เข้าสู่ระบบ
โรสนี นูรฟารีดา
(1)
ผ่านมาเหมือนพายุ
ลมกระโชก ฝนกระหน่ำ
น้ำปริ่มขอบตา
ทางสัญจรไปมาถูกตัดขาด
ผ่านมาเหมือนเปลวแดด
เหน็ดเหนื่อย
เหมือนเดินฝ่าทะเลทราย
แผดไหม้ไม่ปรานี
ผ่านมาเหมือนฝนดาวตกในคืนฟ้าปิด
รู้ว่ามี
แต่สักกี่คนที่จะได้พบเจอ
ถนนเส้นใหม่
มุ่งหน้าสู่จุดหมายเดิม
ใครบางคนเร่ขายแผนที่อวดอ้างทางลัด
ต่อเมื่อจ่ายเงินซื้อ
จึงพบว่า
มีเพียงขาของเราเท่านั้นที่พึ่งพาได้
อย่าตักตวงจากกันให้มากนักเลย
ท่านผู้ทรงศีลทั้งหลาย
กรุณาเก็บความศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ให้ไกลปลายมือ
และยุดยื้อในนามความปรารถนาอันจริงแท้
เผยดวงตานักล่าของท่านออกมาเถิด
หมาป่าตัวที่กัดกินความหวังของเราทุกเช้าค่ำ
ไม่ใช่ใครอื่นไกล
แต่คือคนผู้สนทนากับเราบนความสัตย์ซื่อ
เวทมนตร์อะไรหรือที่เสกเป่าให้คนร้ายกลายเป็นคนดีได้ในชั่วพริบตา
(2)
นับถอยหลังทุกเดือนธันวา
เพื่อจะเตือนตัวเองว่ามีเวลาในปีนี้เหลืออีกกี่วัน
แกะรอยการเดินทุก ๆ ฝีก้าว
ทบทวนต้นทุน – กำไร
ต่อให้เป็นแค่ระดับผักปลา
แต่ชีวิตก็คือการลงทุนเสมอ
เดินทางค้นหา
เพื่อจะพบว่าความสงบสุขบางอย่างได้หล่นหาย
บนทางไกลแห่งการก้าวข้าม
สังคมอุดมคติเรียกค่าตอบแทนแพงกว่าท้องตลาด
ประโยชน์อะไรที่เราจำต้องเฉือนเนื้อ
รองให้คนอื่นนั่ง
ต้นทุนอยู่ในเลือดเนื้อ
กำไรอยู่ในเรื่องเล่า
ชีวิตคือนิทานเรื่องหนึ่ง
คนจุดพลุได้ก่อนอาจไม่ใช่ผู้ชนะที่แท้จริงเสมอไปในทุกสนาม
(3)
หยิบยื่นความรักให้
เพราะคนให้มีความรัก
หยิบยื่นความไว้เนื้อเชื่อใจให้
เพราะมีความไว้เนื้อเชื่อใจอยู่กับตัวเสมอ
หยิบยื่นความซื่อสัตย์ให้
เพราะไม่ศรัทธาในคำโกหก
หยิบยื่นความปรารถนาดีต่อความแปลกหน้า
เพราะเชื่อว่าโลกจะดีได้ด้วยความตั้งใจดี
สะสมสิ่งใดไว้มาก
ก็มีสิ่งนั้นเพียงพอต่อการเอื้อปัน
เรียกร้องสิ่งใดอยู่มาก
อาจคือขาดแคลนสิ่งนั้นอยู่เสมอ
(4)
ให้อภัยเขาเถิด
คนผู้กล่าวอ้างความศักดิ์สิทธิ์เป็นสะพาน
ข้ามผ่านมาเอาเปรียบช่วงชิง
เมตตาเขาเถิด
คนผู้ควานคว้าไปทั่วทั้งเหนือใต้
ยืมจมูกคนอื่นหายใจ
เพื่อให้ตัวเองยังมีชีวิตอยู่
อวยพรเขาเถิด
ดวงตาอันอ่อนล้า
คู่ที่ไม่เคยมองเห็นคุณค่าของที่สิ่งได้รับไป
หลีกห่างจากเขาเถิด
หัวใจที่สมมติโลกขึ้นมาอีกใบ
ซ้อนทับโลกใบที่ตนกำลังเบียดเบียน
(5)
ผ่านมาเหมือนฝัน
หน้าแล้งร้อนร้าย
หน้าฝนชุ่มฉ่ำ
ชั่วครู่สะดุ้งตื่น
จึงรู้ว่าผ่านไปอีกวงปี
เปิดกระเป๋าสำรวจ
ยังมีสิ่งใดติดตัวมาบ้างในห้วงเวลานี้
เดินทางข้ามปีอีกครั้ง
บนสะพานแห่งการเปลี่ยนผ่าน
ชีวิตเรียกหาสิ่งใดมาไว้ในมือ
กวีผู้ผ่านสนามข่าวมาอย่างเข้มข้น รักการเดินทางเพื่อสะสมเรื่องเล่า มีทุ่งลาเวนเดอร์ส่วนตัว ชาร์จพลังชีวิตด้วยการกอดและไอศกรีม
