Columnist

กว้างเพียงกะลา แคบเพียงกะลา น่าขบขัน... กวีนิพนธ์ ลำดับที่ 28 ของ ด๊ะ โรสนี นูรฟารีดาในคอลัมน์ The Passenger

คำถามไม่ได้อยู่แค่ที่กรุงเทพมีปัญหาอะไรบ้าง แต่อยู่ที่ปัญหาใหญ่โตมโหฬารเหล่านี้ไม่ถูกรัฐบาลและผู้ว่ามองเห็น และทำเหมือนไม่เป็นปัญหาต่างหาก

มีเพียงเสียงของมนุษย์ มีเพียงถ้อยคำที่บอกว่าสิ่งใดดี เลว ถูก ควร โง่เง่า และต่ำช้า หากแต่ความหมายที่มีได้เพียงหนึ่งเดียว

คนทุกคนในมหานครแห่งนี้เสียภาษีให้เมืองไม่ทางตรงก็ทางอ้อม มีคนจำนวนมากที่ทุ่มเททำให้กทม. เป็นเมืองเรืองรอง มีชีวิตชีวา ติดอันดับเมืองน่าอยู่ เป็นเมืองสุดสวย แต่กลับกลายเป็นผู้รองรับสารพัดปัญหาของเมืองเอาไว้เต็ม ๆ โดยไม่เคยถูกมองเห็น

ที่ร้ายกาจที่สุดก็คือ คนที่อยู่ในสภาวะนี้อาจไม่รู้สึกด้วยซ้ำว่าตัวเองจน เรารายล้อมไปด้วยของดีรอบตัว แต่ความจริงคือหลายคนอยู่ห่างจากหายนะทางการเงินแค่เดือนหรือสองเดือนเท่านั้น ถ้าเกิดเจ็บป่วย ว่างงาน ถ้าเกิดสิ่งไม่คาดคิด ระบบทั้งหมดในชีวิตอาจล่มสลายได้ง่าย ๆ

ท่วงทำนองของชีวิตบทเพลงกับกวีนิพนธ์สำหรับคนที่ไร้สถานพำนัก "Anthem for Nowhere" จากผู้เขียน “ลุกไหม้สิ! ซิการ์" ครับ- ชัชชล อัจนากิตติ

'ยุกติ มุกดาวิจิตร' ชวนคิดและชวนกินความอร่อย ที่เลยพ้นจากการกักขังความอร่อยให้ติดตรึงกับชนชาติ พื้นที่ กาลเวลา หรือแม้แต่ชื่อ หรือชนิดของอาหาร เพื่อเราจะใกล้กันมากขึ้น และเรียนรู้ความอร่อยที่แตกต่างจากความคุ้นเคยของเรา

ถอดไวยากรณ์การปรุงที่ปราศจากความซับซ้อน แต่เปี่ยมด้วยจิตวิญญาณ ค้นหาร่องรอยวิถีการกินของชุมชนก่อนประวัติศาสตร์ที่ไม่เคยหายสาบสูญไปไหน หากยังคงผูกพันแนบแน่นกับผู้คนที่สัมพันธ์กับธรรมชาติเสมอ

นอกจากคนไทยเชื้อสายจีนครึ่งประเทศ เรายังมีชาวไทยมุสลิมอีกเป็นจำนวนมากรองลงมา ซึ่งประกอบด้วยชาติพันธุ์ต่าง ๆ ถึงห้าชาติจากอินเดีย เปอร์เซีย มลายู ตะวันออกกลาง และยังมีคนไทยเชื้อสายอินเดีย เวียดนาม ลาว ชวา พม่า มอญ เขมร โปรตุเกส ญี่ปุ่น เดินทางเข้าออกประเทศระลอกแล้วระลอกเล่า

เดอะแบกของนักปฏิวัติแรงงาน 31 ปีในนามสหภาพคนทำงาน ครบเครื่องทุกมิติทั้งเรื่องชีวิตส่วนตัว การทำงานหาเลี้ยงชีพ และการเคลื่อนไหวกับสหภาพคนทำงานและการค้นพบสันติสุขที่แท้จริง

บทกวี "วันฆ่าโคถึก" ในคอลัมน์ The Passenger เมื่องูเห่ากลายร่างเป็นโคถึก บ้างก็ว่ามนุษย์บางจำพวกอำพรางตน รับสินบนแลกเปลี่ยนผลประโยชน์

"เอกรินทร์ ต่วนศิริ" วิเคราะห์ภูมิรัฐศาสตร์การเมืองภาคใต้และเสียงเพรียกของความเปราะบางในชีวิต จากการเมืองเชิงอุดมการณ์ลอยตัวไปสู่การเมืองของการเอาตัวรอดอย่างมีศักดิ์ศรี