เข้าสู่ระบบ
โรสนี นูรฟารีดา
คำถามต้องห้ามพรั่งพรูเกินห้าม
กระดานดำเงียบกริบ
ปราศจากเสียงขีดชอล์กลากเส้นเสียดสี
หากแต่ดวงตาใคร่รู้ค้นลึกไปกว่าขอบเขตที่สมุดเรียนอนุญาตให้รู้
ไม่มีเฉลยสำหรับคำถามที่นับจำนวนศพไว้ในโจทย์
จับมือใครดมไม่ได้
ล่องหนจางหาย
ราวหยดน้ำในฤดูร้อนแล้งบนแผ่นสังกะสีระอุแดด
ปาฏิหาริย์แห่งการหยั่งรู้
บอดดับขึ้นมาดื้อๆ
เมื่อต้องปริปากกรีดแผลเค้นเลือดบนข้อแขนของตัวเอง
ลูกแกะอ้วนพีแตกฝูงวิ่งเล่นเล็มหญ้า
หมาป่าบางตัวแสดงตัวเป็นมิตร
ร่ายมนตร์รอรวบ
ในคอก – นอกคอก
แกะดำต่างถูกหมายหัว
ไฮยีนาอ้าแขนโอบกอด
สัตว์เลือดอุ่นเท่านั้นที่เข้าใจสัตว์เลือดอุ่นด้วยกันดี
สมุดเรียนอัดแน่นด้วยประโยคคำถาม
กระดานดำอับจนคำตอบ
เครื่องคิดเลขคำนวณนับวันเวลา
หยดน้ำตาคำนวณความสูญเสีย
ขีดชอล์กลงบนพื้น 17 เส้น
ลากเส้นเชื่อมต่อเป็นใบหน้าไม่มีชื่อ
17 ปีในปาตานี – กรือแซะ – ตากใบ
กี่ปีในกรุงเทพมหานครฯ
คำตอบเบาหวิว
ไม่สมราคาผู้กุมปาฏิหาริย์ไว้ในมือ
กี่ลมหายใจทิ้งร่าง
กี่ร่างทิ้งชื่อ
กี่ชื่อไม่พบร่าง
บางใครจึงสละเลือดเฉือนแขน
หยิบยื่นชิ้นเนื้อแก่ฝูงไฮยีนา
บำรุงบำเรอ
ซื้อสัตว์กินเนื้อด้วยเนื้อ
ซื้อคนตะกละด้วยอาหาร
ซื้อคนโลภด้วยเงินทอง
ซื้อคนกระหายอำนาจด้วยตำแหน่งหน้าที่
ล่อลวงให้อิ่ม
ในจักรวาลของการเชื่อและไม่เชื่อ
สัตว์เถื่อนตัวสุดท้ายกำลังถูกทำให้เชื่อง
กวีผู้ผ่านสนามข่าวมาอย่างเข้มข้น รักการเดินทางเพื่อสะสมเรื่องเล่า มีทุ่งลาเวนเดอร์ส่วนตัว ชาร์จพลังชีวิตด้วยการกอดและไอศกรีม
ทำงานอะไรก็ได้ที่ใช้การออกแบบและศิลปะสร้างวัฒนธรรมการคิดเชิงวิพากษ์เพื่อการเปลี่ยนแปลงของสังคมให้กับคนรุ่นใหม่ในเมืองเล็กๆ
