YOU ARE WHAT YOU READ

พลังของเรื่องเล่าอย่างซื่อตรงและเรียบง่ายด้วยภาษาและประกายตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจ จะทำให้อาหารงานเลี้ยงมื้อนั้นมีรสมีชาติอย่างที่มันเป็น และย่อมประทับใจคนกินต่อไปอีกนานแสนนาน

เมื่อเด็กเป็นฆาตกร 'ทางออก' มีอยู่สองสามเรื่องที่ยังไม่ได้พูดคุยกันมากพอ แม้ไม่รู้มูลเหตุจูงใจและอาจไม่มีวันได้รู้ เพราะผู้ก่อเหตุเสียชีวิตไปแล้ว แต่โปรดใช้โอกาสนี้หันมองการดูแล รวมทั้งสังคมบิดเบี้ยวกับและนิเวศน์กะพร่องกะแพร่งที่เรามีให้กับเด็ก ๆ ของเราสักนิด 

เศษเสี้ยวประวัติศาสตร์ที่ถูกสร้างใหม่โดยชนชั้นนำ สลักความเป็นรัฐชาติสมัยใหม่ลงเนื้อหนังของเราจนแทบลบไม่ออก ผลิตซ้ำความโกรธเกรี้ยวและวาทกรรมเสียดินแดน จนคำถามอีกประการที่สำคัญว่า ‘ดินแดนที่เสียเป็นของเราจริงหรือ?’ ลางเลือนจนแทบไม่สลักสำคัญ

แม้จะเป็น ‘ลักชูฯ เงียบ’ หรือ Quiet Luxury ก็ตามที เราก็จะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลัง ‘เชื่อมต่อ’ กับบางสิ่งที่ใหญ่กว่าตัวเรา เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคนที่ ‘รู้จัก’ การใช้ชีวิต-ซึ่งเอาเข้าจริงแล้ว ก็เหมือนที่ศาสนาทำให้เราเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคนที่ ‘เชื่อ’ แบบเดียวกัน

เปิดหลักฐานการลักลอบทิ้งกากอุตสาหกรรมในปราจีนบุรีและสระแก้วอาจมีความเชื่อมโยงกันหรือบางทีต้นตอมาจากแหล่งกำเนิดเดียวกัน?

ชนบทไม่ใช่เพียงพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ ไม่ใช่เพียงฐานทรัพยากรของประเทศ และไม่ใช่เพียงพื้นที่ที่รอรับการพัฒนาจากส่วนกลาง แต่เป็นพื้นที่ที่สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างรัฐ อำนาจ ทุน อย่างชัดเจนที่สุด

กว้างเพียงกะลา แคบเพียงกะลา น่าขบขัน... กวีนิพนธ์ ลำดับที่ 28 ของ ด๊ะ โรสนี นูรฟารีดาในคอลัมน์ The Passenger

คำถามไม่ได้อยู่แค่ที่กรุงเทพมีปัญหาอะไรบ้าง แต่อยู่ที่ปัญหาใหญ่โตมโหฬารเหล่านี้ไม่ถูกรัฐบาลและผู้ว่ามองเห็น และทำเหมือนไม่เป็นปัญหาต่างหาก

หรือคำพยากรณ์จะเป็นจริง! 'ปลาจะกินดาว' เป็นคำเปรียบเปรยถึงกลียุคในสังคมไทย ซึ่งถูกใช้มาหลายช่วงเวลาทั้งตอนเผชิญความรุนแรงทางการเมือง การทุจริตฉาวโฉ่ กระทั่งตอนนี้ที่เรากำลังเผชิญกับหายนะทางสิ่งแวดล้อม

รอข้อมูลแค่ 5% จากกรมโรงงานฯ หลังจากที่ข้อมูล 95% หลายฝ่ายชี้ชัดแล้วว่ามลพิษเริ่มต้นจากที่ใด หรือจริงๆแล้ว 'ไม่เคยมีผู้ร้ายฝ่ายเดียวในอาชญากรรมสิ่งแวดล้อม’

มันคือ hate crime ที่ลุกลามและกัดกินจิตใจของผีเสื้อชมพู่จนกลายเป็นความหวาดระแวงสะสม เพียงเพราะเป็นกะเทย หรือเพียงเพราะทำงานขายบริการทางเพศ

สำหรับคนพิการ อุปสรรคในการใช้ชีวิตไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะระบบขนส่งที่ไร้ประสิทธิภาพหรือโครงสร้างพื้นฐานที่ทรุดโทรม หากเกิดจากการที่ระบบเหล่านั้นไม่เคยถูกออกแบบโดยมีพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของผู้ใช้เมืองตั้งแต่แรก