ลูกโป่งใบที่ลอยไปไม่ถึงดวงจันทร์

The Passenger

โรสนี นูรฟารีดา

ยังคงเป็นคุณ

ผู้วิ่งหนีความจริงวิ่งหายไปในสิ่งสมมติ

เบือนหน้าจากดงหนาม

เรียกหาทุ่งลาเวนเดอร์

และถามไถ่มันว่าทำไมไม่มีกุหลาบสักดอกปรากฎ

หากซื่อสัตย์ต่อตัวเองมากพอ

คุณจะเห็น

หนอนผีเสื้อกลางคืนแต้มสีน้ำตาลไว้ทั่วพรางตัวอยู่บนกิ่งไม้

ไม่ได้ตั้งใจสลัดขนทำร้ายใคร

เพียงแค่แผ่คลุมร่างไว้เผื่อภัยมา

ต่อเมื่อเด็กซนคนหนึ่งคว้ากิ่งไม้เข้าโดนหนอน

ขนแหลม ๆ สีดำก็ทิ่มตำมือนิ่ม ๆ ให้ได้ร้องโอดโอยงอแง

ยังคงเป็นคุณ

ผู้ปฏิเสธกลไกการปกป้องตัวเองของสิ่งมีชีวิตอื่น

หลงรักสีสันของฝูงผีเสื้อขณะบินวนฉวัดเฉวียนในท้อง

ขณะกล่าวโทษหนามดอกไม้

และเป็นปฏิปักษ์ต่อหนอนผีเสื้อ

เหมือนแกล้งไม่รู้ว่าหากปราศจากหนาม

ทั้งผีเสื้อและดอกไม้

อาจไม่มีสิ่งใดเหลือรอดมาให้ได้ชื่นชม

ยังคงเป็นคุณ

ผู้บาดเจ็บเพียงสายลมพัดแผ่วโลมผิว

หยดน้ำตาลงแทนน้ำค้าง

หวังว่ากอหญ้าหน้าแล้งจะฟื้นร่างเขียวขจี

ประคองความฝันโง่ ๆ ไว้ข้างตัว

เหมือนวันที่ปล่อยลูกโป่งหลุดออกจากมือในวัยเด็ก

หวังว่ามันจะลอยขึ้นฟ้าทะลุเมฆขึ้นไปสู่เวิ้งอวกาศ

ฝันอยากเห็นลูกโป่งของตัวเองลอยไปเทียบเคียงดวงจันทร์

แล้วจะยืนมองลูกโป่งใบนั้นจากตรงนี้

ลูกโป่งใบที่แอบใช้ปากกาลูกลื่นวาดตัวเองในชุดซูเปอร์ฮีโร่

แต่ไกลสุดก็เพียงแค่กิ่งต้นไม้

ลูกโป่งในมือไม่ได้ลอยขึ้นฟ้าเป็นเส้นตรง

ลมเดียวกับที่พัดเสียงแอกว่าวกราวกรูกันมา

พัดพาลูกโป่งออกนอกวงโคจร

หากลมไม่พัด

และกิ่งไม้ไม่ขัดขวางความฝัน

ลูกโป่งเคราะห์ร้ายใบนั้นอาจได้อยู่เคียงข้างดวงจันทร์บนฟ้า

เป็นจุดสีแดงเล็ก ๆ ข้างเงาดวงจันทร์

อยู่บนท้องฟ้าห้าโมงครึ่ง

ในโมงยามที่ความมืดยังไม่ทันมาเคาะประตูเรียก

ยังคงเป็นคุณ

เจ้าของเรื่องเล่าเศร้าโศก

เก็บงำความฝันใฝ่ไว้กับตัวมิดชิด

กลัวลมที่พัดลูกโป่งลอยไปวันนั้นจะพัดพาความฝันหายไปด้วย

ยกมือปาดน้ำเงียบเชียบ

รู้แก่ใจดีว่าเมื่อฝนมาหญ้าจะเขียว

และน้ำตาหยดเดียวชุบชีวิตใครไม่ได้

จึงยังคงเป็นคุณ

ผู้โดดเดี่ยวในฤดูแดด

และเปียกปอนโชกชุ่มในฤดูฝน

เต้นรำในม่านน้ำตา

พักผ่อนจากฤดูฝัน

หวังว่าสักวันผีเสื้อตัวนั้นจะกระพือปีก

แต่จนแล้วจนรอด

ฝันก็เป็นได้แค่ฝัน

ยังคงเป็นคุณ

ผู้โดดเดี่ยวในดื่นดึก

กางแผนที่ดาวจ้องมองผืนฟ้า

หวังว่าดาวสักดวงจะขยับมาใกล้มือ

เพิ่งรู้ตัวว่าไม่มีดาวดวงใดเคลื่อนมาหา

ไม่ว่าศตวรรษนี้หรืออีกหนึ่งร้อยปีของศตวรรษไหน

คุณต่างหากที่ต้องเคลื่อนตัวเองไปให้ใกล้ดวงดาว