เข้าสู่ระบบ
โรสนี นูรฟารีดา
1
กางแผนที่เมือง
ปิดตาเดินได้กี่ก้าว
จึงเรียกตัวเองว่าเจ้าของพื้นที่
ย่ำตรอกออกซอย
รู้จักทางลัดกี่แห่ง
จึงกล้าเรียกตัวเองว่าเจ้าถิ่น
น้ำแล้ง น้ำหลาก
รู้จักทางน้ำไหลกี่คุ้งกี่คลอง
จึงประกาศตัวว่าสันทัดนิเวศเมือง
2
สวัสดีผู้คนบนถนนฝั่งตะวันตก
กราบกรานประชาชนบนถนนฝั่งตะวันออก
ไหว้สี่ทิศนอบน้อมคารวะ
แนะนำตัว
หล่นไม่ไกลต้น
กลิ้งไปไม่พ้นเงา
ดินเดียวที่รู้จัก
คือดินเดิมที่เสริมธาตุอาหารไว้ให้แล้วอย่างดี
รากแรกที่กะเทาะเปลือก
คือรากฝอยที่ทดลองหยั่ง
ดินแข็ง ดินอ่อน ชอนไชลำบาก
ก็มีมืออีกเป็นพันช่วยกันพยุง
เติบโตในสวนเดิมไม่ได้
ก็ย้ายต้นกล้าไปชำไว้ในกระถางอื่น
เตรียมดินใหม่อีกสักปีสองปี
รอสารอาหารเข้าที่
ก็ได้เวลาย้ายกล้าต้นเดิมกลับมาลงดิน
3
ปวารณาตน
เป็นร่มเงาสาธารณะเฉพาะฤดูกาลหนึ่ง
ซึ่งเมื่อเสร็จสิ้นพิธีกรรมขานนับคะแนน
และหีบบัตรเลือกตั้งว่างเปล่า
ชื่อเสียงเรียงนามที่เคยเอ่ยปากฝากเนื้อฝากตัว
ก็อันตรธานตัวไปในไม่ช้า
ทิ้งภาพฝันเรื่องใหม่ให้ผิดหวังซ้ำเดิม
ราวกับว่าบ้านเมืองเลือกคนผิด
ไม่รู้จักหลาบจำ
4
ปีนั้นฝนก็ตกแบบนี้
พยากรณ์อากาศบอกว่าฝนจะมา
แต่พยากรณ์อากาศไม่ได้บอกว่าน้ำตาจะตก
เจ้าของพื้นที่ไม่รู้จักเมือง
เจ้าถิ่นไม่รู้จักทิศ
เจ้าเมืองไม่รู้จักทางหนีทีไล่อุ้มชูประชาชนให้พ้นภัย
น้ำตาใครท่วมท่อ
ซัดสิ่งปฏิกูลใต้พรมออกมากอง
พัดสิ่งหมักหมมใต้น้ำออกมาวาง
นกแก้วนกขุนทองท่องชื่อ
นกแร้งนกกาคาบไส้ออกมาโชว์
5
ปีนี้ฝนก็ตกแบบนั้น
ป้ายหาเสียงทุกสีไหลมากองรวมกัน
เละเทะ
กวีผู้ผ่านสนามข่าวมาอย่างเข้มข้น รักการเดินทางเพื่อสะสมเรื่องเล่า มีทุ่งลาเวนเดอร์ส่วนตัว ชาร์จพลังชีวิตด้วยการกอดและไอศกรีม
ทำงานอะไรก็ได้ที่ใช้การออกแบบและศิลปะสร้างวัฒนธรรมการคิดเชิงวิพากษ์เพื่อการเปลี่ยนแปลงของสังคมให้กับคนรุ่นใหม่ในเมืองเล็กๆ
