องฟ้า มีดอกไม้เป็นสิ่งล่อเลี้ยงหัวใจ
