ผุพังทุกหย่อมหญ้าด้วยน้ำมือมหามิจ

ประเทศเต็มไปด้วยคำตอบอันปราศจากคำถาม

วีรพร นิติประภา

แผ่นดินไหวในเมียนมาที่อยู่ห่างไปนับพันกิโล ไม่แค่สร้างความตระหนก แต่การถล่มทลายอย่างไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นไปได้ของอาคารสำนักงานตรวจเงินแผ่นดินที่ตามมาไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น ยังทำให้เห็นความไม่ชอบมาพากล และไม่โปร่งใสของทุนจีนที่เข้ามาทำมาหากินในประเทศไทย

กระนั้น เหตุร้ายที่มีผู้คนเสียชีวิตและสูญหายในซากปรักพังถึงกว่าร้อยคน และความพยายามช่วยเหลือผู้อาจรอดพร้อมเก็บกู้ร่างผู้เสียชีวิตนานนับเดือนที่ผ่าน ก็ยังเป็นแค่จุดเริ่มต้นของมหากาพย์  เริ่มจากการเรียกใช้ผู้รับเหมาก่อสร้างอาคารสัญชาติจีนเพียงเจ้าเดียวในโครงการต่าง ๆ ของรัฐร่วมสามสิบแห่ง รวมทั้งอาคารสตง. ที่ไม่เพียงแต่เต็มไปด้วยความพิลึกพิลั่นมากมาย ทั้งการใช้นอมินีคนไทย แต่ยังมีความเป็นไปได้ที่จะมีการฮั้ว คอร์รัปชัน ประมูลงานไม่โปร่งใส และปลอมแปลงเอกสารที่มีคนของภาครัฐร่วมด้วย

ตามมาติด ๆ ด้วยการพบเหล็กเส้นไม่ได้มาตรฐานในที่เกิดเหตุ ซึ่งสาวไปถึงโรงงานผลิตสัญชาติจีนที่นอกจากโดนสั่งปิดจากการผลิตเหล็กต่ำมาตรฐาน โรงงานที่ว่ายังถูกร้องเรียนหลายครั้งจากการสร้างมลพิษ มิหนำซ้ำยังพบว่ามีการลักลอบนำเข้าและครอบครองฝุ่นแดงเกินจำนวนที่แจ้ง ปลอมแปลงเอกสารเลี่ยงภาษี และไม่แน่ว่าจะพบทุจริตอะไรเพิ่มอีก

ขณะการสืบสวนคดีความของทั้งผู้รับเหมาและโรงงานเหล็กที่ว่ายังคืบหน้าไม่ถึงไหน ไม่กี่วันต่อมาข่าวหายนะใหญ่ที่สุดทางสิ่งแวดล้อมก็ปะทุ …มีการพบสารหนูปนเปื้อนสูงเกินมาตรฐานถึง 19 เท่าในแม่น้ำกกและแม่น้ำสาย ซึ่งมีต้นตอจากการทำเหมืองทองคำทางตอนใต้ของรัฐฉานในเมียนมาของทุนจีนหลายสิบบริษัท ที่ปล่อยน้ำเสียปนเปื้อนลงสู่ต้นน้ำโดยไม่ผ่านบ่อพักหรือบำบัด

…และนี่ก็ไม่ใช่ข่าวทำลายสภาพแวดล้อมโดยไม่รับผิดชอบครั้งแรกของโรงงานสัญชาติจีน

ย้อนไปช่วงไม่กี่ปีที่ผ่าน จะเห็นว่าโรงงานเชื้อชาติไทยสัญชาติไทยจำนวนมากต้องขาดทุนยับย่อยและทยอยปิดตัวลงไป โรงงานต่างชาติอื่น ๆ ที่เคยมาลงทุนในประเทศมายาวนานก็หนีหายไปลงทุนตั้งรกรากในประเทศใหม่ สาเหตุหลัก ๆ คือการไม่สามารถแข่งขันราคากับสินค้าจีนทั้งในและนอกประเทศได้ หากพิจารณาจากเรื่องราวต่าง ๆ ข้างต้น เอาแค่ผิวเผินเราก็สามารถเข้าใจได้ว่าการตัดราคาและทุ่มตลาดของจีนทำได้ง่ายดายแค่ไหน …โรงงานบริษัทเถื่อนใช้นอมินี คุณภาพการผลิตต่ำ ใช้วัสดุเกรดต่ำ ปลอมปน หลบเลี่ยงภาษี  ปล่อยสารพิษของเสียเข้าสู่สภาพแวดล้อมโดยไม่ลงทุนระบบบำบัด แค่นี้ก็ลดต้นทุนได้ต่ำกว่า และทำกำไรได้มากกว่าในราคาขายที่ขายถูกกว่าแล้ว

แต่ที่สร้างความเสียหายใหญ่หลวง คือการใช้ไทยเป็นฐานส่งออก แปะฉลาก made in Thailand ซึ่งมีทั้งส่งสินค้าเข้ามาจากจีนกับผลิตในประเทศเองส่งออกไปยังประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก ซึ่งก็แน่นอน  ตัดราคา ทุ่มตลาด คุณภาพต่ำ ไม่ตรงปก เหล่านี้ล้วนทำลายความน่าเชื่อถือในคุณภาพของสินค้าไทยในตลาดโลกโดยตรง

ในระดับประชาชนคนทั่วไป นอกจากต้องผจญกับสารพิษและมลพิษที่ปล่อยออกมาจากโรงงานจีนต่าง ๆ เรายังต้องผจญของเถื่อน ตั้งแต่ไส้หมูเถื่อน ขนมเถื่อน ที่ทั้งสกปรกและปนเปื้อนมากมายในตลาด ไปจนถึงบุหรี่ไฟฟ้าและสินค้าผิดกฎหมายต่าง ๆ รวมทั้งสินค้าเลียนแบบ ปลอม  ด้อยคุณภาพ ไม่ได้มาตรฐาน ไม่ตรงปกที่ระบาดอยู่เต็มทุกเว็บขายสินค้าออนไลน์ แต่ที่ร้ายกว่าอะไรทั้งหมดคืออาหารที่ขายกันในเว็บ ทั้งวัตถุดิบ เครื่องปรุง อาหารแห้ง ขนม รวมทั้งยา อาหารเสริมต่าง ๆ และเครื่องสำอางมากมายยังไม่มีอย.  หรือไม่ก็ใช้อย.ปลอม   

เมื่อโรงงานของเราเจ๊งหาย สินค้าจีนก็เข้ามาแทนที่ในทุกที่ ต่อให้เราระวังไม่ซื้อหา ร้านอาหารต่าง ๆ ก็ยังสั่งมาปรุงในอาหารให้เราบริโภคอยู่ดี  ร้านขายของต่าง ๆ ก็ยังสั่งมาวางขายให้ซื้อใช้อยู่ดี ยังไม่ต้องพูดถึงร้านอาหารและซุปเปอร์มาร์เก็ตสัญชาติจีนที่เปิดกันคึกคักราวป่าเห็ดที่เราไม่สามารถแน่ใจได้เลยว่ามีมาตรฐาน  ความสะอาด มีอย. หรือผ่านขั้นตอนตามกฎหมายหรือไม่ หรือจะแอบขายอะไรอื่นเบื้องหลังอีกมั้ย  จ่ายภาษีหรือเปล่า

บางเว็บขายเสื้อผ้าที่ขายเอิกเกริกในไทยก็ถูกสั่งห้ามขายในหลายประเทศ จากการตรวจพบเส้นใยที่มีส่วนผสมอันตรายอย่างแคดเมียมและสารอันตรายอื่น ๆ ซึ่งไม่เพียงแต่คุณภาพต่ำ ใส่ไม่กี่ครั้งก็เปื่อยพัง มันยังย่อยสลายตัวเองออกมาเป็นฝุ่นละอองเล็ก ๆ ลอยในอากาศตลอดเวลา ก่อให้เกิดมะเร็งและปัญหาสุขภาพต่าง ๆ ตามมา

ที่แทบไม่ต้องเสียเวลาพูดถึงคือการตกเป็นเหยื่อ  ถูกหลอกและต้มตุ๋นโดยมิจฉาชีพคนจีนและแก๊งคอลเซ็นเตอร์จีนที่ฝังตัวอยู่ตามชายแดนประเทศเพื่อนบ้าน และที่น่ากลัวกว่านั้นคือจำนวนไม่น้อยก็อยู่ในประเทศไทยหรือกระทั่งในกลางกรุงเทพนี่เอง สร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจปีละหลายหมื่นล้าน แต่ที่น่าสะพรึงกว่านั้น …อย่างเงียบ ๆ ไม่กระโตกกระตาก ประชาชนแทบไม่รู้เนื้อรู้ตัว  ประเทศเรายังกลายเป็นฮับและแหล่งกบดานยอดนิยมของเหล่าอาชญากรจีน ซึ่งก็เกี่ยวข้องกับขบวนการข้ามชาติชาติต่าง ๆ ที่ค้ายา ค้าของเถื่อน อาวุธ ค้ามนุษย์และอวัยวะ

การกว้านซื้ออสังหาปล่อยเช่าทั้งรายย่อยและรายใหญ่ฟอกเงินตามหัวเมืองต่าง ๆ ยังสร้างชุมชนคนจีนที่อาจเรียกได้ว่าเขตปกครองพิเศษจีนขนาดเล็กบ้างใหญ่จนเกือบจะเป็นเมืองบ้าง เป็นที่มั่วสุมและแหล่งอบายมุขที่คนไทยไม่กล้าผ่าน ห้างร้านไม่กระทั่งภาษาไทยสักตัว พูดไทยก็ไม่พูด และคนไทยแทบไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลย

เมื่อเข้าไม่ถึง…อาชญากรรมรายย่อยต่าง ๆ จึงเกิดขึ้นตามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่ว่าจะบ่อนพนันเถื่อน บาร์เถื่อน ซ่องเถื่อน แรงงานเถื่อนที่ลักลอบเข้ามาผ่านวีซาท่องเที่ยวและวีซานักเรียน  เอกสารปลอมตั้งแต่บัตรประชาชนไปจนถึงใบขับขี่ แก๊งลักพาตัวเรียกค่าไถ่ โจรลักเด็กที่ออกตระเวณลักเด็กขายตามพื้นที่ห่างไกล หรืออาชญากรรมส่วนตัวอย่างทะเลาะฆ่ากันเอง มอมยาน้องเอ็นเตอร์เทนจนตายหรือน้องค้าบริการที่พัทยาซึ่งถูกผ่าศพสยดสยองที่เพิ่งเป็นข่าว น้อยที่สุดก็คือกร่าง อันธพาล ชกต่อยตีกันยิงกันกับจีนกันเองบ้างคนไทยบ้างบ่อยครั้ง

แม้แต่คนจีนธรรมดา ๆ ที่ไม่ใช่มิจฉาชีพที่เข้ามา  ไม่ว่าจะที่พำนักอยู่หรือนักท่องเที่ยว ก็สร้างความรำคาญและคุกคามความสงบสุขของประชาชนไม่น้อย ไม่ว่าจะเป็นการแซงคิวต่าง ๆ การเดินเข้าไปถ่ายรูปตามสถานศึกษาและแม้แต่ห้องเรียนขณะมีการเรียนการสอน ไม่เคารพสถานที่ ไม่เกรงใจผู้ใช้พื้นที่ร่วม พูดจาโหวกเหวกเสียงดังในที่พักจนห้องอื่น ๆ ไม่ได้หลับได้นอน เปิดลำโพงโทรศัพท์คุยหรือดูหนังเสียงดังตามที่สาธารณะ ไปจนถึงประพฤติน่าขยะแขยงอย่างทิ้งห้องน้ำสกปรกไว้ข้างหลัง ขับถ่ายอำเภอใจในห้องลองเสื้อตามห้างหรูหรา วัดวา พิพิธภัณฑ์ หรือแม้แต่ในรถโดยสารสาธารณะ เป็นที่อิดหนาระอาใจของพนักงานทำความสะอาดแทบทุกที่ และเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้สามารถกลายเป็นปมความขัดแย้งใหญ่จนเป็นสงครามได้เหมือนกันในอนาคต

พอเราพิจารณาไปรอบ ๆ ก็จะพบว่าการเข้ามาของจีนเป็นปัญหาเต็มไปหมด ไม่แค่ตึกถล่มแต่ทุกด้าน และที่แย่กว่าอะไรทั้งหมดคือไทยแทบไม่ได้อะไรเลย ทุกอย่างศูนย์เหรียญ …รับเหมาศูนย์เหรียญ ท่องเที่ยวศูนย์เหรียญ โรงงานศูนย์เหรียญ ประมงศูนย์เหรียญ ล้งผลไม้ศูนย์เหรียญ โรงแรมศูนย์เหรียญ สินค้าอุปโภคบริโภคศูนย์เหรียญ ส่งออกศูนย์เหรียญ และเช่นเดียวกับกาฝาก …เศรษฐกิจชาติถูกกัดกิน ทรัพยากรถูกสูบออกและหลอกปล้น สภาพแวดล้อมถูกทำลาย

รัฐจำเป็นต้องยอมรับความจริงว่า กฎหมายเอื้อจีนและมีช่องโหว่มากมายของเรา ช่วยให้ทุนจีนทั้งเทาและไม่เทาร่วมกับข้าราชการของเราเองสร้างสภาพแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์สำหรับการทุจริต  คดโกง หลอกลวงแทบทุกมิติ สิ่งเหล่านี้ไม่เพียงแต่บ่อนทำลายเศรษฐกิจของประชาชน แต่ยังกัดกร่อนความมั่นคงของราชการไปพร้อม ๆ กัน  จนไม่รู้จะเริ่มต้นสะสางแก้ไขตรงไหนก่อน

รัฐบาลต้องเห็นว่าการเข้ามาของจีนเป็นปัญหาใหญ่ นี่ไม่ใช่มหามิตรอย่างที่เขาบอกเรา และจำเป็นต้องมีนโยบายกำกับดูแลการเข้ามาอยู่และลงทุนของคนจีนที่ชัดเจน เคร่งครัด มีมาตรการควบคุมและบทลงโทษทางกฎหมายเป็นรูปธรรม  โดยเฉพาะหากมีการทุจริตที่เกี่ยวข้องกับข้าราชการของเราเอง ที่สำคัญ …ต้องทำเดี๋ยวนี้