พันวิทย์ ภู่กฤษณา

รอข้อมูลแค่ 5% จากกรมโรงงานฯ หลังจากที่ข้อมูล 95% หลายฝ่ายชี้ชัดแล้วว่ามลพิษเริ่มต้นจากที่ใด หรือจริงๆแล้ว 'ไม่เคยมีผู้ร้ายฝ่ายเดียวในอาชญากรรมสิ่งแวดล้อม’

ครั้งแรกที่กมธ.ปภและหน่วยงานจากส่วนกลางและท้องถิ่นลงพื้นที่เพื่อค้นหาต้อตอของกรณีน้ำดำสระบุรีหลังจากปรากฏน้ำดำสระบุรีกินเวลากว่า 1 เดือน มีปัญหาหนักยิ่งขึ้นในช่วง 5 ปีหลัง และเรื้อรังมานานกว่า 28 ปี

คำสารภาพและการซัดทอด น้ำดำสระบุรียังไม่จบ! หากปิดโรงงาน ‘เล็ก’ ครั้งนี้ ยังไม่สามารถหยุดยั้งมลพิษได้

ปริศนาน้ำดำคลองห้วยตะเข้–คลองหนองน้ำเขียว ยังมีโรงงานรีไซเคิล บ่อหลุมฝังกลบไปจนถึงโกดังเก็บวัตถุระเบิด อีกกี่ครั้งที่ประชาชนต้อง ‘รอ’ แต่ผู้ก่อมลพิษลอยนวล

ภาคประชาชนเสนอร่างกฎหมาย PRTR กลับเข้าสภาฯ อีกครั้ง หลังครม. ไม่ได้ยืนยันร่างดังกล่าวกลับไปให้รัฐสภาลงมติยืนยันจำเป็นต้องมีร่างแยกเฉพาะ เพื่อให้หลักการสำคัญไม่หล่นหาย

มหากาพย์บ่อดำหนองพะวาสู่บ่อแดงหนองละลอกไม่จบที่รุ่นเรา และการกลับไปนับหนึ่ง ร่างกฎหมาย PRTR อีกครั้งก็ไม่อาจการันตีได้ว่าสิ่งแวดล้อมและชีวิตที่สูญเสียไปนั้นจะกลับคืน เมื่อทุกเวลาที่เสียไปไม่ใช่การรอ แต่นับถอยหลังต่อการสูญเสียบ้านทั้งหลังของครอบครัวใดครอบครัวหนึ่งไปตลอดกาล

ในเมื่อเรื่องเพศเกี่ยวข้องกับเราทุกคนแม้แต่เสื้อผ้าที่เราสวมใส่ ความสัมพันธ์ที่เรามี และวิถีชีวิตที่เราใช้ ไม่ว่ามันจะยุ่งเหยิงขนาดไหน เราก็จำเป็นต้อง "พูด" และ "หวัง" ว่าสักวันเพศสะพรั่งจะเบ่งบานในทุกฤดูกาล

"โซลาร์แมน" คำนวณความต้องการพลังงานแสงอาทิตย์ให้เพียงพอต่อผู้ใช้ไฟฟ้าทั้งประเทศ จะใช้พื้นที่ติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์อยู่ที่ 700 ตารางกิโลเมตร เทียบเท่าได้กับพื้นที่ครึ่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร สะท้อนว่าวันนี้เราก็สามารถทดแทนพลังงานจากฟอสซิลได้ทั้งหมด

ลาแล้ว 'โรงก๊าซ' โอกาสที่ไทยจะเป็นศูนย์กลางระบบพลังงานของอาเซียน หากเร่งผลิตพลังงานหมุนเวียนและลดการใช้พลังงานฟอสซิลที่ทุนใหญ่ถือครองเต็มหน้าตัก มีเพียงนโยบายและการเมืองเท่านั้นที่จะทำให้ภาพฝันนั้นเกิดขึ้นจริง

เสียงระเบิดจากตะวันออกกลางสะเทือนเอเชีย เมื่อการปิดช่องแคบฮอร์มุชได้เปิดแผลความมั่นคงทางพลังงานของไทย และประเทศที่จะรอดในวันที่น้ำหมดถัง-แก๊สราคาแพง คือประเทศที่มี 'ทางเลือกพลังงาน'

สงครามที่ไม่มีใครแพ้ชนะ แต่ก่อวิกฤตทางพลังงานไปทั่วโลกและไม่มีทีท่าว่าจะจบเร็ว ชวนผู้อ่านถอดรหัสระเบียบโลกที่กำลังพังทลาย สั่นคลอนต่อความมั่นคงของไทยแทบทุกด้าน

ผลลัพธ์จากการไม่อดทนต่อการถูกกดขี่ การเอารัดเอาเปรียบ และความไม่เท่าเทียมของเหล่าแรงงานหญิงโรงงานทอผ้าในเมืองชิคาโก สหรัฐอเมริกา เมื่อปลายศตวรรษที่ 19 คือการลุกขึ้นประท้วงต่อสภาพการทำงานที่โหดร้าย วันละกว่า 16-17 ชั่วโมง แต่ได้รับค่าแรงเพียงน้อยนิด และยังเสี่ยงถูกไล่ออกทันทีเมื่อตั้งครรภ์ การต่อสู้ของแรงงานหญิงเหล่านี้ได้จุดประกายให้ Clara Zetkin นักการเมืองสตรีชาวเยอรมัน ระดมพลังกรรมกรหญิงทั่วโลกให้ลุกขึ้นเรียกร้องสิทธิแรงงาน การลดเวลาทำงานเหลือวันละ 8 ชั่วโมง และเรียกร้องสิทธิการเลือกตั้งของผู้หญิง กระแสการเคลื่อนไหวดังกล่าวนำไปสู่การประชุมสมัชชาสตรีสังคมนิยมครั้งที่ 2 ที่กรุงโคเปนเฮเกน ในปี 1910 ซึ่งมีตัวแทนสตรีจาก 17 ประเทศเข้าร่วม และได้ประกาศให้วันที่ 8 มีนาคม เป็น International Women’s Day หรือ ‘วันสตรีสากล’ เพื่อยกย่องการต่อสู้ของผู้หญิงและผลักดันความเท่าเทียมในสังคม  กว่าศตวรรษผ่านไป การเรียกร้องสิทธิของแรงงานหญิงเดินหน้าไปไกลขึ้น มีสวัสดิการ ‘พื้นฐาน’ รองรับ แต่แน่นอนว่าการต่อสู้เพื่อความเท่าเทียมก็ยังไม่สิ้นสุด แม้ว่าแรงงานหญิงในระบบจะได้รับสิทธิหรือสวัสดิการบางประการก็ยังมีเรื่องให้ต้องขับเคลื่อนกันอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกันก็ยังมีแรงงานอีกจำนวนมากที่ยังอยู่นอกระบบ และต้องแบกรับความเสี่ยงด้วยตัวเอง หนึ่งในนั้นคือแรงงานบริการทางเพศ หรือ sex worker ซึ่งการขับเคลื่อนในประเด็นนี้เป็นเรื่องสำคัญในการยกระดับสิทธิสตรี สิทธิผู้มีความหลากหลายทางเพศ เพื่อไปสู่ความเท่าเทียม […]